LoNeLy^^
08-25-2005, 02:06 AM
การให้
เราเคยคิดว่าเราเป็นผู้ให้บ้างหรือเปล่าคะถ้าเราเห็นว่าเราเคยเป็นผู้ให้ ท่านลองถามใจท่านดูซิว่า เหตุแห่งการให้ทานนั้นมาจากอะไร บางทีเราก็ให้เพราะเราเห็นว่าผู้รับนั้นเป็นที่พึงพอใจของเรา เราจึงให้ บางทีเราก็ให้เพราะเรามีที่จะให้ บางทีเราก็ให้เพราะเราหวังผลตอบแทนจากคนที่ได้รับจากเรา มีการให้หลายสาเหตุทีเดียว บางทีเราก็คิดว่า ว่าเราให้แล้วจะมีคนชื่นชมยินดีเรา เราให้แล้วจะมีคนแซ่ซ้องสรรเสริญเรา มีคนให้เกียรติเรา เราจึงให้ การให้อย่างนี้ถือว่าเป็นมหาญาณของฤษี เมื่อเราให้แล้วจะมีคนแซ่ซ้องว่า เราเป็นผู้ดีผู้งามในการให้ การให้อีกอันหนึ่งที่น่าสนใจมาก ก็คือการให้เพราะเราคิดที่จะสละสิ่งที่เรามีด้วยจิตใจที่ดีงามของเรา เรามีความสุขที่ได้ให้ การให้แบบนี้เป็นฐานอันอลังการของจิต เป็นการให้ที่จะทำให้ผู้ให้นั้นได้รับการอ่อนโยนในการที่ได้ให้ และในขณะเดียวกันผู้รับก็มีความอ่อนโยนที่ได้รับ การให้อย่างนี้สำคัญมาก เราไม่ถือว่าการให้ของวัตถุ หรือปริมาณ หรือคุณค่าของวัตถุ เป็นการบอกว่าการให้นั้นยิ่งใหญ่หรือเปล่า แต่ถ้าจิตของผู้ให้และผู้รับนั้นอ่อนโยนดีงามเพราะความเสียสละที่เกื้อกูลต่อกัน สิ่งนี้เป็นความอลังการของจิต ขอให้ท่านเป็นผู้ให้ที่มีความอลังการของจิตเป็นฐานอย่างนี้ แล้วท่านจะมีความสุขที่ได้ให้ มีจิตที่เบาในขณะที่ให้
เราเคยคิดว่าเราเป็นผู้ให้บ้างหรือเปล่าคะถ้าเราเห็นว่าเราเคยเป็นผู้ให้ ท่านลองถามใจท่านดูซิว่า เหตุแห่งการให้ทานนั้นมาจากอะไร บางทีเราก็ให้เพราะเราเห็นว่าผู้รับนั้นเป็นที่พึงพอใจของเรา เราจึงให้ บางทีเราก็ให้เพราะเรามีที่จะให้ บางทีเราก็ให้เพราะเราหวังผลตอบแทนจากคนที่ได้รับจากเรา มีการให้หลายสาเหตุทีเดียว บางทีเราก็คิดว่า ว่าเราให้แล้วจะมีคนชื่นชมยินดีเรา เราให้แล้วจะมีคนแซ่ซ้องสรรเสริญเรา มีคนให้เกียรติเรา เราจึงให้ การให้อย่างนี้ถือว่าเป็นมหาญาณของฤษี เมื่อเราให้แล้วจะมีคนแซ่ซ้องว่า เราเป็นผู้ดีผู้งามในการให้ การให้อีกอันหนึ่งที่น่าสนใจมาก ก็คือการให้เพราะเราคิดที่จะสละสิ่งที่เรามีด้วยจิตใจที่ดีงามของเรา เรามีความสุขที่ได้ให้ การให้แบบนี้เป็นฐานอันอลังการของจิต เป็นการให้ที่จะทำให้ผู้ให้นั้นได้รับการอ่อนโยนในการที่ได้ให้ และในขณะเดียวกันผู้รับก็มีความอ่อนโยนที่ได้รับ การให้อย่างนี้สำคัญมาก เราไม่ถือว่าการให้ของวัตถุ หรือปริมาณ หรือคุณค่าของวัตถุ เป็นการบอกว่าการให้นั้นยิ่งใหญ่หรือเปล่า แต่ถ้าจิตของผู้ให้และผู้รับนั้นอ่อนโยนดีงามเพราะความเสียสละที่เกื้อกูลต่อกัน สิ่งนี้เป็นความอลังการของจิต ขอให้ท่านเป็นผู้ให้ที่มีความอลังการของจิตเป็นฐานอย่างนี้ แล้วท่านจะมีความสุขที่ได้ให้ มีจิตที่เบาในขณะที่ให้