มดเอ๊ก
06-08-2008, 05:46 PM
มาเยี่ยม มาเยือน (๑)
ภาวนาว่าด้วยรัก
ช่อผกา วิริยานนท์
ความรักที่ฉันค้นหา ... สามารถสร้างได้จากใจฉันเองหรือ
มนุษย์ทุกคนมีความต้องการที่จะรักและได้รับความรัก
แต่เพราะการไม่รู้จักความหมาย แห่งรักอย่างแท้จริง
ที่ใดมีรักเช่นนั้น...ที่นั่นจึงมีทุกข์ เช่นนี้
หากเราฝึกปฏิบัติ เจริญสติและ ภาวนาด้วยการกลับมาอยู่กับลมหายใจของเราอย่างที่เราเป็น เราก็จะสามารถ กลับมาสัมผัสกับตัวเรา อย่างที่เป็นอยู่ในขณะปัจจุบัน เราจึงจะเข้าใจในธรรมชาติของตัวเราเอง
และเมื่อเห็นในธรรมชาติของตัวเราได้ จึงง่ายที่จะยอมรับตัวเอง เพราะการยอมรับ...คือความรัก และการเห็นตัวเองตามธรรมชาติที่เราเป็น...คือความ เข้าใจ
http://www.sdsweb.org/th/contentimage/savika/savika77/my01.jpg
รักอย่างเข้าใจจึงสร้างความสุข ได้...เมื่อเราภาวนา
สองคืนสองวันกับกิจกรรมภาวนา ว่าด้วยรัก จึงเป็นรูปธรรมของการทำ ความเข้าใจกับความรักจากภายในตน ผ่านการปฏิบัติในวิถีชีวิตประจำวันตาม แนวทางหมู่บ้านพลัม โดย ท่านภิกษุณี มิรามิสา และ คณะภิกษุ - ภิกษุณีจากหมู่บ้านพลัม ประเทศฝรั่งเศษ ซึ่งก่อตั้งโดย ท่านติช นัท ฮันห์ ภิกษุแห่งพระพุทธศาสนานิกายเซ็น กวี และนักสันติภาพของโลก ในอ้อมกอดของ ความรักจากต้นไม้ในสวนธรรม...นาม เสถียรธรรมสถาน ด้วยพลังความคิด ริเริ่มและการผลักดันจากโครงการมหาสมุทรทางปัญญา
หายหัวไปตั้งหลายวัน...แล้วเข้าใจอะไรมากขึ้นบ้างไหมจากกิจกรรม ภาวนาว่าด้วยรัก เพื่อนสาวคนหนึ่ง ถามฉันอย่างใส่ใจ
ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันคงรักและเข้าใจเขาจริง ๆ ไม่ได้หรอก ถ้าใจฉันมันยัง ไม่เต็ม และฉันก็จะไม่รอให้เขาเติม ด้วย เพราะรู้แล้วว่ามันไม่มีวันจะเต็ม หรอก ถ้าฉันไม่เติมมันด้วยใจของฉันเอง
http://www.sdsweb.org/th/contentimage/savika/savika77/my02.jpg
เริ่มต้นจาก...ขอมีที่พักใจ
ใจที่โลดแล่นคือใจที่อ่อนล้า แต่ใจที่มีความสงบคือที่มาของความหนักแน่น ท่านภิกษุณีมิรามิสาเน้นว่า การปรับเปลี่ยนสปีดของใจคือหัวใจของ การภาวนาว่าด้วยรัก ขอเพียงคุณมีเวลาและพื้นที่เพื่อพักฟื้นหัวใจตัวเองบ้าง ความสงบภายในจึงเกิดขึ้นได้ เพื่อเป็นต้นทุนแห่งการสั่งสมพละกำลังในการเดินทางเพื่อเข้าใจตนเอง
วิถีปฏิบัติในแนวทางหมู่บ้านพลัม จึงเน้นย้ำที่จะชักชวนให้ทุกคนหมั่นรด น้ำเมล็ดพันธ์ุแห่งความสุขในใจตัวเองผ่านธรรมชาติ บทเพลง และกิจวัตรประจำวันของชีวิต ยืน เดิน นั่ง นอน... อย่างมีสติ
ไม่น่าเชื่อเลย แค่เคี้ยวข้าวฉันก็ มีความสุขได้แล้ว เพราะฉันยอมอยู่กับตัวฉันเองจริง ๆ ในแต่ละขณะจึงค้นพบ ว่าความสุขนั้นหาได้...โค-ตะ-ระ...ง่ายเลย
ติดตามด้วย...ฟังอย่างไรให้เข้า ถึงหัวใจคนที่เรารัก
...ทุกวันนี้เราเป็นทุกข์กันมาก เพราะมีแต่คนพูด ไม่มีคนฟัง เพราะฉะนั้นเราจะฝึกฟังกันอย่างลึกซึ้ง เช่น การฟังเสียงระฆัง ให้เรารู้สึกว่าเสียง ระฆังนี้แผ่ซ่านไปในทุกอณูเซลล์ของเรา ให้รู้สึกว่าเราตั้งใจฟังจริง ๆ ฟังอย่างลึกซึ้ง ฟังอย่างประณีต ฟังโดยไม่ต้องตัดสิน ไม่ต้องวิพากษ์วิจารณ์ ปล่อยตัวเองให้ว่างเพื่อที่จะซึมซาบเข้าไปในเสียงเหล่านั้น เช่นเดียวกับการฟังคนรักของเราที่อยู่ตรงหน้า บางครั้งเขาพูดออกมาเพียงประโยคหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่ความจริงยังมีสิ่งที่เขาอยากจะพูดออกมาอีกนับสิบประโยค แต่เขา ก็ไม่สามารถพูดออกมาได้ การฟังกัน อย่างลึกซึ้งของเราจึงทำให้ได้ยินอีกสิบ ประโยคที่เหลืออยู่ของเขา จึงเกิดความ เข้าใจกัน และเป็นการฟังที่เกิดปัญญา
ภาวนาว่าด้วยรัก
ช่อผกา วิริยานนท์
ความรักที่ฉันค้นหา ... สามารถสร้างได้จากใจฉันเองหรือ
มนุษย์ทุกคนมีความต้องการที่จะรักและได้รับความรัก
แต่เพราะการไม่รู้จักความหมาย แห่งรักอย่างแท้จริง
ที่ใดมีรักเช่นนั้น...ที่นั่นจึงมีทุกข์ เช่นนี้
หากเราฝึกปฏิบัติ เจริญสติและ ภาวนาด้วยการกลับมาอยู่กับลมหายใจของเราอย่างที่เราเป็น เราก็จะสามารถ กลับมาสัมผัสกับตัวเรา อย่างที่เป็นอยู่ในขณะปัจจุบัน เราจึงจะเข้าใจในธรรมชาติของตัวเราเอง
และเมื่อเห็นในธรรมชาติของตัวเราได้ จึงง่ายที่จะยอมรับตัวเอง เพราะการยอมรับ...คือความรัก และการเห็นตัวเองตามธรรมชาติที่เราเป็น...คือความ เข้าใจ
http://www.sdsweb.org/th/contentimage/savika/savika77/my01.jpg
รักอย่างเข้าใจจึงสร้างความสุข ได้...เมื่อเราภาวนา
สองคืนสองวันกับกิจกรรมภาวนา ว่าด้วยรัก จึงเป็นรูปธรรมของการทำ ความเข้าใจกับความรักจากภายในตน ผ่านการปฏิบัติในวิถีชีวิตประจำวันตาม แนวทางหมู่บ้านพลัม โดย ท่านภิกษุณี มิรามิสา และ คณะภิกษุ - ภิกษุณีจากหมู่บ้านพลัม ประเทศฝรั่งเศษ ซึ่งก่อตั้งโดย ท่านติช นัท ฮันห์ ภิกษุแห่งพระพุทธศาสนานิกายเซ็น กวี และนักสันติภาพของโลก ในอ้อมกอดของ ความรักจากต้นไม้ในสวนธรรม...นาม เสถียรธรรมสถาน ด้วยพลังความคิด ริเริ่มและการผลักดันจากโครงการมหาสมุทรทางปัญญา
หายหัวไปตั้งหลายวัน...แล้วเข้าใจอะไรมากขึ้นบ้างไหมจากกิจกรรม ภาวนาว่าด้วยรัก เพื่อนสาวคนหนึ่ง ถามฉันอย่างใส่ใจ
ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันคงรักและเข้าใจเขาจริง ๆ ไม่ได้หรอก ถ้าใจฉันมันยัง ไม่เต็ม และฉันก็จะไม่รอให้เขาเติม ด้วย เพราะรู้แล้วว่ามันไม่มีวันจะเต็ม หรอก ถ้าฉันไม่เติมมันด้วยใจของฉันเอง
http://www.sdsweb.org/th/contentimage/savika/savika77/my02.jpg
เริ่มต้นจาก...ขอมีที่พักใจ
ใจที่โลดแล่นคือใจที่อ่อนล้า แต่ใจที่มีความสงบคือที่มาของความหนักแน่น ท่านภิกษุณีมิรามิสาเน้นว่า การปรับเปลี่ยนสปีดของใจคือหัวใจของ การภาวนาว่าด้วยรัก ขอเพียงคุณมีเวลาและพื้นที่เพื่อพักฟื้นหัวใจตัวเองบ้าง ความสงบภายในจึงเกิดขึ้นได้ เพื่อเป็นต้นทุนแห่งการสั่งสมพละกำลังในการเดินทางเพื่อเข้าใจตนเอง
วิถีปฏิบัติในแนวทางหมู่บ้านพลัม จึงเน้นย้ำที่จะชักชวนให้ทุกคนหมั่นรด น้ำเมล็ดพันธ์ุแห่งความสุขในใจตัวเองผ่านธรรมชาติ บทเพลง และกิจวัตรประจำวันของชีวิต ยืน เดิน นั่ง นอน... อย่างมีสติ
ไม่น่าเชื่อเลย แค่เคี้ยวข้าวฉันก็ มีความสุขได้แล้ว เพราะฉันยอมอยู่กับตัวฉันเองจริง ๆ ในแต่ละขณะจึงค้นพบ ว่าความสุขนั้นหาได้...โค-ตะ-ระ...ง่ายเลย
ติดตามด้วย...ฟังอย่างไรให้เข้า ถึงหัวใจคนที่เรารัก
...ทุกวันนี้เราเป็นทุกข์กันมาก เพราะมีแต่คนพูด ไม่มีคนฟัง เพราะฉะนั้นเราจะฝึกฟังกันอย่างลึกซึ้ง เช่น การฟังเสียงระฆัง ให้เรารู้สึกว่าเสียง ระฆังนี้แผ่ซ่านไปในทุกอณูเซลล์ของเรา ให้รู้สึกว่าเราตั้งใจฟังจริง ๆ ฟังอย่างลึกซึ้ง ฟังอย่างประณีต ฟังโดยไม่ต้องตัดสิน ไม่ต้องวิพากษ์วิจารณ์ ปล่อยตัวเองให้ว่างเพื่อที่จะซึมซาบเข้าไปในเสียงเหล่านั้น เช่นเดียวกับการฟังคนรักของเราที่อยู่ตรงหน้า บางครั้งเขาพูดออกมาเพียงประโยคหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่ความจริงยังมีสิ่งที่เขาอยากจะพูดออกมาอีกนับสิบประโยค แต่เขา ก็ไม่สามารถพูดออกมาได้ การฟังกัน อย่างลึกซึ้งของเราจึงทำให้ได้ยินอีกสิบ ประโยคที่เหลืออยู่ของเขา จึงเกิดความ เข้าใจกัน และเป็นการฟังที่เกิดปัญญา