temper45
08-25-2005, 01:08 AM
...
เมื่อชายหนุ่มนักเดินทางเหลือบไปเห็นงานไม้แกะสลักรูปยีราฟบนแผง
มันสะดุดตาเสียจนเขาต้องหยุดเดิน โน้มตัวลงและหยิบมันขึ้นมาดูใกล้ๆ
ยิ่งใกล้.. ยิ่งพบว่ามันช่างเป็นยีราฟไม้ที่ครบถ้วนไปด้วยรายละเอียด
ความปราณีตในการแกะ เนื้อไม้ที่คัดมาอย่างดี และมันช่างดูมีชีวิตชีวายิ่ง...
เมื่อเงยหน้าขึ้น เขาสบตากับชายชราที่ดูน่าจะเป็นเพียงชาวบ้านธรรดาๆ
คนหนึ่ง ซึ่งนอกจากเสื้อผ้าเก่าๆ ที่ใส่อยู่ มีเพียงรอยยิ้มและสายตาเป็นมิตรเท่านั้น
ที่ทำให้ปากเขาขยับถาม..
" ลุงแกะมันเองเหรอ.. " เขาถาม
" ชอบมันเหรอ.. " ชายชราตอบ - รอยยิ้มนั้นค่อยๆ กว้างขึ้น
" ผมเป็นนักเดินทาง ไปมาทั่ว เห็นมาเยอะ แต่นี่
นี่ไม่ใช่งานช่างฝีมือธรรมดาๆ เลย..
เป็นงานตกทอดจากตะกูลช่างฝีมือ? " ชายหนุ่มถาม
" ไม่..ข้าทำของข้าเอง " แววตานั้นยิ้มเจือคำตอบ
" แล้ว..มีแต่ยีราฟเหรอลุง " ????
" ใช่..มีแต่ยีราฟ "
" ลุงแกะมันยังไง ถึงดูมีชีวิตชีวาขนาดนี้ "
" ไม่ยากเลยพ่อหนุ่ม " ชายชราพูด เอี้ยวตัวช้าๆ
หยิบไม้ชิ้นที่ยังไม่ถูกแกะขึ้นมาไว้ในอุ้งมือ...
" ดูนี่สิ.. เห็นไหม "
" " ???? เขามองไม้ชิ้นนั้น - ไม่อาจเดาคำตอบ
" ข้าอยากได้ยีราฟ ข้าแค่แกะอะไรที่ไม่ใช่ตัวยีราฟออกไป
เหลือไว้แค่ยีราฟเท่านั้น "
...
ผมไม่ทราบว่าใครเป็นผู้แต่ง หากผู้ใตเป้นผู้แต่ง ผมขออนุญาติหยิบยก งานเขียนดีๆมาเผยแพร่สักหน่อยนะครับ เพราะมันมีความหมายลึกซึ้งซ่อนอยู่
เช่นเดียวกับที่ลุงท่านบอก
" ข้าอยากได้ยีราฟ ข้าแค่แกะอะไรที่ไม่ใช่ตัวยีราฟออกไป
เหลือไว้แค่ยีราฟเท่านั้น "
ลองใช้วิธีการมองแบบเดียวกันในเรื่องธรรมมะดูสิครับ เราจะเห็นอะไรได้หลายอย่าง
ผมว่าบางทีชีวิตก็คือการเลียนแบบ ไม่ใช่การลอกแบบมาทั้งหมด แต่การเลียนแบบวิธีคิดในมุมต่างๆ เราจะเห็นสิ่งดีๆ และความลึกซึ้งของสิ่งเหล่านั้น ซึ่งมันมีให้เราเรียนรู้อยู่รอบตัวครับ
เมื่อชายหนุ่มนักเดินทางเหลือบไปเห็นงานไม้แกะสลักรูปยีราฟบนแผง
มันสะดุดตาเสียจนเขาต้องหยุดเดิน โน้มตัวลงและหยิบมันขึ้นมาดูใกล้ๆ
ยิ่งใกล้.. ยิ่งพบว่ามันช่างเป็นยีราฟไม้ที่ครบถ้วนไปด้วยรายละเอียด
ความปราณีตในการแกะ เนื้อไม้ที่คัดมาอย่างดี และมันช่างดูมีชีวิตชีวายิ่ง...
เมื่อเงยหน้าขึ้น เขาสบตากับชายชราที่ดูน่าจะเป็นเพียงชาวบ้านธรรดาๆ
คนหนึ่ง ซึ่งนอกจากเสื้อผ้าเก่าๆ ที่ใส่อยู่ มีเพียงรอยยิ้มและสายตาเป็นมิตรเท่านั้น
ที่ทำให้ปากเขาขยับถาม..
" ลุงแกะมันเองเหรอ.. " เขาถาม
" ชอบมันเหรอ.. " ชายชราตอบ - รอยยิ้มนั้นค่อยๆ กว้างขึ้น
" ผมเป็นนักเดินทาง ไปมาทั่ว เห็นมาเยอะ แต่นี่
นี่ไม่ใช่งานช่างฝีมือธรรมดาๆ เลย..
เป็นงานตกทอดจากตะกูลช่างฝีมือ? " ชายหนุ่มถาม
" ไม่..ข้าทำของข้าเอง " แววตานั้นยิ้มเจือคำตอบ
" แล้ว..มีแต่ยีราฟเหรอลุง " ????
" ใช่..มีแต่ยีราฟ "
" ลุงแกะมันยังไง ถึงดูมีชีวิตชีวาขนาดนี้ "
" ไม่ยากเลยพ่อหนุ่ม " ชายชราพูด เอี้ยวตัวช้าๆ
หยิบไม้ชิ้นที่ยังไม่ถูกแกะขึ้นมาไว้ในอุ้งมือ...
" ดูนี่สิ.. เห็นไหม "
" " ???? เขามองไม้ชิ้นนั้น - ไม่อาจเดาคำตอบ
" ข้าอยากได้ยีราฟ ข้าแค่แกะอะไรที่ไม่ใช่ตัวยีราฟออกไป
เหลือไว้แค่ยีราฟเท่านั้น "
...
ผมไม่ทราบว่าใครเป็นผู้แต่ง หากผู้ใตเป้นผู้แต่ง ผมขออนุญาติหยิบยก งานเขียนดีๆมาเผยแพร่สักหน่อยนะครับ เพราะมันมีความหมายลึกซึ้งซ่อนอยู่
เช่นเดียวกับที่ลุงท่านบอก
" ข้าอยากได้ยีราฟ ข้าแค่แกะอะไรที่ไม่ใช่ตัวยีราฟออกไป
เหลือไว้แค่ยีราฟเท่านั้น "
ลองใช้วิธีการมองแบบเดียวกันในเรื่องธรรมมะดูสิครับ เราจะเห็นอะไรได้หลายอย่าง
ผมว่าบางทีชีวิตก็คือการเลียนแบบ ไม่ใช่การลอกแบบมาทั้งหมด แต่การเลียนแบบวิธีคิดในมุมต่างๆ เราจะเห็นสิ่งดีๆ และความลึกซึ้งของสิ่งเหล่านั้น ซึ่งมันมีให้เราเรียนรู้อยู่รอบตัวครับ