มดเอ๊ก
05-09-2008, 06:29 PM
http://www.bloggang.com/data/ainne/picture/1135221077.jpg
ยังมีเรื่องเล่าขานเกี่ยวกับลามะท่านหนึ่งซึ่งมีศิษย์ปัญญาทึบ คนผู้นี้ชอบถาม
คำถามพื้น ๆ แต่กลับไม่เคยเข้าใจคำอธิบายของอาจารย์ คุรุรู้สึกเหนื่อยหน่าย
มาก อยู่มาวันหนึ่ง ท่านจึงมองดูศิษย์ผู้นี้พลางพูดขึ้นว่า " อันที่จริงเจ้าก็มิได้
มีเขา " ซึ่งหมายความว่า " เจ้าหาใช่วัวควายไม่ เจ้าควรจะเข้าใจสิ่งที่ข้าพูด "
ทว่าศิษย์ผู้นี้ยังไม่เข้าใจอยู่ดี จึงพาลคิดไปว่าอาจารย์อยากจะให้ตนมีเขาอยู่
บนหัว จึงปลีกวิเวก ตั้งจิตแน่วแน่ เพ่งนิมิตให้มีเขางอกออกมาบนศีรษะ
สามปีผ่านพ้นไป คุรุจึงถามศิษย์อื่น ๆ ว่า " เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าคนปัญญาทึบ
ผู้นั้น " ก็ได้รับรายงานว่าศิษย์คนนั้นปลีกตัวไปปฏิบัติธรรม ลามะจึงอุทาน
ขึ้น " เจ้านั่นจะไปปฏิบัติสมาธิได้อย่างไร สอนอะไรก็ไม่เข้าใจสักอย่าง
จงไปตามตัวมา "
จึงให้คนไปตามตัวศิษย์ผู้นั้นมา เมื่อมาถึงถ้ำอันเป็นสถานที่เร้นกายภาวนา
คนที่ไปตามก็แอบดูตรงช่องประตูบานน้อย และเห็นศิษย์ผู้นั้นภาวนาอยู่โดย
มีเขาคู่งามอยู่บนศีรษะ จึงร้องเรียกไปว่า " อาจารย์ของท่านต้องการพบ
ขอให้ตามมาด้วย "
ศิษย์ก็ลุกขึ้นจะออกมา แต่เขาคู่ใหญ่นั้นกลับไม่อาจลอดผ่านช่องประตู
ออกมาได้ จึงบอกแก่คนที่มาตามว่า " โปรดขอโทษอาจารย์แทนข้าด้วย
ข้าอยากจะไป แต่ก็ไม่อาจออกจากถ้ำได้เพราะติดเขาคู่นี้ "
เมื่อคุรุได้รับทราบเรื่องนี้จึงอุทานขึ้นว่า " วิเศษแท้ คราวนี้จงไปบอกว่า
ให้เพ่งนิมิตสลายเขาคู่นั้นลง "
ด้วยอำนาจแห่งสมาธิจิต ศิษย์ก็สามารถสลายเขาคู่นั้นลงได้ ภายในเวลา
เจ็ดวัน และกลับคืนไปหาลามะ ครั้นเมื่อได้รับคำแนะนำอย่างถูกต้อง
ในการปฏิบัติ ก็สามารถเข้าถึงการประจักษ์แจ้งในเวลาอันสั้น
:0163:
คัดจาก ประตูสู่การภาวนา พจนา จันทรสันติ : แปล
ภาคห้า : บนหนทางแห่งวัชรญาณ
บทสุดท้าย ชื่อ จิตแห่งการงาน ธรรมชาติแห่งจิต
ยังมีเรื่องเล่าขานเกี่ยวกับลามะท่านหนึ่งซึ่งมีศิษย์ปัญญาทึบ คนผู้นี้ชอบถาม
คำถามพื้น ๆ แต่กลับไม่เคยเข้าใจคำอธิบายของอาจารย์ คุรุรู้สึกเหนื่อยหน่าย
มาก อยู่มาวันหนึ่ง ท่านจึงมองดูศิษย์ผู้นี้พลางพูดขึ้นว่า " อันที่จริงเจ้าก็มิได้
มีเขา " ซึ่งหมายความว่า " เจ้าหาใช่วัวควายไม่ เจ้าควรจะเข้าใจสิ่งที่ข้าพูด "
ทว่าศิษย์ผู้นี้ยังไม่เข้าใจอยู่ดี จึงพาลคิดไปว่าอาจารย์อยากจะให้ตนมีเขาอยู่
บนหัว จึงปลีกวิเวก ตั้งจิตแน่วแน่ เพ่งนิมิตให้มีเขางอกออกมาบนศีรษะ
สามปีผ่านพ้นไป คุรุจึงถามศิษย์อื่น ๆ ว่า " เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าคนปัญญาทึบ
ผู้นั้น " ก็ได้รับรายงานว่าศิษย์คนนั้นปลีกตัวไปปฏิบัติธรรม ลามะจึงอุทาน
ขึ้น " เจ้านั่นจะไปปฏิบัติสมาธิได้อย่างไร สอนอะไรก็ไม่เข้าใจสักอย่าง
จงไปตามตัวมา "
จึงให้คนไปตามตัวศิษย์ผู้นั้นมา เมื่อมาถึงถ้ำอันเป็นสถานที่เร้นกายภาวนา
คนที่ไปตามก็แอบดูตรงช่องประตูบานน้อย และเห็นศิษย์ผู้นั้นภาวนาอยู่โดย
มีเขาคู่งามอยู่บนศีรษะ จึงร้องเรียกไปว่า " อาจารย์ของท่านต้องการพบ
ขอให้ตามมาด้วย "
ศิษย์ก็ลุกขึ้นจะออกมา แต่เขาคู่ใหญ่นั้นกลับไม่อาจลอดผ่านช่องประตู
ออกมาได้ จึงบอกแก่คนที่มาตามว่า " โปรดขอโทษอาจารย์แทนข้าด้วย
ข้าอยากจะไป แต่ก็ไม่อาจออกจากถ้ำได้เพราะติดเขาคู่นี้ "
เมื่อคุรุได้รับทราบเรื่องนี้จึงอุทานขึ้นว่า " วิเศษแท้ คราวนี้จงไปบอกว่า
ให้เพ่งนิมิตสลายเขาคู่นั้นลง "
ด้วยอำนาจแห่งสมาธิจิต ศิษย์ก็สามารถสลายเขาคู่นั้นลงได้ ภายในเวลา
เจ็ดวัน และกลับคืนไปหาลามะ ครั้นเมื่อได้รับคำแนะนำอย่างถูกต้อง
ในการปฏิบัติ ก็สามารถเข้าถึงการประจักษ์แจ้งในเวลาอันสั้น
:0163:
คัดจาก ประตูสู่การภาวนา พจนา จันทรสันติ : แปล
ภาคห้า : บนหนทางแห่งวัชรญาณ
บทสุดท้าย ชื่อ จิตแห่งการงาน ธรรมชาติแห่งจิต