Kamen rider
03-11-2008, 06:03 PM
ถาม เป็นคนที่เล็บขบมาแต่เด็กๆ อยู่ๆก็เป็น ไม่ใช่ตัดเล็บผิดจนเป็นหนามที่จิกปลาย แต่มันจิกอยู่ตรงโคนเล็บแบบซ่อนคมเลยทีเดียว จิกแต่ละครั้งจะเจ็บปวดทุกข์ทรมานมากทั้งวันทั้งคืน มองด้วยตาเปล่าเห็นบวมเป่งแบบกลัดหนอง ถ้าแงะจะเห็นหนองพุ่งน่าเสียวไส้ เคยถอดเล็บก็ช่วยได้พักใหญ่ แล้วก็กลับมาเป็นอีก เหมือนรูปเล็บของทั้งมือและเท้าถูกออกแบบมาให้เกิดการทิ่มแทงเข้าเนื้อไปตลอดชีวิต อย่างนี้คือทำกรรมอย่างไรมา แล้วต้องแก้อย่างไรครับ?
เมื่อมองอาการทั้งหมดโดยความเป็นนิมิตแล้ว ภาพที่ชัดเจนคือมือและเท้าของคุณทำหน้าที่ผลิตความเจ็บปวด ก่อความเจ็บลึกเนิ่นนานแก่ตนเอง แม้พยายามรักษาให้หาย ในที่สุดก็เวียนกลับมาอีกแบบพยากรณ์ไม่ได้ เอาแน่อะไรไม่ได้ ฉะนั้นถ้าบอกว่านี่คือวิบากของอกุศลกรรมเก่าก็คงไม่เหลือเชื่อเกินไปนัก อีกทั้งเป็นเครื่องเตือนให้เห็นตามจริงครั้งหนึ่งด้วย ว่าร่างกายไม่ใช่ของคุณ มันเป็นอุปกรณ์สร้างกรรมใหม่ ในขณะเดียวกันก็เป็นอุปกรณ์รับโทษจากกรรมเก่าไปในตัว
มือและเท้าเอาไว้ทำงาน เอาไว้เดินเหิน จัดเป็นอวัยวะที่มีความสำคัญและอ่อนไหว มีการประชุมเส้นประสาทที่ทำให้รับสัมผัสได้ไว เมื่อเกิดอะไรขึ้นกับมือเท้า ความทุกข์ย่อมสาหัสและรบกวนจิตใจไม่เลิก
หากสืบดูญาติสาโลหิต ทั้งพ่อแม่พี่น้อง ก็จะรู้ว่าโรคเล็บขบเรื้อรังไม่ใช่กรรมพันธุ์ แต่เหมือนเจาะจงเล่นงานเจ้าตัวแบบเดี่ยวๆเสียมากกว่า ดังนั้นการที่ร่างกายเหมือนนึกมันเขี้ยว อยากกลั่นแกล้งจิตอันเป็นผู้ครองกาย จึงคล้ายเครื่องหมาย หรือเป็นการแสดงตัวอย่างจากธรรมชาติ บอกเราว่าการเสวยทุกข์นั้น หาได้เกิดจากความคิดกลั่นแกล้งของใคร เราทำอะไรไว้ ย่อมต้องเสวยผลด้วยตนเองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เล็บขบเรื้อรังเกิดจากความชอบทำให้ผู้อื่นเจ็บปวด เรียกว่าสนุกเป็นชีวิตจิตใจในการใช้ปากแทนหอกไล่ทิ่มแทงผู้อื่น อาจด่าตรงๆบ้าง อ้อมๆบ้าง หรือเล่นสำนวนเชือดเฉือนแบบที่สมัยนี้เรียกกันว่า จิกกัด คัดสรรคำอย่างรู้ว่าจะทำให้ผู้ฟังเกิดความจุกเสียดเคียดแค้นเหลือประมาณ
นอกจากนั้นความสะใจที่สามารถก่อความบาดเจ็บชนิดอกกลัดหนองให้แก่ผู้อื่น เช่นแย่งคนรักของเขามาแบบหน้าด้านๆ แถมสะใจที่เห็นคนถูกแย่งมีกำลังน้อย สู้รบตบมือกับตนไม่ได้ ก็มีส่วนปรุงแต่งรูปกายให้โน้มเอียงจะเป็นเล็บขบเรื้อรังได้เช่นกัน (วิบากของการแย่งผัวแย่งเมียคนอื่นนั้นกันไว้ต่างหากนะครับ นี่พูดแค่ส่วนเกินของกรรมหลัก คือมีมโนกรรมเป็นความสะใจที่เห็นคนอื่นเจ็บเท่านั้น)
บาปในการประทุษร้ายทางกาย ประเภทที่ส่งผลให้เกิดเล็บขบเรื้อรังก็มีบ้าง แต่อาจหาไม่ได้ทั่วไปเท่าบาปทางปาก ตัวอย่างของกรรมทางกายที่ว่านี้ก็เช่นเป็นพวกชอบหยิก ชอบกัด โดยเฉพาะตอนยังเด็กไม่รู้เรื่องรู้ราว บางคนชอบหยิก ชอบกัด ชอบเตะถีบพ่อแม่ ทำให้พ่อแม่เจ็บช้ำทั้งกายทั้งใจ ถ้าทำด้วยอารมณ์ร้ายอย่างต่อเนื่องจริงๆก็มีส่วนให้เกิดผลหนักแน่นในชาติปัจจุบัน ไม่ต้องรอชาติถัดไป
อีกพวกหนึ่งซึ่งหาไม่ได้ง่ายในคนทั่วไป คือพวกผู้คุมที่มีหน้าที่ทรมานนักโทษ หรือผู้มีอำนาจประเภทโรคจิตชอบเห็นนักโทษโดนทำร้ายจนเกิดความเจ็บปวดสาหัส ถ้าทรมานนักโทษด้วยความสะใจเป็นที่ตั้งแล้ว วิบากนอกจากจะไปเสวยผลในอบายภูมิที่ต้องทุกข์ทรมานแบบคูณสิบคูณร้อย เศษกรรมยังให้ผลหลายๆอย่างเมื่อมีโอกาสกลับมาเกิดเป็นมนุษย์ และหนึ่งในผลหลายๆอย่างดังกล่าวก็คือเล็บขบชนิดรุนแรง ทำให้เกิดบาดแผล อาจมีกลิ่นเหม็นเป็นพิเศษ
คนที่เป็นเล็บขบชนิดเรื้อรัง รักษาไม่หายทั้งชีวิตนั้น สะท้อนให้เห็นว่าทำคนอื่นไว้มาก และทำเป็นอาจิณ ไม่ใช่รักสนุกอยากสะใจชั่วแล่น ติดนิสัยเห็นความเจ็บปวดของผู้อื่นเป็นของสนุก โดยมากจะเห็นร่องรอยนิสัยเก่าได้จากนิสัยในชาติปัจจุบัน ถ้าคุณชอบทรมานสัตว์มาแต่เด็ก ถ้าคุณคึกคะนองกับการฟาดฟันคู่กรณีให้เจ็บช้ำ ไม่สนว่าเป็นคนแปลกหน้า เป็นเพื่อน เป็นพ่อแม่พี่น้อง นั่นแหละเข้าข่ายแล้ว
นับให้ละเอียดเลยนะครับ แม้จะไม่ใช่คนชอบเล่นสนุกกับความเจ็บปวดหัวใจของชาวบ้าน แต่ในเกมกีฬาการละเล่นทั่วไป เข่นคู่แข่งได้แล้วกระหยิ่มผยอง นึกมันเขี้ยวอย่างแรงที่ขยี้ได้สำเร็จ อันนั้นก็เป็นกรรมทางใจที่ต้องนับเข้าข่ายด้วยแบบเล็กๆ
มาตราส่วนของน้ำหนักกรรมจะเป็นตัวกำหนดว่าวิบากจะเกิดแค่เป็นเล็บขบหรือมีอาการทางกายอื่นๆมากน้อยกว่ากันเพียงใด รวมทั้งเป็นตัวกำหนดความถี่บ่อยของรอบในการให้ผล บางคนนานปีทีหน บางคนก็เป็นมันได้ทุกเดือน เหล่านี้เป็นเครื่องสะท้อนความถี่บ่อยในการสร้างความเจ็บปวด สะท้อนน้ำหนักความสะใจ ตลอดจนสะท้อนว่ามีบุญในการช่วยคนมาแบ่งเบาหรือแทรกแซงมากน้อยเพียงใด
หากสำรวจพบว่าชาตินี้ ตัวตนนี้ของคุณ มีนิสัยชอบทำให้คนอื่นเจ็บใจจริงๆ และรู้สึกว่ามันตรงกับผลสะท้อนที่แสดงออกในรูปของเล็บขบเรื้อรัง ก็ขอให้ตั้งใจแน่วแน่ว่าต่อไปนี้คุณจะไม่คิด ไม่พูด ไม่ทำการใดๆ อันจะเป็นเหตุให้ผู้อื่นเกิดความเจ็บปวดเพื่อความสะใจของตัวเอง แม้จำเป็นต้องลงโทษใครตามหน้าที่ ก็จะระวังรักษาใจไม่ให้มีความยินดี จะทำไปด้วยอุเบกขา ด้วยความเที่ยงตรง ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตตามกรอบเกณฑ์ที่มีการตั้งไว้โดยอำนาจอันชอบธรรม
อีกทางหนึ่ง เมื่อใดที่คุณได้รับความเจ็บช้ำน้ำใจเพราะมีใครแกล้งพูดทิ่มแทง หรือได้รับความอยุติธรรม ยิ่งชนิดเจอจังๆแล้วกินไม่ได้นอนไม่หลับยิ่งเหมาะ คุณอาศัยความรู้สึกเจ็บใจอย่างรุนแรงนั้น อธิษฐานว่าขอให้ความเจ็บใจนี้หยุดอยู่ที่คุณ คุณจะไม่ทำให้ความเจ็บใจเช่นเดียวกันนั้นสะท้อนกลับไปหาคนอื่นอีก พูดง่ายๆว่าคุณคิดอโหสิอย่างปราศจากเงื่อนไข ยกธงขาวยอมแพ้มนุษย์ด้วยกันเพื่อหวังเอาชนะกรรมเก่า กรรมที่ให้อภัยเป็นทานจะส่งผลทันทีคือความเจ็บใจน้อยลง และกรรมที่ละความพยาบาทไม่คิดแค้นอาฆาตหวังเอาคืนนั่นเอง จะช่วยให้เจ็บปวดจากเล็บขบน้อยลง หรือกว่าจะเป็นทีก็ห่างนับปี เป็นต้น
นอกจากนั้น คุณอาจประกาศกรรมและวิบากของตัวเองให้คนรอบๆข้างรับรู้ ด้วยเจตนาให้เขาละเลิกพฤติกรรมที่จะนำไปสู่ความเจ็บกายเจ็บใจของผู้อื่น อย่างนี้ก็พอมีส่วนช่วยแบ่งเบาได้บ้างเหมือนกัน
นอกจากการทำบุญสองสามข้อดังกล่าวข้างต้นแล้ว อย่างไรก็ยังต้องพึ่งยาและวิธีรักษาเล็บด้วยนะครับ โรคทางกายที่มีทางทอนความเจ็บป่วยนั้น เป็นเครื่องหมายแสดงให้เห็นว่าวิบากที่เกิดขึ้นไม่ใช่ไม่มีทางผ่อนปรนเสียทีเดียว ธรรมชาติกรรมวิบากเขาให้โอกาส ให้ช่องทาง และให้คุณพิสูจน์ง่ายๆว่ามีบุญชนิดอื่นพอจะแทรกแซงโรคเรื้อรังได้ไหม เช่นถ้าเคยให้ความช่วยเหลือคนไว้ก่อน และบุญแห่งการช่วยเหลือนั้นถึงเวลาให้ผล ก็จะเจอหมอดีด้วยตนเอง หรือมีคนให้ยาดี สามารถบรรเทาหรือรักษาหายได้
ถาม งานบริการอย่างแอร์โฮสเตสนั้น แต่ละคนจะมีความสุขกับงานไม่เท่ากัน ตรงนี้จัดเป็นวิบากที่แตกต่างกันของแต่ละคนหรือเปล่าคะ? ถ้าทำกรรมเหมือนๆกันคือให้บริการผู้โดยสาร แต่บริการด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกัน จะก่อให้เกิดวิบากในอนาคตแตกต่างกันด้วยหรือไม่?
ก่อนอื่นต้องเห็นตามจริงว่าเพียงด้วยมุมมองที่ต่างกันนั่นแหละครับ มนุษย์เราถึงทำกรรมผิดแผกแตกต่าง เหมือนอย่างแอร์โฮสเตสบางคนตั้งต้นอาชีพด้วยมุมมองว่าเป็นงานที่มีผลตอบแทนสูง โดยที่พื้นจิตพื้นใจไม่ใช่คนที่ชอบงานบริการ ก็อาจมองว่าหน้าที่ของตนเป็นเรื่องฝืนใจ เป็นงานรับใช้คนอื่น (ถ้าใครนึกไม่ออกว่าฝืนใจอย่างไร ลองนึกถึงคุณหนูที่หน้าตาสะสวย มีฐานะดีกว่าคนทั่วไป แต่ต้องเจอเฒ่าหัวงูหรือคนฐานะด้อยกว่าเรียกใช้สอยได้ตามต้องการ)
ขณะเดียวกันแอร์โฮสเตสอีกหลายก็มีความสุขกับภารกิจหน้าที่ของตน คือมองว่าการช่วยเหลือผู้อื่นให้ได้รับความสะดวกสบายจัดเป็นความน่าภูมิใจอย่างหนึ่ง เมื่อแฮปปี้ที่ได้เป็นผู้ดูแลจัดการความเรียบร้อยในเครื่องบิน ก็จะไม่มองเปรียบเทียบเรื่องฐานะกับผู้โดยสาร ไม่ต้องฝืนข่มใจตอนต้องพยายามอธิบายให้ผู้โดยสารเจ้าปัญหาได้เข้าใจ และไม่ปล่อยให้เกิดการโต้คารม ต่อปากต่อคำยืดยาวกับผู้โดยสารที่เอาแต่ใจทั้งหลาย
อันที่จริงก่อนเป็นแอร์ได้นี่ต้องอาศัยความสมัครใจ ประกอบรูปสมบัติกับคุณสมบัติ รวมทั้งความเพียรพยายาม ตลอดจน (อาจจะ) อาศัยเส้นสายในการบรรจุตำแหน่ง เพราะฉะนั้นจู่ๆจะว่าวิบากเก่าส่งให้มาเป็นคนใช้นั้นคงไม่ใช่แน่ๆ
อย่างไรก็ตาม หากอดีตเคยเป็นเจ้านายที่ใช้สอยข้าทาสบริวารแบบไม่เห็นหัว พอมาประกอบกับเงื่อนไขที่ชีวิตนี้เลือกอาชีพบริการ ก็อาจรับผลจากอดีตที่เคยใช้สอยคนอื่นด้วยใจคิดหมิ่นไม่เห็นศักดิ์ศรีของคนอื่นได้ เช่นมักไปเจอผู้โดยสารประเภทโรคจิตอ่อนๆ ชอบกลั่นแกล้ง อยากจิกใช้ด้วยความสะใจ รู้ทั้งรู้ว่าคุณไม่ชอบน้ำเสียงสั่งแบบนายเหนือหัว ก็ยิ่งสนุกกับการใช้น้ำเสียงแบบนั้น เป็นต้น เลยกลายเป็นว่ามีแอร์โฮสเตสบางคนทะเลาะกับผู้โดยสารบ่อยกว่าเพื่อนแอร์ด้วยกัน แล้วก็ทรมานใจ เหน็ดหน่ายกับการออกบินแต่ละไฟลต์เป็นอย่างยิ่ง
สำหรับกรรมใหม่ของการเป็นแอร์ ที่เด่นทางกายกรรมคือการบริการช่วยเหลือ ที่รองลงมาคือวจีกรรมในการพูดดี แต่มโนกรรมอันเป็นหลักคือการควบคุมตนเองให้อยู่ในวินัย เป็นผู้หญิงมีดีที่ต้องซ่อนความทะนง ซ่อนความรู้สึกอยากอาละวาดคืน
ใจจะเป็นตัวกำหนดทิศทางให้ผล บริการให้ผู้อื่นได้รับความสะดวกสบายด้วยความคิดเต็มใจจริงๆ ไม่ได้ฝืนสักแต่ทำตามหน้าที่ ผลที่จะเหวี่ยงกลับมาในภายภาคหน้าคือได้รับการบริการจากหมู่คนมากมาย อาจเป็นความสะดวกในการไปไหนมาไหนตลอดเวลา หรืออาจถึงขั้นส่งให้ได้เป็นเจ้าคนนายคน มีบริวารดีๆสมัครใจรับใช้ให้ได้อยู่เป็นสุข ไม่ต้องลำบากลำบนทำเอง ไม่ต้องจี้ไชกันทุกฝีก้าว
แต่หากสักแต่ฝืนบริการตามหน้าที่โดยไม่มีใจยินดี ก็เป็นแค่กรรมช่วยเหลือเพียงเล็กน้อย ทำออกมาโดยไม่มีเจตนาให้คนอื่นสะดวกสบาย ผลอาจมีคนช่วยเหลือเอื้ออำนวยความสะดวกเพียงเล็กน้อยเช่นกัน ยิ่งถ้าขยันทะเลาะกับผู้โดยสาร เจอประเภททำให้เลือดขึ้นหน้าแล้วไม่อยากทน อันนั้นก็จะกลายเป็นการใช้อาชีพแอร์ในการผูกเวรต่อไปครับ น่าเห็นใจเหมือนกัน แต่ขอให้มองว่ากรรมเก่าเขายั่วให้ต้องผูกเวรอีก ทางที่ดีคือเลือกที่จะอโหสิเถอะ อโหสิร้อยครั้งพันครั้ง เดี๋ยวเวรก็หมดกำลังเอง
:yenyo-98:http://dungtrin.com/prepare/archieve/prepare059.htm (http://dungtrin.com/prepare/archieve/prepare059.htm)
เมื่อมองอาการทั้งหมดโดยความเป็นนิมิตแล้ว ภาพที่ชัดเจนคือมือและเท้าของคุณทำหน้าที่ผลิตความเจ็บปวด ก่อความเจ็บลึกเนิ่นนานแก่ตนเอง แม้พยายามรักษาให้หาย ในที่สุดก็เวียนกลับมาอีกแบบพยากรณ์ไม่ได้ เอาแน่อะไรไม่ได้ ฉะนั้นถ้าบอกว่านี่คือวิบากของอกุศลกรรมเก่าก็คงไม่เหลือเชื่อเกินไปนัก อีกทั้งเป็นเครื่องเตือนให้เห็นตามจริงครั้งหนึ่งด้วย ว่าร่างกายไม่ใช่ของคุณ มันเป็นอุปกรณ์สร้างกรรมใหม่ ในขณะเดียวกันก็เป็นอุปกรณ์รับโทษจากกรรมเก่าไปในตัว
มือและเท้าเอาไว้ทำงาน เอาไว้เดินเหิน จัดเป็นอวัยวะที่มีความสำคัญและอ่อนไหว มีการประชุมเส้นประสาทที่ทำให้รับสัมผัสได้ไว เมื่อเกิดอะไรขึ้นกับมือเท้า ความทุกข์ย่อมสาหัสและรบกวนจิตใจไม่เลิก
หากสืบดูญาติสาโลหิต ทั้งพ่อแม่พี่น้อง ก็จะรู้ว่าโรคเล็บขบเรื้อรังไม่ใช่กรรมพันธุ์ แต่เหมือนเจาะจงเล่นงานเจ้าตัวแบบเดี่ยวๆเสียมากกว่า ดังนั้นการที่ร่างกายเหมือนนึกมันเขี้ยว อยากกลั่นแกล้งจิตอันเป็นผู้ครองกาย จึงคล้ายเครื่องหมาย หรือเป็นการแสดงตัวอย่างจากธรรมชาติ บอกเราว่าการเสวยทุกข์นั้น หาได้เกิดจากความคิดกลั่นแกล้งของใคร เราทำอะไรไว้ ย่อมต้องเสวยผลด้วยตนเองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เล็บขบเรื้อรังเกิดจากความชอบทำให้ผู้อื่นเจ็บปวด เรียกว่าสนุกเป็นชีวิตจิตใจในการใช้ปากแทนหอกไล่ทิ่มแทงผู้อื่น อาจด่าตรงๆบ้าง อ้อมๆบ้าง หรือเล่นสำนวนเชือดเฉือนแบบที่สมัยนี้เรียกกันว่า จิกกัด คัดสรรคำอย่างรู้ว่าจะทำให้ผู้ฟังเกิดความจุกเสียดเคียดแค้นเหลือประมาณ
นอกจากนั้นความสะใจที่สามารถก่อความบาดเจ็บชนิดอกกลัดหนองให้แก่ผู้อื่น เช่นแย่งคนรักของเขามาแบบหน้าด้านๆ แถมสะใจที่เห็นคนถูกแย่งมีกำลังน้อย สู้รบตบมือกับตนไม่ได้ ก็มีส่วนปรุงแต่งรูปกายให้โน้มเอียงจะเป็นเล็บขบเรื้อรังได้เช่นกัน (วิบากของการแย่งผัวแย่งเมียคนอื่นนั้นกันไว้ต่างหากนะครับ นี่พูดแค่ส่วนเกินของกรรมหลัก คือมีมโนกรรมเป็นความสะใจที่เห็นคนอื่นเจ็บเท่านั้น)
บาปในการประทุษร้ายทางกาย ประเภทที่ส่งผลให้เกิดเล็บขบเรื้อรังก็มีบ้าง แต่อาจหาไม่ได้ทั่วไปเท่าบาปทางปาก ตัวอย่างของกรรมทางกายที่ว่านี้ก็เช่นเป็นพวกชอบหยิก ชอบกัด โดยเฉพาะตอนยังเด็กไม่รู้เรื่องรู้ราว บางคนชอบหยิก ชอบกัด ชอบเตะถีบพ่อแม่ ทำให้พ่อแม่เจ็บช้ำทั้งกายทั้งใจ ถ้าทำด้วยอารมณ์ร้ายอย่างต่อเนื่องจริงๆก็มีส่วนให้เกิดผลหนักแน่นในชาติปัจจุบัน ไม่ต้องรอชาติถัดไป
อีกพวกหนึ่งซึ่งหาไม่ได้ง่ายในคนทั่วไป คือพวกผู้คุมที่มีหน้าที่ทรมานนักโทษ หรือผู้มีอำนาจประเภทโรคจิตชอบเห็นนักโทษโดนทำร้ายจนเกิดความเจ็บปวดสาหัส ถ้าทรมานนักโทษด้วยความสะใจเป็นที่ตั้งแล้ว วิบากนอกจากจะไปเสวยผลในอบายภูมิที่ต้องทุกข์ทรมานแบบคูณสิบคูณร้อย เศษกรรมยังให้ผลหลายๆอย่างเมื่อมีโอกาสกลับมาเกิดเป็นมนุษย์ และหนึ่งในผลหลายๆอย่างดังกล่าวก็คือเล็บขบชนิดรุนแรง ทำให้เกิดบาดแผล อาจมีกลิ่นเหม็นเป็นพิเศษ
คนที่เป็นเล็บขบชนิดเรื้อรัง รักษาไม่หายทั้งชีวิตนั้น สะท้อนให้เห็นว่าทำคนอื่นไว้มาก และทำเป็นอาจิณ ไม่ใช่รักสนุกอยากสะใจชั่วแล่น ติดนิสัยเห็นความเจ็บปวดของผู้อื่นเป็นของสนุก โดยมากจะเห็นร่องรอยนิสัยเก่าได้จากนิสัยในชาติปัจจุบัน ถ้าคุณชอบทรมานสัตว์มาแต่เด็ก ถ้าคุณคึกคะนองกับการฟาดฟันคู่กรณีให้เจ็บช้ำ ไม่สนว่าเป็นคนแปลกหน้า เป็นเพื่อน เป็นพ่อแม่พี่น้อง นั่นแหละเข้าข่ายแล้ว
นับให้ละเอียดเลยนะครับ แม้จะไม่ใช่คนชอบเล่นสนุกกับความเจ็บปวดหัวใจของชาวบ้าน แต่ในเกมกีฬาการละเล่นทั่วไป เข่นคู่แข่งได้แล้วกระหยิ่มผยอง นึกมันเขี้ยวอย่างแรงที่ขยี้ได้สำเร็จ อันนั้นก็เป็นกรรมทางใจที่ต้องนับเข้าข่ายด้วยแบบเล็กๆ
มาตราส่วนของน้ำหนักกรรมจะเป็นตัวกำหนดว่าวิบากจะเกิดแค่เป็นเล็บขบหรือมีอาการทางกายอื่นๆมากน้อยกว่ากันเพียงใด รวมทั้งเป็นตัวกำหนดความถี่บ่อยของรอบในการให้ผล บางคนนานปีทีหน บางคนก็เป็นมันได้ทุกเดือน เหล่านี้เป็นเครื่องสะท้อนความถี่บ่อยในการสร้างความเจ็บปวด สะท้อนน้ำหนักความสะใจ ตลอดจนสะท้อนว่ามีบุญในการช่วยคนมาแบ่งเบาหรือแทรกแซงมากน้อยเพียงใด
หากสำรวจพบว่าชาตินี้ ตัวตนนี้ของคุณ มีนิสัยชอบทำให้คนอื่นเจ็บใจจริงๆ และรู้สึกว่ามันตรงกับผลสะท้อนที่แสดงออกในรูปของเล็บขบเรื้อรัง ก็ขอให้ตั้งใจแน่วแน่ว่าต่อไปนี้คุณจะไม่คิด ไม่พูด ไม่ทำการใดๆ อันจะเป็นเหตุให้ผู้อื่นเกิดความเจ็บปวดเพื่อความสะใจของตัวเอง แม้จำเป็นต้องลงโทษใครตามหน้าที่ ก็จะระวังรักษาใจไม่ให้มีความยินดี จะทำไปด้วยอุเบกขา ด้วยความเที่ยงตรง ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตตามกรอบเกณฑ์ที่มีการตั้งไว้โดยอำนาจอันชอบธรรม
อีกทางหนึ่ง เมื่อใดที่คุณได้รับความเจ็บช้ำน้ำใจเพราะมีใครแกล้งพูดทิ่มแทง หรือได้รับความอยุติธรรม ยิ่งชนิดเจอจังๆแล้วกินไม่ได้นอนไม่หลับยิ่งเหมาะ คุณอาศัยความรู้สึกเจ็บใจอย่างรุนแรงนั้น อธิษฐานว่าขอให้ความเจ็บใจนี้หยุดอยู่ที่คุณ คุณจะไม่ทำให้ความเจ็บใจเช่นเดียวกันนั้นสะท้อนกลับไปหาคนอื่นอีก พูดง่ายๆว่าคุณคิดอโหสิอย่างปราศจากเงื่อนไข ยกธงขาวยอมแพ้มนุษย์ด้วยกันเพื่อหวังเอาชนะกรรมเก่า กรรมที่ให้อภัยเป็นทานจะส่งผลทันทีคือความเจ็บใจน้อยลง และกรรมที่ละความพยาบาทไม่คิดแค้นอาฆาตหวังเอาคืนนั่นเอง จะช่วยให้เจ็บปวดจากเล็บขบน้อยลง หรือกว่าจะเป็นทีก็ห่างนับปี เป็นต้น
นอกจากนั้น คุณอาจประกาศกรรมและวิบากของตัวเองให้คนรอบๆข้างรับรู้ ด้วยเจตนาให้เขาละเลิกพฤติกรรมที่จะนำไปสู่ความเจ็บกายเจ็บใจของผู้อื่น อย่างนี้ก็พอมีส่วนช่วยแบ่งเบาได้บ้างเหมือนกัน
นอกจากการทำบุญสองสามข้อดังกล่าวข้างต้นแล้ว อย่างไรก็ยังต้องพึ่งยาและวิธีรักษาเล็บด้วยนะครับ โรคทางกายที่มีทางทอนความเจ็บป่วยนั้น เป็นเครื่องหมายแสดงให้เห็นว่าวิบากที่เกิดขึ้นไม่ใช่ไม่มีทางผ่อนปรนเสียทีเดียว ธรรมชาติกรรมวิบากเขาให้โอกาส ให้ช่องทาง และให้คุณพิสูจน์ง่ายๆว่ามีบุญชนิดอื่นพอจะแทรกแซงโรคเรื้อรังได้ไหม เช่นถ้าเคยให้ความช่วยเหลือคนไว้ก่อน และบุญแห่งการช่วยเหลือนั้นถึงเวลาให้ผล ก็จะเจอหมอดีด้วยตนเอง หรือมีคนให้ยาดี สามารถบรรเทาหรือรักษาหายได้
ถาม งานบริการอย่างแอร์โฮสเตสนั้น แต่ละคนจะมีความสุขกับงานไม่เท่ากัน ตรงนี้จัดเป็นวิบากที่แตกต่างกันของแต่ละคนหรือเปล่าคะ? ถ้าทำกรรมเหมือนๆกันคือให้บริการผู้โดยสาร แต่บริการด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกัน จะก่อให้เกิดวิบากในอนาคตแตกต่างกันด้วยหรือไม่?
ก่อนอื่นต้องเห็นตามจริงว่าเพียงด้วยมุมมองที่ต่างกันนั่นแหละครับ มนุษย์เราถึงทำกรรมผิดแผกแตกต่าง เหมือนอย่างแอร์โฮสเตสบางคนตั้งต้นอาชีพด้วยมุมมองว่าเป็นงานที่มีผลตอบแทนสูง โดยที่พื้นจิตพื้นใจไม่ใช่คนที่ชอบงานบริการ ก็อาจมองว่าหน้าที่ของตนเป็นเรื่องฝืนใจ เป็นงานรับใช้คนอื่น (ถ้าใครนึกไม่ออกว่าฝืนใจอย่างไร ลองนึกถึงคุณหนูที่หน้าตาสะสวย มีฐานะดีกว่าคนทั่วไป แต่ต้องเจอเฒ่าหัวงูหรือคนฐานะด้อยกว่าเรียกใช้สอยได้ตามต้องการ)
ขณะเดียวกันแอร์โฮสเตสอีกหลายก็มีความสุขกับภารกิจหน้าที่ของตน คือมองว่าการช่วยเหลือผู้อื่นให้ได้รับความสะดวกสบายจัดเป็นความน่าภูมิใจอย่างหนึ่ง เมื่อแฮปปี้ที่ได้เป็นผู้ดูแลจัดการความเรียบร้อยในเครื่องบิน ก็จะไม่มองเปรียบเทียบเรื่องฐานะกับผู้โดยสาร ไม่ต้องฝืนข่มใจตอนต้องพยายามอธิบายให้ผู้โดยสารเจ้าปัญหาได้เข้าใจ และไม่ปล่อยให้เกิดการโต้คารม ต่อปากต่อคำยืดยาวกับผู้โดยสารที่เอาแต่ใจทั้งหลาย
อันที่จริงก่อนเป็นแอร์ได้นี่ต้องอาศัยความสมัครใจ ประกอบรูปสมบัติกับคุณสมบัติ รวมทั้งความเพียรพยายาม ตลอดจน (อาจจะ) อาศัยเส้นสายในการบรรจุตำแหน่ง เพราะฉะนั้นจู่ๆจะว่าวิบากเก่าส่งให้มาเป็นคนใช้นั้นคงไม่ใช่แน่ๆ
อย่างไรก็ตาม หากอดีตเคยเป็นเจ้านายที่ใช้สอยข้าทาสบริวารแบบไม่เห็นหัว พอมาประกอบกับเงื่อนไขที่ชีวิตนี้เลือกอาชีพบริการ ก็อาจรับผลจากอดีตที่เคยใช้สอยคนอื่นด้วยใจคิดหมิ่นไม่เห็นศักดิ์ศรีของคนอื่นได้ เช่นมักไปเจอผู้โดยสารประเภทโรคจิตอ่อนๆ ชอบกลั่นแกล้ง อยากจิกใช้ด้วยความสะใจ รู้ทั้งรู้ว่าคุณไม่ชอบน้ำเสียงสั่งแบบนายเหนือหัว ก็ยิ่งสนุกกับการใช้น้ำเสียงแบบนั้น เป็นต้น เลยกลายเป็นว่ามีแอร์โฮสเตสบางคนทะเลาะกับผู้โดยสารบ่อยกว่าเพื่อนแอร์ด้วยกัน แล้วก็ทรมานใจ เหน็ดหน่ายกับการออกบินแต่ละไฟลต์เป็นอย่างยิ่ง
สำหรับกรรมใหม่ของการเป็นแอร์ ที่เด่นทางกายกรรมคือการบริการช่วยเหลือ ที่รองลงมาคือวจีกรรมในการพูดดี แต่มโนกรรมอันเป็นหลักคือการควบคุมตนเองให้อยู่ในวินัย เป็นผู้หญิงมีดีที่ต้องซ่อนความทะนง ซ่อนความรู้สึกอยากอาละวาดคืน
ใจจะเป็นตัวกำหนดทิศทางให้ผล บริการให้ผู้อื่นได้รับความสะดวกสบายด้วยความคิดเต็มใจจริงๆ ไม่ได้ฝืนสักแต่ทำตามหน้าที่ ผลที่จะเหวี่ยงกลับมาในภายภาคหน้าคือได้รับการบริการจากหมู่คนมากมาย อาจเป็นความสะดวกในการไปไหนมาไหนตลอดเวลา หรืออาจถึงขั้นส่งให้ได้เป็นเจ้าคนนายคน มีบริวารดีๆสมัครใจรับใช้ให้ได้อยู่เป็นสุข ไม่ต้องลำบากลำบนทำเอง ไม่ต้องจี้ไชกันทุกฝีก้าว
แต่หากสักแต่ฝืนบริการตามหน้าที่โดยไม่มีใจยินดี ก็เป็นแค่กรรมช่วยเหลือเพียงเล็กน้อย ทำออกมาโดยไม่มีเจตนาให้คนอื่นสะดวกสบาย ผลอาจมีคนช่วยเหลือเอื้ออำนวยความสะดวกเพียงเล็กน้อยเช่นกัน ยิ่งถ้าขยันทะเลาะกับผู้โดยสาร เจอประเภททำให้เลือดขึ้นหน้าแล้วไม่อยากทน อันนั้นก็จะกลายเป็นการใช้อาชีพแอร์ในการผูกเวรต่อไปครับ น่าเห็นใจเหมือนกัน แต่ขอให้มองว่ากรรมเก่าเขายั่วให้ต้องผูกเวรอีก ทางที่ดีคือเลือกที่จะอโหสิเถอะ อโหสิร้อยครั้งพันครั้ง เดี๋ยวเวรก็หมดกำลังเอง
:yenyo-98:http://dungtrin.com/prepare/archieve/prepare059.htm (http://dungtrin.com/prepare/archieve/prepare059.htm)