พระโอวาทสงฆ์จี้กง**

[sukhawadee]

พระโอวาทสิ่งศักดิ์สิทธิ์
พระโอวาทสงฆ์จี้กงวิปลาส
ประทานไว้เนื่องในโอกาสประชุมธรรม 2 วัน ณ ไท่เซี่ยน จ.นครราชสีมา
วันเสาร์ที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ.2550
สาธุชนกราบขอประทานพระโอวาทชี้แนะ
กาลสุดท้ายใช้หลายเหตุแยกปัญญา มัชฌิมาปฏิปทาใครคงมั่น
อริยาสามัญชนแยกจากกัน รับธรรมาวันนี้นั้นใช่บังเอิญ
เราคือ
สงฆ์จี้กงวิปลาส รับบัญชาจาก
พระอนุตตรธรรมมารดา ลงสู่พุทธสถาน แฝงกายเคียมคัล
องค์ชคัตตรยาพดง ถามศิษย์รักทุกคน สุขสบายดีไหม
ขอทุกคนสงบจิตตั้งใจฟัง
ฮา ฮา

ศิษย์ศึกษาบำเพ็ญอย่าโดดเด่น น้อมตนเป็นผู้อยู่หลังช่างงามงด
อ่อนน้อมตนดั่งรวงข้าวงามหมดจด สูงต่ำลดจรดที่หนึ่งพึงระวัง
ศิษย์ศึกษาบำเพ็ญให้เห็นตน อาสน์อุบลมรรคผลงามอยู่ตนสร้าง
วิริยะวันนี้รากฐานวาง ก้าวข้ามพ้นความเลือนลางในชีวี
ศิษย์ศึกษาบำเพ็ญต้องปฏิบัติ เข้าใจชัดมัชฌิมากลางตนแจ้ง
คุณแห่งจิตธรรมญาณได้สำแดง ด้วยลงแรงจริงใจไม่ลังเล
ศิษย์ศึกษาบำเพ็ญให้สัตย์ซื่อ ใจยึดถือคุณธรรมนำเป็นหลัก
ภาระตนในวันนี้ชัดตระหนัก ก้าวเดินไม่หยุดพักถดถอยไป
ศิษย์ศึกษาบำเพ็ญอย่าเล่นเล่น จงมองเห็นชีวิตจริงธรรมสัจ
รู้จุดหมายในตนอย่างแจ้งชัด จึงต้องเร่งเคร่งครัดกวดขันตน
ศิษย์ศึกษาบำเพ็ญต้องจริงใจ สำนึกในคุณแห่งฟ้ามาปรกโปรด
สำนึกในจิตตนจึงปราโมทย์ สำนึกพ้นห้วงโกรธโลภหลงใจ
ศิษย์ศึกษาบำเพ็ญรู้หน้าที่ สร้างคุณงามความดีมิหยุดหย่อน
โปรดนำชนด้วยจิตใจใสบวร สละตนนำผู้คนพ้นทุกข์ตรม
ศิษย์ศึกษาบำเพ็ญมองย้อนจิต รู้พินิจต้นปลายในเหตุผล
เข้าใจจริงเจอสิ่งใดไม่ท้อบ่น เหตุแลผลหยุดด้วยตนหยุดด้วยใจ
ศิษย์ศึกษาบำเพ็ญพ้นวังวน ปฏิบัตินำผองชนคุณยิ่งใหญ่
ความงดงามให้สมบูรณ์ทั้งนอกใน ยุคกาลท้ายคืนใจพุทธาเดิม
( เข้าใจไหม )

ศิษย์รักเอ๋ย...ศิษย์รัก...
ตระหนักในชีวิตจริงแห่งกายคน เกิดแล้วดับเวียนวนไม่รู้กี่ภพชาติ ชาตินี้ได้กายคน ได้เจอธรรม มิใช่เหตุบังเอิญอย่างจริงแท้ ศิษย์จงเข้าใจทุกสิ่งอย่างมีเหตุจึงมีผล มีต้นจึงมีปลาย หยุดจิตใจที่วุ่นวาย มามองย้อนสู่ใจตนบ้างเถิดหนา กาลเวลาแห่งชีวิตยาวสั้นราวดั่งฝันพริบตา มีเหลือสิ่งใดให้คงอยู่ พินิจหนากายาลับ จะทำไฉน คุณค่าแท้แห่งชีวิตอยู่ที่ใด ใจจงมองให้เห็นสัจธรรมอันจริงแท้
... แปรจิตใจอกุศลให้กลายเป็นจิตกุศล
... แปรจิตใจปุถุชนให้กลายเป็นจิตใจแห่งอริยชน
... แปรจิตใจที่ลุ่มหลงให้กลายเป็นจิตใจที่รู้แจ้ง
ศิษย์รับธรรม จงศึกษา บำเพ็ญ ปฏิบัติ ขจัดอวิชชา กิเลสร้ายภายในตนให้หมดหนา สร้างบุญญาบารมี ด้วยธรรมาอันสูงส่ง
... ศึกษาธรรม เพื่อให้เข้าสู่มัชฌิมาปฏิปทาอย่างจริงแท้
... บำเพ็ญธรรม เพื่อให้ธาตุแท้แห่งจิตเดิมได้สำแดงคุณอย่างจริงแท้ ... ปฏิบัติธรรม เพื่อนำคุณแห่งธาตุแท้ธรรมญาณแผ่กำจายสู่ชาวโลก สู่สรรพสิ่ง ไปทั่วทศทิศ

ศิษย์รักเอ๋ย... ศิษย์รัก...
พึงตระหนักวาระท้าย ทั้งมารภัยลงสู่โลก ต้องเร่งตนสร้างบุญกุศลคุณงามความดี อย่าได้ปล่อยชีวิตตามกระแส จิตใจแห่งพุทธาภายในเจ้า ให้สำแดงได้เต็มที่ บำเพ็ญธรรม ปฏิบัติธรรม ย่อมมีบางสิ่งรบกวนกั้นขวาง ทุกสิ่งอย่างอยู่ที่บุญสัมพันธ์ บางคนราบรื่น บางคนมากอุปสรรค ขอเพียงแต่ศิษย์รักกำหนดตน ให้คงมั่นในจุดหมาย ยืนหยัดในปณิธาน ด้วยจิตสำนึกคุณ ศิษย์จะเจอแสงสว่างนำทางอยู่เบื้องหน้า ศิษย์จะเจอปัญญาท่ามกลางความวิกฤต ขอให้ศิษย์จงถือว่า อุปสรรคเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้เจ้าก้าวหน้า ที่ช่วยให้เจ้าแข็งแกร่ง เช่นนี้แล้ว เจ้าจะเจอทางสว่างท่ามกลางความมืดมิด

ศิษย์รักเอ๋ย... ศิษย์รัก...
บุคลากรพึงเข้าใจ งานฟ้าร่วมดำเนิน ต้องเผชิญมากมายในปัญหา จิตใจท้อบางเวลา จิตใจบ่นตำหนิว่า ก็เคยมีใช่หรือไม่ เหตุแห่งใจทุกข์ท้อ มาจากใด ใจเจ้าท้อ อาจารย์รอลุ้นอยู่ข้างข้าง กลัวเจ้าห่างหายไป บำเพ็ญธรรม ศิษย์ต้องรู้ยอมรับในความเป็นจริง เจอสิ่งใดให้น้อมรับ เจอเรื่องราว เจอบุคคลให้น้อมฟัง จิตใจอย่าหุนหัน ถือโอกาสเหล่านี้ได้ขัดเกลาจิตใจตนเอง

ปฏิบัติธรรมทุ่มทุสุดใจ อาจารย์เห็นแสนซาบซึ้งใจ ปฏิบัติธรรมทำได้ง่าย แต่ที่น่ากลัวนั้นไซร้คือการบำเพ็ญ จิตใจไม่ยอมรับ จิตใจไม่นอบน้อม จิตใจยังแข็งขืน จิตใจยังอวดดี มิอาจจะบำเพ็ญตนก้าวพ้นการหลงผิดแห่งใจได้ หวังศิษย์รักทุกคน บำเพ็ญปฏิบัติให้ควบคู่ นอกในต่างงามงด อริยภาพภายในแสดงออกได้ สู่ศักยภาพภายนอก ขอศิษย์รักทุกคน จงรักษาความดีงามในตนให้ตลอดไป สิ่งใดที่ผิดจงแก้ไข เป็นคนใหม่ที่เพียบพร้อม ดีหรือไม่
สุดท้ายถึงอย่างไรใจอาจารย์ก็ยังหวังกับศิษย์ หวังให้พวกเจ้าก้าวข้ามผ่านการทดสอบ อุปสรรคต่างต่างได้ หวังพวกเจ้าเป็นกำลังแทนอาจารย์ ร่วมฉุดช่วยนำพาเวไนย จำไว้หนา ศิษย์อาจารย์ดั่งพ่อลูก สักวันคงได้พบกัน อาจารย์จะรอพวกเจ้ากลับไปร่วมดื่มเหล้าน้ำเต้ากับอาจารย์กันทุกคน ขอทุกคนจงดูแลรักษาสุขภาพตนให้ดี