Candle..
12-16-2007, 01:17 AM
Subject: FW: แนวคิดแบบนี้เจ๋งดีจัง
> >...........................................................
> >
> >เคยได้ยินชื่อ ดร.วรภัทร ภู่เจริญ ไหมครับ
> >
> >เขาเคยเป็นวิศวกรขององค์การอวกาศนาซา ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อเกือบ 20 ปีก่อน
> >เคยได้รับรางวัลงานวิจัยที่ดีที่สุดระดับโลกเกี่ยวกับเครื่องยนต์ไอพ่นตัดสินใจกลับเมืองไทยเพราะ
> >
> >1.อยากดูแลพ่อแม่
> >2.ไม่อยากเป็นพลเมืองชั้นสองในบ้านพักคนชรา
> >3.อยากเที่ยว และ
> >4.ชอบกินอาหารอร่อย
> >
> >เคยเป็นอาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
> >ก่อนจะออกมาตั้งบริษัทที่ปรึกษาของตัว เอง ผมประทับใจบทสัมภาษณ์ของ
> >ดร.วรภัทรใน "เสาร์สวัสดี" ของ"กรุงเทพธุรกิจ "
> >เมื่อประมาณ 1-2 เดือนก่อนมาก คนอะไรก็ไม่รู้ ชีวิตมันส์เป็นบ้า
> >ความคิดก็กวนเหลือหลาย
> >
> >ตอนที่เขาเป็นอาจารย์ วิธีการสอนหนังสือของเขาแปลกกว่าคนอื่น
> >"ผมออกนอกกรอบตลอดเวลา" เขาบอก
> >
> >เขาเคยพาเด็กวิศวะไปที่ริมสระว่ายน้ำ เรียนไปและดูนิสิตสาว ๆว่ายน้ำไปด้วย
> >คาดว่าคงไปเรียนเรื่อง
> >
> >"คลื่น" ระหว่างท่าฟรีสไตล์ กับท่าผีเสื้อ
> >คลื่นที่เกิดขึ้นของท่าไหนถี่กว่ากันระหว่างชุดทูพีซกับวันพีซ
> >แรงเสียดทานกับน้ำ ชุดไหนมากกว่ากัน
> >แนวการศึกษาน่าจะออกไปทำนองนี้
> >
> >แต่ที่ชอบที่สุดคือตอนที่เขาออกข้อสอบ ข้อสอบของเขาสั้นและกระชับมาก
> >
> >"จงออกข้อสอบเอง พร้อมเฉลย" โหย...เด็กวิดวะอึ้งกันทั้งห้อง
> >
> >คำตอบส่วนใหญ่เป็นการตั้งโจทย์แบบง่ายๆ เช่น ปั้นจั่นมีกี่ชนิด
> >
> >ผลปรากฎว่าได้ศูนย์กันทั้งห้อง
> >เพราะเป็นคำตอบที่ไม่ได้แสดงความคิดที่ลึกซึ้งสมกับที่เรียนมาทั้งเทอม
> >
> >เหตุผลที่ ดร.วรภัทร
> >ออกข้อสอบด้วยการให้นิสิตออกข้อสอบเองเป็นเหตุผลที่ตรงกับใจผมมาก
> >
> >"ชีวิตคนเราจะรอให้อาจารย์ตั้งโจทย์อย่างเดียวไม่ได้ ต้องหาโจทย์มาเอง
> >คิดแล้วทำ ถ้าผิดแล้ว อาจารย์จะปรับให้"
> >
> >เขามองว่าเด็กรุ่นใหม่ติดนิสัยเด็กกวดวิชา รอคนคาบทุกอย่างมาป้อนให้
> >ไม่รู้จักคิดเอง
> >
> >""ถ้ารอและตั้งรับ คุณก็เป็นพวกอีแร้ง แต่พวกคุณแย่กว่าเพราะเป็นแค่ลูกอีแร้ง
> >คือ รออาหารที่คนอื่นป้อน ให้"
> >
> >โหย...เจ็บ ผมเชื่อมานานแล้วว่าชีวิตของคนเราเป็นข้อสอบอัตนัย
> >ที่ต้องตั้งโจทย์เองและตอบเอง
> >ไม่ใช่ข้อสอบปรนัยที่มีคนตั้งโจทย์
> >
> >และมีคำตอบเป็นทางเลือก ก-ข-ค-ง
> >ถ้าใครที่คุ้นกับ "ชีวิตปรนัย" ที่มีคนตั้งโจทย์ให้และ
> >
> >เสนอทางเลือก 1-2-3-4
> >คนคนนั้นชีวิตจะไม่ก้าวหน้า เพราะต้องพึ่งพาคนอื่นตลอดเวลาติดกับ
> >"กรอบ"ที่คนอื่นสร้างให้ ไม่เหมือน
> >
> >กับคนที่รู้จักคิดและตั้งคำถามเอง
> >เรื่องการตั้งคำถามกับชีวิตเป็นเรื่องสำคัญมาก อย่าลืมว่าเพราะมี "คำถาม"จึงมี
> >"คำตอบ"
> >เมื่อมี "คำตอบ" เราจึงเลือกเดิน พูดถึงเรื่องการตั้งคำถาม
> >
> >ผมนึกถึง โสเครติส
> >
> >" เขาเป็นนักปรัชญาเอกของโลก ที่สอนลูกศิษย์ด้วยการสนทนา
> >ตั้งคำถามให้ลูกศิษย์ตอบ สร้างองค์ความรู้ จาก "คำถาม"
> >
> >กลยุทธ์ของ "โสเครติส" ในการสอน คือ
> >ไม่ให้ความเห็นใดๆ แก่นักเรียน และทำลายความมั่นใจของ
> >นักเรียนที่เชื่อว่าตนเองรู้ "โสเครติส" เชื่อว่าเมื่อเด็กตระหนักใน
> >"ความไม่รู้" ของตนเอง เขาจะเริ่มต้น
> >
> >แสวงหา "ความรู้ " แต่ถ้า เด็กยังเชื่อมั่นว่าตนเองมี "ความรู้"
> >เขาก็จะไม่แสวงหา "ความรู้ "
> >
> >การตั้งคำถามของโสเครติส
> >จึงมีเป้าหมายโจมตีและทำลายความเชื่อมั่นในภูมิความรู้ของนักเรียน
> >เป็นกลยุทธ์เท "น้ำ" ให้หมดจากแก้ว เมื่อแก้วไม่มีน้ำ แล้วจึงเริ่มให้เขาเท
> >"น้ำ" ใหม่ใส่แก้วด้วยมือของเขาเอง
> >
> >"น้ำ" ที่ลูกศิษย์แต่ละคนเทลงแก้วด้วยมือตัวเองมาจาก "คำตอบ"
> >ที่เขาค้นคิดขึ้นมาเอง
> >"คำตอบ" จาก "คำถาม" ของ "โสเครติส"
> >
> >"โสเครติส" นิยามศัพท์คำว่า "คนฉลาด" และ "คนโง่" ได้อย่างน่าสนใจ
> >
> >"คนฉลาด" ในมุมมองของ "โสเครติส" นั้นไม่ใช่คนที่รู้ทุกเรื่อง
> >
> >แต่ "คนฉลาด" คือคนที่รู้ว่าตัวเองไม่รู้
> >
> >
> >ส่วน "คนโง่" นั้น คือ คนที่ไม่รู้ว่าตัวเองไม่รู้แต่ทำตัวราวกับเป็นผู้รู้
> >
> >
> >ไม่น่าเชื่อว่าก่อนหน้านี้ผมยังมีความภาคภูมิใจใน "ความรู้" ของตนเอง
> >แต่พออ่านถึงบรรทัดนี้ ทำไมผมเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่รู้อะไรเลย .....
*** ได้รับเมลล์ FW ดีๆฉบับนี้นานแล้วอ่ะค่ะ วันนี้ตอนไปเช็คเมลล์ Candle..เลยได้ย้อนไปอ่านซ้ำอีกรอบ อ่านกี่ทีก็รู้ว่าเมลล์นี้ดี เป็นจริงตามนั้นอ่ะค่ะ ...คนที่ส่วนใหญ่รู้(ฉลาด) มักจะถ่อมตนและบอกว่า ตนไม่รู้ ส่วนคนที่ชอบอวดรู้ อวดฉลาด เพราะจริงๆมีแต่ความเขลา (โง่)เมื่อมีโอกาสเลยอยากจะอวดสิ่งที่ไม่ค่อยมีบ้างอ่ะค่ะ ...แต่ถึงแม้จะเป็นคนฉลาดก็มิสู้เป็นผู้ที่มีปัญญา ค่ะ... เพราะ ความฉลาดแตกต่างจากปัญญาตรงที่ ความฉลาดส่งผลได้ทั้งทางให้คุณ/โทษ รึในทางสร้างและทางทำลาย (ถ้าใช้ในทางไม่ถูกไม่ควร เช่น พวกที่ฉลาดแบบแกมโกงอ่ะค่ะ) ...แต่ปัญญานั้นจะส่งผลแต่ในทางสร้าง ทางให้คุณ ... ไม่มีโทษ ไม่มีทำลายค่ะ ...ที่นี้หลังได้กันอ่านแล้วนะคะ ลองตอบคำถามตัวเองในใจจริงๆแบบใจที่เป็นกลางนะคะ ...ว่า เราจริงๆแล้ว ฉลาด??? รึ โง่ ??? กันแน่อ่ะคะ แหะแหะ..^^
:yociexp42:.....
> >...........................................................
> >
> >เคยได้ยินชื่อ ดร.วรภัทร ภู่เจริญ ไหมครับ
> >
> >เขาเคยเป็นวิศวกรขององค์การอวกาศนาซา ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อเกือบ 20 ปีก่อน
> >เคยได้รับรางวัลงานวิจัยที่ดีที่สุดระดับโลกเกี่ยวกับเครื่องยนต์ไอพ่นตัดสินใจกลับเมืองไทยเพราะ
> >
> >1.อยากดูแลพ่อแม่
> >2.ไม่อยากเป็นพลเมืองชั้นสองในบ้านพักคนชรา
> >3.อยากเที่ยว และ
> >4.ชอบกินอาหารอร่อย
> >
> >เคยเป็นอาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
> >ก่อนจะออกมาตั้งบริษัทที่ปรึกษาของตัว เอง ผมประทับใจบทสัมภาษณ์ของ
> >ดร.วรภัทรใน "เสาร์สวัสดี" ของ"กรุงเทพธุรกิจ "
> >เมื่อประมาณ 1-2 เดือนก่อนมาก คนอะไรก็ไม่รู้ ชีวิตมันส์เป็นบ้า
> >ความคิดก็กวนเหลือหลาย
> >
> >ตอนที่เขาเป็นอาจารย์ วิธีการสอนหนังสือของเขาแปลกกว่าคนอื่น
> >"ผมออกนอกกรอบตลอดเวลา" เขาบอก
> >
> >เขาเคยพาเด็กวิศวะไปที่ริมสระว่ายน้ำ เรียนไปและดูนิสิตสาว ๆว่ายน้ำไปด้วย
> >คาดว่าคงไปเรียนเรื่อง
> >
> >"คลื่น" ระหว่างท่าฟรีสไตล์ กับท่าผีเสื้อ
> >คลื่นที่เกิดขึ้นของท่าไหนถี่กว่ากันระหว่างชุดทูพีซกับวันพีซ
> >แรงเสียดทานกับน้ำ ชุดไหนมากกว่ากัน
> >แนวการศึกษาน่าจะออกไปทำนองนี้
> >
> >แต่ที่ชอบที่สุดคือตอนที่เขาออกข้อสอบ ข้อสอบของเขาสั้นและกระชับมาก
> >
> >"จงออกข้อสอบเอง พร้อมเฉลย" โหย...เด็กวิดวะอึ้งกันทั้งห้อง
> >
> >คำตอบส่วนใหญ่เป็นการตั้งโจทย์แบบง่ายๆ เช่น ปั้นจั่นมีกี่ชนิด
> >
> >ผลปรากฎว่าได้ศูนย์กันทั้งห้อง
> >เพราะเป็นคำตอบที่ไม่ได้แสดงความคิดที่ลึกซึ้งสมกับที่เรียนมาทั้งเทอม
> >
> >เหตุผลที่ ดร.วรภัทร
> >ออกข้อสอบด้วยการให้นิสิตออกข้อสอบเองเป็นเหตุผลที่ตรงกับใจผมมาก
> >
> >"ชีวิตคนเราจะรอให้อาจารย์ตั้งโจทย์อย่างเดียวไม่ได้ ต้องหาโจทย์มาเอง
> >คิดแล้วทำ ถ้าผิดแล้ว อาจารย์จะปรับให้"
> >
> >เขามองว่าเด็กรุ่นใหม่ติดนิสัยเด็กกวดวิชา รอคนคาบทุกอย่างมาป้อนให้
> >ไม่รู้จักคิดเอง
> >
> >""ถ้ารอและตั้งรับ คุณก็เป็นพวกอีแร้ง แต่พวกคุณแย่กว่าเพราะเป็นแค่ลูกอีแร้ง
> >คือ รออาหารที่คนอื่นป้อน ให้"
> >
> >โหย...เจ็บ ผมเชื่อมานานแล้วว่าชีวิตของคนเราเป็นข้อสอบอัตนัย
> >ที่ต้องตั้งโจทย์เองและตอบเอง
> >ไม่ใช่ข้อสอบปรนัยที่มีคนตั้งโจทย์
> >
> >และมีคำตอบเป็นทางเลือก ก-ข-ค-ง
> >ถ้าใครที่คุ้นกับ "ชีวิตปรนัย" ที่มีคนตั้งโจทย์ให้และ
> >
> >เสนอทางเลือก 1-2-3-4
> >คนคนนั้นชีวิตจะไม่ก้าวหน้า เพราะต้องพึ่งพาคนอื่นตลอดเวลาติดกับ
> >"กรอบ"ที่คนอื่นสร้างให้ ไม่เหมือน
> >
> >กับคนที่รู้จักคิดและตั้งคำถามเอง
> >เรื่องการตั้งคำถามกับชีวิตเป็นเรื่องสำคัญมาก อย่าลืมว่าเพราะมี "คำถาม"จึงมี
> >"คำตอบ"
> >เมื่อมี "คำตอบ" เราจึงเลือกเดิน พูดถึงเรื่องการตั้งคำถาม
> >
> >ผมนึกถึง โสเครติส
> >
> >" เขาเป็นนักปรัชญาเอกของโลก ที่สอนลูกศิษย์ด้วยการสนทนา
> >ตั้งคำถามให้ลูกศิษย์ตอบ สร้างองค์ความรู้ จาก "คำถาม"
> >
> >กลยุทธ์ของ "โสเครติส" ในการสอน คือ
> >ไม่ให้ความเห็นใดๆ แก่นักเรียน และทำลายความมั่นใจของ
> >นักเรียนที่เชื่อว่าตนเองรู้ "โสเครติส" เชื่อว่าเมื่อเด็กตระหนักใน
> >"ความไม่รู้" ของตนเอง เขาจะเริ่มต้น
> >
> >แสวงหา "ความรู้ " แต่ถ้า เด็กยังเชื่อมั่นว่าตนเองมี "ความรู้"
> >เขาก็จะไม่แสวงหา "ความรู้ "
> >
> >การตั้งคำถามของโสเครติส
> >จึงมีเป้าหมายโจมตีและทำลายความเชื่อมั่นในภูมิความรู้ของนักเรียน
> >เป็นกลยุทธ์เท "น้ำ" ให้หมดจากแก้ว เมื่อแก้วไม่มีน้ำ แล้วจึงเริ่มให้เขาเท
> >"น้ำ" ใหม่ใส่แก้วด้วยมือของเขาเอง
> >
> >"น้ำ" ที่ลูกศิษย์แต่ละคนเทลงแก้วด้วยมือตัวเองมาจาก "คำตอบ"
> >ที่เขาค้นคิดขึ้นมาเอง
> >"คำตอบ" จาก "คำถาม" ของ "โสเครติส"
> >
> >"โสเครติส" นิยามศัพท์คำว่า "คนฉลาด" และ "คนโง่" ได้อย่างน่าสนใจ
> >
> >"คนฉลาด" ในมุมมองของ "โสเครติส" นั้นไม่ใช่คนที่รู้ทุกเรื่อง
> >
> >แต่ "คนฉลาด" คือคนที่รู้ว่าตัวเองไม่รู้
> >
> >
> >ส่วน "คนโง่" นั้น คือ คนที่ไม่รู้ว่าตัวเองไม่รู้แต่ทำตัวราวกับเป็นผู้รู้
> >
> >
> >ไม่น่าเชื่อว่าก่อนหน้านี้ผมยังมีความภาคภูมิใจใน "ความรู้" ของตนเอง
> >แต่พออ่านถึงบรรทัดนี้ ทำไมผมเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่รู้อะไรเลย .....
*** ได้รับเมลล์ FW ดีๆฉบับนี้นานแล้วอ่ะค่ะ วันนี้ตอนไปเช็คเมลล์ Candle..เลยได้ย้อนไปอ่านซ้ำอีกรอบ อ่านกี่ทีก็รู้ว่าเมลล์นี้ดี เป็นจริงตามนั้นอ่ะค่ะ ...คนที่ส่วนใหญ่รู้(ฉลาด) มักจะถ่อมตนและบอกว่า ตนไม่รู้ ส่วนคนที่ชอบอวดรู้ อวดฉลาด เพราะจริงๆมีแต่ความเขลา (โง่)เมื่อมีโอกาสเลยอยากจะอวดสิ่งที่ไม่ค่อยมีบ้างอ่ะค่ะ ...แต่ถึงแม้จะเป็นคนฉลาดก็มิสู้เป็นผู้ที่มีปัญญา ค่ะ... เพราะ ความฉลาดแตกต่างจากปัญญาตรงที่ ความฉลาดส่งผลได้ทั้งทางให้คุณ/โทษ รึในทางสร้างและทางทำลาย (ถ้าใช้ในทางไม่ถูกไม่ควร เช่น พวกที่ฉลาดแบบแกมโกงอ่ะค่ะ) ...แต่ปัญญานั้นจะส่งผลแต่ในทางสร้าง ทางให้คุณ ... ไม่มีโทษ ไม่มีทำลายค่ะ ...ที่นี้หลังได้กันอ่านแล้วนะคะ ลองตอบคำถามตัวเองในใจจริงๆแบบใจที่เป็นกลางนะคะ ...ว่า เราจริงๆแล้ว ฉลาด??? รึ โง่ ??? กันแน่อ่ะคะ แหะแหะ..^^
:yociexp42:.....