Kamen rider
11-22-2007, 12:12 AM
http://www.cctv.com/travel/20040105/images/101934_jiumoluoshi.jpg
ประวัติท่านพระกุมารชีพ.
คำว่า กุมารชีพ นั้นบางที่เขียนว่า กุมารชีวะ บ้างพึงทราบว่ามีหมายหมายดุจเดียวกัน ภาษาจีนคือ Jiumoluoshi (จิวหมอหลอสือ) ท่านอยู่ในช่วงราวๆพ.ศ.๘๘๗-๙๕๖ (ค.ศ.๓๔๔-๔๑๓) แต่บางท่านก็เชื่อว่าราวๆ ค.ศ.๓๕๐-๔๐๙ท่านเป็นพระภิกษุชาวอินเดียที่มีชื่อเสียงอย่างมากในด้านการแปลคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาสู่ภาษาจีน โยมบิดาท่านชื่อ กุมารายานะ ผู้มาจากตระกูลขุนนางในอินเดีย โยมบิดาของท่านได้เดินทางไปยังแคว้นกุฉะ (แคว้นหนึ่งในเอเชียกลาง) ตั้งอยู่ระหว่างอินเดียและประเทศจีนได้เสกสมรสกับพระกนิษฐาของเจ้าผู้ครองแคว้นกุฉะนั้น ช่วงที่ท่านเกิดพระพุทธศาสนากำลังรุ่งเรืองอยู่ในแคว้นนั้น ท่านออกบวชเป็นสามเณรเมื่อตอนอายุ ๗ ปีตามที่มารดาของท่านที่บวชเป็นพระภิกษุณี หลังจากนั้นท่านก็ได้ศึกษาพระพุทธศาสนาหลายหลายนิกายทั้งเถรวาทและมหายาน ท่านได้เดินท่านจากชมพูทวีป สู่ประเทศจีน ตรงกับปีที่สามในรัชสมัยพระจักรพรรดิ โหงจื้อแห่งราชวงศ์เหยาเฉินประมาณพ.ศ.๘๖๐-๙๖๒ท่านมรณภาพที่ประเทศจีน เมืองเชียงอานประมาณพ.ศ.๙๕๖ (ค.ศ.๔๑๓) บางก็ว่าค.ศ.๔๐๙ (สิริรวมอายุได้ประมาณ ๗๔ ปี) ระหว่างนั้นท่านอยู่ในประเทศจีนถึง ๑๐-๑๑ ปี ท่านได้เป็นทั้งผู้อำนวยการของนักปราชญ์หลายร้อยท่านให้แปลคัมภีร์พระพุทธศาสนากว่า ๓๐๐ งานที่สู่พากย์ภาษาจีน เป็นรัฐคุรุ สร้างความเจริญมั่นคงแก่พระพุทธศาสนาในประเทศจีนเป็นอย่างมาก มีศิษย์คนสำคัญ ๔ ท่านคือเต้าเซินฝ่าซือ,เต้าโย่งฝ่าซือ,เซิงเจ้าฝ่าซือ,เซิงยุ้ยฝ่าซือ ท่านเหล่านี้ได้ชื่อว่าเป็นสี่พระอริยะแห่งสำนักกุมารชีพ มีเรื่องเล่าเพิ่มเติมว่า กษัตริย์โหงจื้อแห่งราชวงศ์เหยาเฉินทรงเลื่อมใสบุคลิกภาพและความสามารถของท่านกุมารชีพมาก ทรงมีพระประสงค์ให้ท่านมีบุตรไว้สืบสกุล จึงทรงบังคับให้แต่งงาน เมื่อคราวใกล้จะมรณภาพ บนเตียงนอนนั้นท่านได้บอก ผมถูกบังคับให้เสียศีลด้วยการมีภรรยา(แต่ท่านไม่เต็มใจ) แต่ผมเชื่อว่าสิ่งที่สิ่งที่ผมเอ่ยออกมาเป็นคำพูดนั้น ไม่เคยขัดเจตนารมณ์ของพระพุทธเจ้าเลย หากผมเป็นอย่างที่ผมพูด เวลาเผาศพผม เมื่อส่วนอื่นไหม้หมดแต่ลิ้นจะไม่ไหม้ บันทึกกล่าว่าเมื่อเผาศพแล้วลิ้นของท่านก็ไม่ไหม้จริงและยังเปล่งรัศมีสดใสออกมาอีกด้วยงานที่สำคัญ ของท่านมีดังนี้เป็นต้น
๑.วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร(แปลไทยแล้ว)
๒.อมิตาภสูตร(จุลสุขาวดี) (แปลไทยแล้ว)
๓.มหาปรัชญาปารมิตาศาสตร์
๔.มูลมาธยมิกศาสตร์
๕.สัตยสิทธิศาสตร์
๖.ศรีสัทธรรมปุณฑริกสูตร
๗.ศตศาสตร์(แปลไทยแล้ว)
๘.ทวาทศนิกายศาสตร์
๙.พรหมชาลสูตร
๑๐.ทศภูมิกสูตร
๑๑.ทศภูมิวิภาษาศาสตร์
๑๒. วิมลเกีรตินิเทศสูตร(แปลไทยแล้ว)
และมีผลงานที่เป็นบันทึกการโต้ตอบปัญหาธรรมะต่างๆที่สำคัญยิ่งกับท่านหุ้ยหย่วนสมัยตงจิ้น(ถาม) ท่านกุมารชีพตอบ ชื่อว่า จิวหมอหลอซือฝ่าซือต้าอี้ (ความจริงที่สำคัญยิ่งโดยพระธรรมาจารย์กุมารชีพ) อีกทั้งยังมีงานแต่งหนังสือหรือร่วมกับผู้อื่นอีกหลายเล่ม.
สามเณรศุภโชค ตีรถะ
วัดท่ามะโอ อ.เมือง จ.ลำปาง เรียบเรียง
<!-- End main-->
:yociexp59:http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=mmk&month=08-2007&date=15&group=24&gblog=2
ประวัติท่านพระกุมารชีพ.
คำว่า กุมารชีพ นั้นบางที่เขียนว่า กุมารชีวะ บ้างพึงทราบว่ามีหมายหมายดุจเดียวกัน ภาษาจีนคือ Jiumoluoshi (จิวหมอหลอสือ) ท่านอยู่ในช่วงราวๆพ.ศ.๘๘๗-๙๕๖ (ค.ศ.๓๔๔-๔๑๓) แต่บางท่านก็เชื่อว่าราวๆ ค.ศ.๓๕๐-๔๐๙ท่านเป็นพระภิกษุชาวอินเดียที่มีชื่อเสียงอย่างมากในด้านการแปลคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาสู่ภาษาจีน โยมบิดาท่านชื่อ กุมารายานะ ผู้มาจากตระกูลขุนนางในอินเดีย โยมบิดาของท่านได้เดินทางไปยังแคว้นกุฉะ (แคว้นหนึ่งในเอเชียกลาง) ตั้งอยู่ระหว่างอินเดียและประเทศจีนได้เสกสมรสกับพระกนิษฐาของเจ้าผู้ครองแคว้นกุฉะนั้น ช่วงที่ท่านเกิดพระพุทธศาสนากำลังรุ่งเรืองอยู่ในแคว้นนั้น ท่านออกบวชเป็นสามเณรเมื่อตอนอายุ ๗ ปีตามที่มารดาของท่านที่บวชเป็นพระภิกษุณี หลังจากนั้นท่านก็ได้ศึกษาพระพุทธศาสนาหลายหลายนิกายทั้งเถรวาทและมหายาน ท่านได้เดินท่านจากชมพูทวีป สู่ประเทศจีน ตรงกับปีที่สามในรัชสมัยพระจักรพรรดิ โหงจื้อแห่งราชวงศ์เหยาเฉินประมาณพ.ศ.๘๖๐-๙๖๒ท่านมรณภาพที่ประเทศจีน เมืองเชียงอานประมาณพ.ศ.๙๕๖ (ค.ศ.๔๑๓) บางก็ว่าค.ศ.๔๐๙ (สิริรวมอายุได้ประมาณ ๗๔ ปี) ระหว่างนั้นท่านอยู่ในประเทศจีนถึง ๑๐-๑๑ ปี ท่านได้เป็นทั้งผู้อำนวยการของนักปราชญ์หลายร้อยท่านให้แปลคัมภีร์พระพุทธศาสนากว่า ๓๐๐ งานที่สู่พากย์ภาษาจีน เป็นรัฐคุรุ สร้างความเจริญมั่นคงแก่พระพุทธศาสนาในประเทศจีนเป็นอย่างมาก มีศิษย์คนสำคัญ ๔ ท่านคือเต้าเซินฝ่าซือ,เต้าโย่งฝ่าซือ,เซิงเจ้าฝ่าซือ,เซิงยุ้ยฝ่าซือ ท่านเหล่านี้ได้ชื่อว่าเป็นสี่พระอริยะแห่งสำนักกุมารชีพ มีเรื่องเล่าเพิ่มเติมว่า กษัตริย์โหงจื้อแห่งราชวงศ์เหยาเฉินทรงเลื่อมใสบุคลิกภาพและความสามารถของท่านกุมารชีพมาก ทรงมีพระประสงค์ให้ท่านมีบุตรไว้สืบสกุล จึงทรงบังคับให้แต่งงาน เมื่อคราวใกล้จะมรณภาพ บนเตียงนอนนั้นท่านได้บอก ผมถูกบังคับให้เสียศีลด้วยการมีภรรยา(แต่ท่านไม่เต็มใจ) แต่ผมเชื่อว่าสิ่งที่สิ่งที่ผมเอ่ยออกมาเป็นคำพูดนั้น ไม่เคยขัดเจตนารมณ์ของพระพุทธเจ้าเลย หากผมเป็นอย่างที่ผมพูด เวลาเผาศพผม เมื่อส่วนอื่นไหม้หมดแต่ลิ้นจะไม่ไหม้ บันทึกกล่าว่าเมื่อเผาศพแล้วลิ้นของท่านก็ไม่ไหม้จริงและยังเปล่งรัศมีสดใสออกมาอีกด้วยงานที่สำคัญ ของท่านมีดังนี้เป็นต้น
๑.วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร(แปลไทยแล้ว)
๒.อมิตาภสูตร(จุลสุขาวดี) (แปลไทยแล้ว)
๓.มหาปรัชญาปารมิตาศาสตร์
๔.มูลมาธยมิกศาสตร์
๕.สัตยสิทธิศาสตร์
๖.ศรีสัทธรรมปุณฑริกสูตร
๗.ศตศาสตร์(แปลไทยแล้ว)
๘.ทวาทศนิกายศาสตร์
๙.พรหมชาลสูตร
๑๐.ทศภูมิกสูตร
๑๑.ทศภูมิวิภาษาศาสตร์
๑๒. วิมลเกีรตินิเทศสูตร(แปลไทยแล้ว)
และมีผลงานที่เป็นบันทึกการโต้ตอบปัญหาธรรมะต่างๆที่สำคัญยิ่งกับท่านหุ้ยหย่วนสมัยตงจิ้น(ถาม) ท่านกุมารชีพตอบ ชื่อว่า จิวหมอหลอซือฝ่าซือต้าอี้ (ความจริงที่สำคัญยิ่งโดยพระธรรมาจารย์กุมารชีพ) อีกทั้งยังมีงานแต่งหนังสือหรือร่วมกับผู้อื่นอีกหลายเล่ม.
สามเณรศุภโชค ตีรถะ
วัดท่ามะโอ อ.เมือง จ.ลำปาง เรียบเรียง
<!-- End main-->
:yociexp59:http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=mmk&month=08-2007&date=15&group=24&gblog=2