................แสนโกฏิจักรวาล.................

[Kamen rider]

http://www.agalico.com/board/attachment.php?attachmentid=28&stc=1&d=1124846578

......หมู่สัตว์ ๑ อากาศ ๑ จักรวาลไม่มีที่สุด ๑
และพระพุทธญาณอันหาประมาณมิได้ ๑
ทั้ง ๔ อย่างนี้ใครๆ ไม่อาจรู้ได้


.......การเจริญสมาธิภาวนาเป็นทางลัดที่สุด ที่จะทำให้เกิด
ความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจ ถ้ามีความบริสุทธิ์มาก ความสุขก็
เกิดขึ้นมาก ถ้ามีความบริสุทธิ์น้อย ความสุขก็ลดหย่อนลงไป
ความบริสุทธิ์เป็นบ่อเกิดแห่งความสุข เป็นสิ่งที่สั่งสมได้ถ้าเรา
เจริญภาวนาทุกๆ วัน ซึ่งเป็นการเพิ่มเติมความสุขความบริสุทธิ์
จะทำให้เราเข้าถึงความสุขที่แท้จริง ซึ่งเป็นสิ่งที่ทุกชีวิตล้วน
ปรารถนา เหมือนพระบรมศาสดาของเรา ที่ดำรงตนเป็น
แบบอย่างให้กับชาวโลกทั้งหลาย ดังนั้นเราจึงควรหมั่นเจริญ
ภาวนา เพื่อให้ชีวิตของเราเข้าถึงความสุข และความบริสุทธิ์
ที่แท้จริง


มีวาระพระบาลีใน มธุรัตถวิลาสินี ว่า

" สตฺตกาโย จ อากาโส จกฺกวาฬา อนนฺตกา
พุทธฌาณํ อปฺปเมยฺยํ น สกฺกา เอเต วิชานิตุ

หมู่สัตว์ ๑ อากาศ ๑ จักรวาลไม่มีที่สุด ๑
และพระพุทธญาณอันหาประมาณมิได้ ๑
ทั้ง ๔ อย่างนี้ใครๆ ไม่อาจรู้ได้ "

.......มีหลายสิ่งหลายอย่างมากมาย ที่เป็นความลี้ลับของ
โลกและชีวิต ที่ไม่สามารถเปิดเผยออกมาได้ เพราะไม่มีใคร
พิสูจน์ได้ แม้แต่นักวิทยาศาสตร์ นักดาราศาสตร์ หรือผู้ที่
แสดงตนว่าเป็นผู้รู้ทั้งหลาย ก็ไม่สามารถกำหนดรู้ได้ เพราะอยู่
เหนือขีดความสามารถที่จะหยั่งถึงได้ ถ้าอยากรู้ว่าหมู่สัตว์ในโลก
และจักรวาลนี้ ทั้งที่เป็นมนุษย์ และไม่ใช่มนุษย์มีจำนวนเท่าไร
ก็สำรวจไม่ได้ เพราะสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ กระทั่งสัตว์-
เลื้อยคลาน ถ้าจะให้นับแล้วก็มากมายมหาศาล นับอย่างไรก็
ไม่หมด อีกทั้งการเวียนว่ายตายเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ยังเป็นสิ่ง
ที่มนุษย์ธรรมดากำหนดรู้ไม่ได้ว่า ตายจากตรงนี้แล้วจะไป
บังเกิดที่ไหนต่อ ชาวสวรรค์เป็นอยู่อย่างไร แค่เพียงคำตอบ
เรื่องนี้ก็ตื้อตันเสียแล้ว อากาศที่เราหายใจมีได้อย่างไร จักรวาล
นี้กว้างใหญ่ไพศาลเพียงไหน ยังไม่มีใครตอบได้เลย

เนื่องจากความสามารถที่เกิดจากจินตมยปัญญา
และสุตมยปัญญาของมนุษย์มีขีดจำกัด แต่พลานุภาพของใจที่
เกิดจากภาวนามยปัญญานี้ เป็นความสามารถที่ไร้ขอบเขต
และหาประมาณมิได้ เหมือนพระผู้มีพระภาคเจ้าของเราที่ได้รับ
การเฉลิมพระนามว่า เป็นสัพพัญญู เพราะทรงรู้แจ้งทุกอย่าง
เมื่อพระองค์ตรวจดูหมื่นโลกธาตุ ทรงเห็นทะลุปรุโปร่งหมด ตั้ง
แต่สมัยที่ได้ตรัสรู้ใต้ควงไม้พระศรีมหาโพธิ์ ทรงเป็นโลกวิทู คือ
ผู้รู้แจ้งโลก ไม่ว่าจะเป็นความลี้ลับซับซ้อนในโลกนี้ ถ้าพระองค์
อยากรู้เรื่องอะไร สิ่งนั้นจะอยู่ไกลแค่ไหน หรือมีอะไรมาปกปิดไว้
พระองค์จะอาศัยธรรมจักษุ ซึ่งมองเห็นได้ชัด เหมือนนำสิ่งนั้น
มาตั้งอยู่ต่อหน้า ทรงรู้เห็นกระทั่งความเป็นอยู่ของชาวสวรรค์
พรหม อรูปพรหม ทะลุไปถึงพระนิพพาน เพราะไม่มีอะไรจะมา
ปิดบังดวงปัญญาของพระพุทธองค์ได้

พระอานนท์เถระ ซึ่งเป็นพุทธอุปัฎฐากของพระสัมมาสัม-
พุทธเจ้า ผู้เป็นอริยสาวกที่ใคร่ในการศึกษา ท่านเองเป็นเพียง
พระโสดาบันบุคคลเท่านั้น ความรู้ส่วนใหญ่ก็ได้มาจากการฟัง
การสนทนาธรรม และไต่ถามปัญหากับพระผู้มีพระภาคเจ้า
ซึ่งเป็นความโชคดีของท่านที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับยอดผู้รู้ เมื่อท่าน
อยากรู้เรื่องอะไรก็ทูลถามพระบรมศาสดา พระพุทธองค์ไม่ทรง
ปิดบังอำพราง ทรงตอบปัญหาในทุกๆ คำถาม เพราะคำถาม
แต่ละเรื่องเป็นเรื่องที่น่าตอบทั้งนั้น ในที่นี้ จะนำคำถามที่ท่าน
ได้ทูลถามถึงความลี้ลับของโลกและจักรวาลมาเล่า เพื่อ
เพิ่มเติมภูมิปัญญาของทุกท่าน

[Kamen rider]

http://www.agalico.com/board/attachment.php?attachmentid=29&stc=1&d=1124846725

.......ในสมัยหนึ่งหลังจากพระเถระนั่งสมาธิอยู่ตามลำพังแล้ว
ท่านเกิดความสงสัยในเรื่องของโลกธาตุขึ้นมา จึงได้ไปเข้าเฝ้า
พระผู้มีพระภาคเจ้า กราบทูลว่า " ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ
ข้าพระองค์ได้สดับมาว่า พระสาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้าใน
อดีตกาล ยืนอยู่บนพรหมโลก เปล่งรัศมีออกจากกาย กำจัด
ความมืดมนอนธการใน ๑,๐๐๐ จักรวาล กำจัดทิฏฐิมานะของ
พวกพรหมแล้วแสดงธรรมิกถาให้เทวดา และมนุษย์ใน ๑,๐๐๐
โลกธาตุได้ยินเสียงของตน แล้วหากเป็นพระผู้มีพระภาคเจ้า
จะทรงสามารถตรัสให้โลกธาตุได้ยินพระสุรเสียงได้เท่าไร
พระเจ้าข้า "

พระผู้มีพระภาคเจ้าไม่ทรงตอบตรงๆ แต่ตรัสว่า " ขนาด
พระสาวกยังทำได้ถึงเพียงนั้น แล้วจะกล่าวไปไยกับพระตถาคต
ทั้งหลาย ที่ไม่มีใครจะเปรียบปานได้ ดูก่อนอานนท์ เธอพูดอะไร
อย่างนี้ พระสาวกดำรงอยู่ในญาณเฉพาะส่วน แต่พระตถาคต-
เจ้าทรงบำเพ็ญบารมี ๓๐ ทัศ อีกทั้งบรรลุพระสัพพัญญุตญาณ
มีพระญาณหาประมาณมิได้ เธอพูดอย่างนั้นก็เหมือนกับเอา
ปลายเล็บซ้อนฝุ่นขึ้นมาเปรียบกับฝุ่นในพื้นมหาปฐพี เพราะ
วิสัยของพระสาวกทั้งหลายก็เป็นอย่างหนึ่ง ของพระพุทธเจ้า
ทั้งหลายก็เป็นอย่างหนึ่ง กำลังรู้ญาณของพระสาวกทั้งหลาย
ก็เป็นอย่างหนึ่ง กำลังรู้ญาณของพระพุทธเจ้าทั้งหลายก็เป็น
อีกอย่างหนึ่ง "

........ท่านพระอานนท์ฟังแล้ว ไม่ลดละความพยายามใคร่รู้
จึงทูลถามซ้ำอีก เพราะอยากรู้ว่า พระพุทธองค์ทรงทำได้แค่ไหน
ก็ยังไม่ได้รับคำตอบเช่นเดิม เมื่อกราบทูลถามครั้งที่ ๓
พระพุทธองค์จึงตรัสถามว่า " เธอเคยได้ฟังหรือไม่ อานนท์
สหัสสีจูฬนิกาโลกธาตุ " " ไม่เคยได้ยินพระเจ้าข้า " " ถ้าเช่นนั้น
เธอจงฟัง กระทำไว้ในใจให้ดี " จากนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าทรง
แสดงเรื่องโลกธาตุให้ฟัง ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก เพราะ
เรื่องราวเหล่านี้วิทยาศาสตร์พิสูจน์ไม่ได้ เนื่องจากไม่มีอุปกรณ์
ที่จะไปตรวจดูโลกธาตุ แต่พุทธญาณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
นั้นเป็นอัปปมัญญา คือ ไม่มีประมาณ ใครๆ ก็กำหนดไม่ได้

พระพุทธองค์ตรัสว่า " อานนท์ ดวงจันทร์ และดวง-
อาทิตย์แผ่รัศมี ส่องแสงทำให้สว่างไปทั่วทิศตลอดที่มีประมาณ
เท่าใด โลกก็มีเนื้อที่เท่านั้น จำนวนพันใน ๑,๐๐๐ จักรวาล มี
ดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ ภูเขาสิเนรุ อย่างละ ๑,๐๐๐ มีชมพูทวีป
อปรโคยานทวีป อุตตรกุรุทวีป ปุพพวิเทหทวีป อย่างละ ๑,๐๐๐
มีมหาสมุทร มีมหาราชผู้ปกครองทวีปอย่างละ ๔,๐๐๐ มีสวรรค์
๖ ชั้น และพรหมโลกชั้นละ ๑,๐๐๐ นี้เรียกว่า สหัสสีจูฬนิกา-
โลกธาตุ หมายถึง โลกธาตุอย่างเล็กมี ๑,๐๐๐ จักรวาล

[Kamen rider]

.......สหัสสีจูฬนิกาโลกธาตุมีเท่าไร ให้นำโลกจำนวนเท่านั้น
คูณด้วย ๑,๐๐๐ ก็จะกลายเป็นทวิสหัสสีมัชฌิมิกาโลกธาตุ
คือ โลกธาตุอย่างกลางมี ๑,๐๐๐,๐๐๐ จักรวาล ทวิสหัสสี-
มัชฌิมิกาโลกธาตุ มีประมาณเท่าใด ให้นำโลกจำนวนเท่านั้น
คูณด้วย ๑,๐๐๐ ท่านเรียกว่า ติสหัสสีมหาสหัสสีโลกธาตุ หมายถึง
โลกธาตุอย่างใหญ่มี ๑๐๐,๐๐๐ โกฎิจักรวาล อานนท์ ตถาคต
เมื่อมีความจำนงจะพูดให้ติสหัสสีมหาสหัสสีโลกธาตุได้ยินเสียง
ก็สามารถทำได้ หรือให้ยิ่งกว่านั้นก็สามารถทำได้ "

พระอานนท์ทูลถามต่อไปว่า " พระองค์ทรงทำอย่างไร
ทั้งติสหัสสีมหาสหัสสีโลกธาตุจึงได้ยินเสียงของพระองค์ทั้งหมดเลย "

พระพุทธองค์ตรัสตอบว่า " ตถาคตอยู่ในที่นี้ จะแผ่รัศมีไป
ทั่วติสหัสสีมหาสหัสสีโลกธาตุ เมื่อสัตว์ทั้งหลายในโลกธาตุ
เหล่านั้นรู้จักแสงสว่างนั้น ตถาคตก็บันลือเสียงให้สัตว์เหล่านั้น
ได้ยินประหนึ่งว่าพูดให้เฉพาะตน นี่แหละคือพุทธานุภาพที่ไม่มี
ประมาณ ที่ไม่มีใครจะยิ่งกว่า หรือ เสมอเหมือน "

ทันทีที่จบพุทธดำรัส พระอานนท์ถึงกับอุทานออกมาว่า
" เป็นลาภของเราหนอ เราได้ฟังดีแล้วหนอ พระบรมศาสดาเป็น
ผู้มีฤทธิ์มาก มีอานุภาพใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ "

ฝ่ายพระอุทายี ได้ยินเสียงของพระอานนท์เปล่งอุทานก็
เกิดความรำคาญ จึงกล่าวขัดคอว่า " อาวุโสอานนท์ ท่านฟังใน
เรื่องที่ตนเองไม่รู้ไม่เห็นอย่างนี้ จะได้ประโยชน์อะไร ทำไมต้อง
อัศจรรย์ใจเลื่อมใสถึงเพียงนั้นเล่า "

.......พระผู้มีพระภาคเจ้าสดับเช่นนั้น จึงตรัสบอกพระอุทายีว่า
" อย่าพูดอย่างนั้นเลยอุทายี ถ้าอานนท์จะพึงเป็นผู้ยังไม่สิ้นราคะ
ในภพชาตินี้ เมื่อละโลกไปแล้ว ด้วยความที่จิตเลื่อมใสในเราที่
ได้ฟังเรื่องแสนโกฎิจักรวาลนี้ เธอจะพึงได้เป็นเทวราชาในเทวโลก
เสวยทิพยสมบัติที่รุ่งเรือง ๗ ชาติ เป็นมหาราชาในชมพูทวีปนี้
๗ ชาติ แต่ที่แท้นั้น อานนท์จักได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์
และปรินิพพานในปัจจุบันชาตินี้ "