zeazon
09-30-2005, 03:49 PM
ในยุคที่ผู้คนต่างต้องต่อสู้และดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด...
ในยุคที่ผู้คนกำลังกลุ้มอกกลุ้มใจกับราคาน้ำมันที่แพงขึ้นๆ โดยที่ไม่มีท่าทีว่าจะลดลง...
แน่นอนว่า ย่อมส่งผลทำให้ผู้คนจำนวนมากเคร่งเครียดและประสบกับทางด้านจิตใจ มากบ้าง น้อยบ้าง แตกต่างกันออกไป
อย่างไรก็ตาม หนทางหนึ่งในการบำบัดอารมณ์ที่ขุ่นมัวซึ่งเชื่อว่า หลายคนอาจจะยังไม่รู้จัก และอยากแนะนำให้ทดลองใช้ก็คือ <big>การวาดดนตรี</big> จากฝีมือการคิดค้นของ <b>ดินป่า จีวัน</b> หรือที่คนในแวดวงดนตรีรู้จักกันในนาม จีวัน ศิลปินที่มีความสามารถหลายด้าน ทั้งวาดภาพ แต่งเพลงทำดนตรี และเขียนบทกวี
การวาดดนตรีเป็นอย่างไร ต้องติดตาม...
<center><img src="http://pics.manager.co.th/Images/548000016347401.JPEG"></center>
จีวัน เล่าให้ฟังว่า วาดดนตรี ก็คือการนำเอาดนตรีกับศิลปะการวาดภาพมาผนวกรวมกันและใช้พร้อมกัน เป็นกลวิธีหนึ่งสำหรับการเรียนการสอนศิลปะที่ตนเองคิดค้นขึ้นเพื่อให้ผู้เรียนหรือคนวาดภาพ พบและเข้าใจตนเองมากขึ้น
กล่าวคือ โดยปกติคนที่เรียนวาดภาพจะวาดรูปตามสายตาที่เห็นอยู่เบื้องหน้า เพราะฉะนั้นภาพวาดที่ได้จะมีลักษณะคล้ายคลึงกัน แต่การวาดภาพผ่านเสียงดนตรีที่คิดขึ้นมานั้น รับรองว่าคนๆ เดียวยังเขียนไม่เหมือนกัน แล้วลองนึกว่าคน 20-30 คน วาดภาพช่วงเวลาเดียวกัน ฟังเพลงเดียวกัน คงไม่ต้องพูดถึงจะเป็นคนละทิศละทาง ทว่า ภาพที่วาดเหล่านี้สื่อถึงความรู้สึกของผู้วาดได้เป็นอย่างดีว่าอยู่ในห่วงอารมณ์ใด โศกเศร้า ทุกข์ วิตกกังวล อารมณ์แจ่มใส
ก่อนวาดดนตรีไม่จำเป็นต้องมีพื้นฐานการวาดภาพ ขอเพียงเปิดใจให้กว้าง ที่สำคัญอย่าดูถูกตัวเองหรือประเมินตนเองต่ำเกินไปหรือสูงเกินไป จีวันบอกพร้อมกับอธิบายขั้นตอนการวาดดนตรีว่า เริ่มจากการพูดคุย แนะนำตัว เพื่อทำความรู้สึกซึ่งกันและกัน เพื่อให้เกิดความเป็นกันเอง
จากนั้นฝึกแยกจิตจากกายขยายจินตนาการ คือฝึกด้วยการนั่งสมาธิทำจิตให้นิ่ง ต่อจากนั้นพอเสียงกระดิ่งเริ่มขึ้นให้หลับตาเขียนภาพหูฟังเสียงดนตรี ตรงนี้เป็นการรื้อของมากองกลางห้อง พอเสียงกระดิ่งดังอีกครั้งให้หยุดวาดแล้วลืมตาขึ้น และให้ทุกคนดูผลงานของตน ซึ่งจะพบเส้นอยู่บนกระดาษแตกต่างกันไป ต่อมาให้หลับตาวาดภาพอีกครั้งเพียงแต่เปลี่ยนเสียงดนตรี เมื่อลืมตาจะสังเกตว่าเส้นที่ลากต่างจากครั้งแรก และเห็นถึงความอ่อนโยนของลายเส้นที่เชื่อมต่อกัน
จีวัน ให้แง่คิดว่า <b>ลายเส้นที่มองไม่ออกว่ามีรูปร่างหรือจะสื่อถึงอะไรกันแน่ คือลายเส้นบริสุทธิ์ เปรียบเสมือนเด็กที่มีหัวใจใสซื่อ ไม่มีความกลัว ภาพเขียนจึงอิสระและสะท้อนออกมาถึงความสบายใจ สำหรับผู้ใหญ่มีเรื่องให้ต้องกลัว ต้องกังวลเยอะแยะเต็มไปหมด เลยทำให้ไม่สบายได้ง่าย และนั่นอาจเป็นสาเหตุของการป่วยไข้</b>
ดังนั้น จึงอยากเชิญชวนให้ลองวาดภาพจากเสียงดนตรีให้ผ่อนคลาย เพราะเมื่อผ่อนคลายแล้วจะทำให้สมองปลอดโปร่ง ลดความตึงเครียด ซึ่งสามารถกล่าวได้ว่านี่คือ ยารักษาโรคแบบง่ายๆ ไม่ต้องพึ่งยาแก้ปวด
ด้าน เดือน หนึ่งผู้เข้าร่วมกิจกรรม เล่าให้ฟังว่า ไม่เคยมีความรู้เกี่ยวกับการวาดรูปมาก่อน และรู้สึกวิตกกังวลมากตอนให้หลับตาวาดครั้งแรก แต่ก็ได้วาดตามความรู้สึกของเสียงดนตรีสูงต่ำ บางช่วงเหมือนกับว่ากำลังอยู่กับธรรมชาติ มีทั้งเสียงนกร้อง น้ำตก
คือมือเคลื่อนไปเองโดยอัตโนมัติ พอลืมตาขึ้นเห็นลายเส้นที่เขียนเห็นขยุกขยิก ดูไม่ออกว่ารูปอะไร ครั้นให้หลับตาฟังเสียงดนตรีวาดอีกครั้ง ครั้งนี้รู้สึกสมองปลอดโปร่งไม่กดดันเหมือนครั้งแรก คราวนี้จำได้ว่ามือลากเส้นไปเรื่อยๆ เหมือนไม่มีที่สิ้นสุด
ยอมรับว่าการเรียนวาดภาพสไตล์นี้แปลก แต่ให้แง่คิดด้านอารมณ์มากทีเดียว เช่น เพลงแรกเสียงดนตรีจะสูงต่ำ รู้สึกว่ากดดันเล็กน้อย ขณะที่เพลงที่ 2 ดนตรีนิ่มเรื่อยๆ สบายๆ รู้สึกผ่อนคลายโดยไม่รู้ตัว อย่างไรก็ดี 2 ชั่วโมง เดือนว่าคุ้ม แล้วจะนำเทคนิคไปฝึกปฏิบัติที่บ้านด้วยเดือนบอกเล่าประสบการณ์ที่ได้รับทิ้งท้าย
...สำหรับผู้ที่สนใจเรื่องการวาดดนตรีกับจีวันและอยากได้ข้อมูลเพิ่มเติม สามารถสอบถามรายละเอียดได้ที่ โครงการผู้จัดการสุขภาพ โทร.0-2629-2211 ต่อ 1151-2
<font size="-1"><a href="http://manager.co.th/QOL/ViewNews.aspx?NewsID=9480000133820">manager online</a></font>
ในยุคที่ผู้คนกำลังกลุ้มอกกลุ้มใจกับราคาน้ำมันที่แพงขึ้นๆ โดยที่ไม่มีท่าทีว่าจะลดลง...
แน่นอนว่า ย่อมส่งผลทำให้ผู้คนจำนวนมากเคร่งเครียดและประสบกับทางด้านจิตใจ มากบ้าง น้อยบ้าง แตกต่างกันออกไป
อย่างไรก็ตาม หนทางหนึ่งในการบำบัดอารมณ์ที่ขุ่นมัวซึ่งเชื่อว่า หลายคนอาจจะยังไม่รู้จัก และอยากแนะนำให้ทดลองใช้ก็คือ <big>การวาดดนตรี</big> จากฝีมือการคิดค้นของ <b>ดินป่า จีวัน</b> หรือที่คนในแวดวงดนตรีรู้จักกันในนาม จีวัน ศิลปินที่มีความสามารถหลายด้าน ทั้งวาดภาพ แต่งเพลงทำดนตรี และเขียนบทกวี
การวาดดนตรีเป็นอย่างไร ต้องติดตาม...
<center><img src="http://pics.manager.co.th/Images/548000016347401.JPEG"></center>
จีวัน เล่าให้ฟังว่า วาดดนตรี ก็คือการนำเอาดนตรีกับศิลปะการวาดภาพมาผนวกรวมกันและใช้พร้อมกัน เป็นกลวิธีหนึ่งสำหรับการเรียนการสอนศิลปะที่ตนเองคิดค้นขึ้นเพื่อให้ผู้เรียนหรือคนวาดภาพ พบและเข้าใจตนเองมากขึ้น
กล่าวคือ โดยปกติคนที่เรียนวาดภาพจะวาดรูปตามสายตาที่เห็นอยู่เบื้องหน้า เพราะฉะนั้นภาพวาดที่ได้จะมีลักษณะคล้ายคลึงกัน แต่การวาดภาพผ่านเสียงดนตรีที่คิดขึ้นมานั้น รับรองว่าคนๆ เดียวยังเขียนไม่เหมือนกัน แล้วลองนึกว่าคน 20-30 คน วาดภาพช่วงเวลาเดียวกัน ฟังเพลงเดียวกัน คงไม่ต้องพูดถึงจะเป็นคนละทิศละทาง ทว่า ภาพที่วาดเหล่านี้สื่อถึงความรู้สึกของผู้วาดได้เป็นอย่างดีว่าอยู่ในห่วงอารมณ์ใด โศกเศร้า ทุกข์ วิตกกังวล อารมณ์แจ่มใส
ก่อนวาดดนตรีไม่จำเป็นต้องมีพื้นฐานการวาดภาพ ขอเพียงเปิดใจให้กว้าง ที่สำคัญอย่าดูถูกตัวเองหรือประเมินตนเองต่ำเกินไปหรือสูงเกินไป จีวันบอกพร้อมกับอธิบายขั้นตอนการวาดดนตรีว่า เริ่มจากการพูดคุย แนะนำตัว เพื่อทำความรู้สึกซึ่งกันและกัน เพื่อให้เกิดความเป็นกันเอง
จากนั้นฝึกแยกจิตจากกายขยายจินตนาการ คือฝึกด้วยการนั่งสมาธิทำจิตให้นิ่ง ต่อจากนั้นพอเสียงกระดิ่งเริ่มขึ้นให้หลับตาเขียนภาพหูฟังเสียงดนตรี ตรงนี้เป็นการรื้อของมากองกลางห้อง พอเสียงกระดิ่งดังอีกครั้งให้หยุดวาดแล้วลืมตาขึ้น และให้ทุกคนดูผลงานของตน ซึ่งจะพบเส้นอยู่บนกระดาษแตกต่างกันไป ต่อมาให้หลับตาวาดภาพอีกครั้งเพียงแต่เปลี่ยนเสียงดนตรี เมื่อลืมตาจะสังเกตว่าเส้นที่ลากต่างจากครั้งแรก และเห็นถึงความอ่อนโยนของลายเส้นที่เชื่อมต่อกัน
จีวัน ให้แง่คิดว่า <b>ลายเส้นที่มองไม่ออกว่ามีรูปร่างหรือจะสื่อถึงอะไรกันแน่ คือลายเส้นบริสุทธิ์ เปรียบเสมือนเด็กที่มีหัวใจใสซื่อ ไม่มีความกลัว ภาพเขียนจึงอิสระและสะท้อนออกมาถึงความสบายใจ สำหรับผู้ใหญ่มีเรื่องให้ต้องกลัว ต้องกังวลเยอะแยะเต็มไปหมด เลยทำให้ไม่สบายได้ง่าย และนั่นอาจเป็นสาเหตุของการป่วยไข้</b>
ดังนั้น จึงอยากเชิญชวนให้ลองวาดภาพจากเสียงดนตรีให้ผ่อนคลาย เพราะเมื่อผ่อนคลายแล้วจะทำให้สมองปลอดโปร่ง ลดความตึงเครียด ซึ่งสามารถกล่าวได้ว่านี่คือ ยารักษาโรคแบบง่ายๆ ไม่ต้องพึ่งยาแก้ปวด
ด้าน เดือน หนึ่งผู้เข้าร่วมกิจกรรม เล่าให้ฟังว่า ไม่เคยมีความรู้เกี่ยวกับการวาดรูปมาก่อน และรู้สึกวิตกกังวลมากตอนให้หลับตาวาดครั้งแรก แต่ก็ได้วาดตามความรู้สึกของเสียงดนตรีสูงต่ำ บางช่วงเหมือนกับว่ากำลังอยู่กับธรรมชาติ มีทั้งเสียงนกร้อง น้ำตก
คือมือเคลื่อนไปเองโดยอัตโนมัติ พอลืมตาขึ้นเห็นลายเส้นที่เขียนเห็นขยุกขยิก ดูไม่ออกว่ารูปอะไร ครั้นให้หลับตาฟังเสียงดนตรีวาดอีกครั้ง ครั้งนี้รู้สึกสมองปลอดโปร่งไม่กดดันเหมือนครั้งแรก คราวนี้จำได้ว่ามือลากเส้นไปเรื่อยๆ เหมือนไม่มีที่สิ้นสุด
ยอมรับว่าการเรียนวาดภาพสไตล์นี้แปลก แต่ให้แง่คิดด้านอารมณ์มากทีเดียว เช่น เพลงแรกเสียงดนตรีจะสูงต่ำ รู้สึกว่ากดดันเล็กน้อย ขณะที่เพลงที่ 2 ดนตรีนิ่มเรื่อยๆ สบายๆ รู้สึกผ่อนคลายโดยไม่รู้ตัว อย่างไรก็ดี 2 ชั่วโมง เดือนว่าคุ้ม แล้วจะนำเทคนิคไปฝึกปฏิบัติที่บ้านด้วยเดือนบอกเล่าประสบการณ์ที่ได้รับทิ้งท้าย
...สำหรับผู้ที่สนใจเรื่องการวาดดนตรีกับจีวันและอยากได้ข้อมูลเพิ่มเติม สามารถสอบถามรายละเอียดได้ที่ โครงการผู้จัดการสุขภาพ โทร.0-2629-2211 ต่อ 1151-2
<font size="-1"><a href="http://manager.co.th/QOL/ViewNews.aspx?NewsID=9480000133820">manager online</a></font>