คุณมิลค์
09-29-2005, 02:33 AM
สสารและพลังงานสับเปลี่ยนไปมา มีกรรมเป็นเครื่องเหวี่ยง
สิ่งที่เร็วกว่าแสงคือจิตวิญญาณ
แม้แต่ก่อนตาย ไอน์สไตน์ยังอุทานว่า
"โลกนี้ไม่มีอะไรเคลื่อนเร็วเท่าจิตวิญญาณ ข้าพเจ้าโง่มานานแล้ว"
เมื่อมีจิตวิญญาณ (พลังงาน) ก็ย่อมมีกายเนื้อ (สสาร) เป็นที่ให้แรงกรรมนั้นเหวี่ยงไปอาศัยอยู่ ตามกรรมที่ได้ทำไว้ มีกรรมเป็นทายาท
นรกสวรรค์ เป็นแดนที่มีเพื่อให้ชดใช้กรรมทั้งดีและชั่ว ซึ่งก็อยู่ที่***ส่วนกรรมด้วย หากมีกรรมที่ต้องไปเกิด ก็พึงไปชดใช้กรรมในภพสัตว์โลกทั้งกรรมดีกรรมชั่วคละเคล้ากันไป ซึ่งไม่ผิดหรอกถ้าคนจะไปเกิดเป็นหมา หรือแม้แต่หมาจะไปเกิดเป็นคน
หากกรรมชั่วฝังในจิตมาก ก็ต้องถูกแรงกรรมเหวี่ยงไปภพนรก เปรต อสูรกาย
หากตายก่อนอายุขัย(อุปฆาตกรรม)ก็พึงเป็นสัมภเวสี เพื่อรอภพที่จะไปเกิด
หากมีกรรมดีมากก็เสวยกรรมดีในชั้นที่สูงกว่าภพโลก นั่นคือ สวรรค์ พรหม
หากบารมีเต็ม กรรมหมด ดับแล้วซึ่งตัณหาอุปาทาน ก็ไป พระนิพพาน
บุญคือกำลังของชีวิต พลังของชีวิตสร้างด้วย ทาน ศีล ภาวนา
แรงบุญคือกรรมที่จะเหวี่ยงไปภพที่ดี (สู่สุคติ)
แรงบาป คือกรรมที่จะเหวี่ยงไปภพที่เศร้าหมอง (สู่ทุคติ)
กรรมนั้นเรากลับไปแก้ไม่ได้ แต่สามารถบริหารกรรมของเราได้ เฉกเช่นคำที่คนมักพูดว่า อนาคตเรากำหนดเองได้ ทำดีแล้วไม่ต้องไปดูดวง กรรมที่ดีส่งผลให้ชะตาดีเอง (บริหารบรรเทากรรมให้ดีขึ้นโดยการทำครุกรรมคือกรรมที่ให้ผลในปัจจุบันเป็นกรรมที่ให้ผลแรง คือครุกรรมในฝ่ายกุศลให้เป็นอาจิณ เช่น เจริญสติ นั่งสมาธิภาวนา ฯลฯ)
เราบริหารและบรรเทากรรมได้ ดั่งการเติมน้ำลงในแก้วน้ำที่ขุ่น แม้ตะกอนจะไม่หายไป แต่มันก็เจือจางขึ้น ดื่มไปไม่ขมขื่นมากนัก
หากมีบุญมาเติมชีวิตเรื่อยๆ ก็เป็นไปได้ที่กรรมจะขาวสะอาดเหมือนน้ำใส ไม่ต้องมาชดใช้กรรมชั่วอีก (บารมีเต็ม)
บางคนไม่เชื่อว่ามีผีไม่เชื่อว่ามีวิญญาณ ไม่มีกายในกาย คิดว่า ตายแล้วก็ตายเลย สวรรค์นรกเป็นวรรณคดี แบบนี้เป็นมิจฉาทิฏฐิ คือ ความเห็นที่ไม่ถูกต้องตามความเป็นจริง (ซึ่งต้องใช้จิตพิสูจน์จะใช้บีกเกอร์หรือปรอทในห้องทดลองวิทยาศาสตร์ทางโลกมาพิสูจน์ให้เห็นเป็นก้อนๆย่อมเป็นไปไม่ได้ ของแบบนี้ รู้เองเห็นเองด้วยจิตของตนเอง เค้าเรียกว่า ปัจจัตตัง)
ขออนุญาตกล่าวอ้างวาทะหนึ่งของหลวงตามหาบัวที่เราๆต่างรู้จักกันดี
ท่านกล่าวว่า หากใครจะมาตัดหัวอาตมา อาตมายอมให้ตัด
แต่ความเชื่อเรื่องนรกสวรรค์ ภพชาติ กรรมดีกรรมชั่ว จิตวิญญาณ นิพพาน จะไม่ออกไปจากใจ
สิ่งที่เร็วกว่าแสงคือจิตวิญญาณ
แม้แต่ก่อนตาย ไอน์สไตน์ยังอุทานว่า
"โลกนี้ไม่มีอะไรเคลื่อนเร็วเท่าจิตวิญญาณ ข้าพเจ้าโง่มานานแล้ว"
เมื่อมีจิตวิญญาณ (พลังงาน) ก็ย่อมมีกายเนื้อ (สสาร) เป็นที่ให้แรงกรรมนั้นเหวี่ยงไปอาศัยอยู่ ตามกรรมที่ได้ทำไว้ มีกรรมเป็นทายาท
นรกสวรรค์ เป็นแดนที่มีเพื่อให้ชดใช้กรรมทั้งดีและชั่ว ซึ่งก็อยู่ที่***ส่วนกรรมด้วย หากมีกรรมที่ต้องไปเกิด ก็พึงไปชดใช้กรรมในภพสัตว์โลกทั้งกรรมดีกรรมชั่วคละเคล้ากันไป ซึ่งไม่ผิดหรอกถ้าคนจะไปเกิดเป็นหมา หรือแม้แต่หมาจะไปเกิดเป็นคน
หากกรรมชั่วฝังในจิตมาก ก็ต้องถูกแรงกรรมเหวี่ยงไปภพนรก เปรต อสูรกาย
หากตายก่อนอายุขัย(อุปฆาตกรรม)ก็พึงเป็นสัมภเวสี เพื่อรอภพที่จะไปเกิด
หากมีกรรมดีมากก็เสวยกรรมดีในชั้นที่สูงกว่าภพโลก นั่นคือ สวรรค์ พรหม
หากบารมีเต็ม กรรมหมด ดับแล้วซึ่งตัณหาอุปาทาน ก็ไป พระนิพพาน
บุญคือกำลังของชีวิต พลังของชีวิตสร้างด้วย ทาน ศีล ภาวนา
แรงบุญคือกรรมที่จะเหวี่ยงไปภพที่ดี (สู่สุคติ)
แรงบาป คือกรรมที่จะเหวี่ยงไปภพที่เศร้าหมอง (สู่ทุคติ)
กรรมนั้นเรากลับไปแก้ไม่ได้ แต่สามารถบริหารกรรมของเราได้ เฉกเช่นคำที่คนมักพูดว่า อนาคตเรากำหนดเองได้ ทำดีแล้วไม่ต้องไปดูดวง กรรมที่ดีส่งผลให้ชะตาดีเอง (บริหารบรรเทากรรมให้ดีขึ้นโดยการทำครุกรรมคือกรรมที่ให้ผลในปัจจุบันเป็นกรรมที่ให้ผลแรง คือครุกรรมในฝ่ายกุศลให้เป็นอาจิณ เช่น เจริญสติ นั่งสมาธิภาวนา ฯลฯ)
เราบริหารและบรรเทากรรมได้ ดั่งการเติมน้ำลงในแก้วน้ำที่ขุ่น แม้ตะกอนจะไม่หายไป แต่มันก็เจือจางขึ้น ดื่มไปไม่ขมขื่นมากนัก
หากมีบุญมาเติมชีวิตเรื่อยๆ ก็เป็นไปได้ที่กรรมจะขาวสะอาดเหมือนน้ำใส ไม่ต้องมาชดใช้กรรมชั่วอีก (บารมีเต็ม)
บางคนไม่เชื่อว่ามีผีไม่เชื่อว่ามีวิญญาณ ไม่มีกายในกาย คิดว่า ตายแล้วก็ตายเลย สวรรค์นรกเป็นวรรณคดี แบบนี้เป็นมิจฉาทิฏฐิ คือ ความเห็นที่ไม่ถูกต้องตามความเป็นจริง (ซึ่งต้องใช้จิตพิสูจน์จะใช้บีกเกอร์หรือปรอทในห้องทดลองวิทยาศาสตร์ทางโลกมาพิสูจน์ให้เห็นเป็นก้อนๆย่อมเป็นไปไม่ได้ ของแบบนี้ รู้เองเห็นเองด้วยจิตของตนเอง เค้าเรียกว่า ปัจจัตตัง)
ขออนุญาตกล่าวอ้างวาทะหนึ่งของหลวงตามหาบัวที่เราๆต่างรู้จักกันดี
ท่านกล่าวว่า หากใครจะมาตัดหัวอาตมา อาตมายอมให้ตัด
แต่ความเชื่อเรื่องนรกสวรรค์ ภพชาติ กรรมดีกรรมชั่ว จิตวิญญาณ นิพพาน จะไม่ออกไปจากใจ