...ขอเชิญมาสารภาพบาป.... ผมคนแรกเลย ละกัน

[Kamen rider]

http://www.agalico.com/board/attachment.php?attachmentid=2384&stc=1&d=1137594109

อพฺยาปชฺชํ สุขํ โลเก การไม่เบียดเบียนกัน เป็นสุขในโลก


อยู่บนโลก มันก็ต้องเปื้อนโลก บ้าง คุณเคยนึกถึงวันเก่าๆ ใหม นึกแล้วรู้สึกว่า มันสะอิดสะเอียด รับไม่ได้ ทำไมเราทำอย่างนั้นลงไป ผู้เขียน เหมือนท่านนั่นแหละ เจ็บ ปวด ร้อน หนาว เย็น ผิด พลาด เคยหลง เดินทางผิด ถ้าสิ่งที่เขียนยังพอจะมี ความงาม สาระธรรม บ้าง ก็จงเอาไปไปครับ เอาไปสอน ลูก สอนหลาน เลย

เคยเขียนทิ้งไว้ ภาษาอาจแปล่งๆ หน่อย ไม่อยากเขียนให้ เครียด ให้ สลด นัก ให้อ่านแล้ว ยิ้มได้บ้าง แต่จริงๆ คนเขียน สลดนะ กี่ชีวิตที่ สังหาร มันลงไป โดย ความคึกคะนอง ไม่เจตนา ไม่รู้ ดื้อ ซน สารพัด กว่าจะกลับตัว เห็นโทษ กรรมของมัน เราเจ็บ เราปวด เราหิว เขาก็ เจ็บ ปวด หิว ไม่ต่างจากเรา ครับ คนติดนิสัย เรียกโลกนี้ว่า โลกมนุษย์ โลกของมนุษย์ โดย ลืมเพื่อนร่วมโลกสายพันธุ์ อื่น ย้ายผืนดิน เปลี่ยนแผ่นฟ้า ผ่าห้วงสมุทร ตามใจชอบ กี่สายพันธ์ที่สูญสิ้น สุดท้ายมนุษย์ใช่ใหมที่รับกรรมไป ท่านรู้จักตัวยิสต์ ในน้ำตาล ใหม มันเปลี่ยนน้ำตาล เป็นแอลกอฮอล์ จนน้ำตาลหมด ยิสต์ก็ตายเกลี้ยงครับ ลองเทียบกับมนุษย์สิครับ ทุกวันนี้ไม่ต่างกันเลย

เอาเป็นว่า ฝากบทแผ่ เมตตา กับ ขอขมา ให้ครับ


บทแผ่เมตตา

สัพเพ สัตตา อะเวรา อัพพะยาปัชฌา อะนีฆา สุขีอัตตานัง ปริหะรันตุ
สัตว์ทั้งหลาย ที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรซึ่งกันและกันเลย
จงเป็นสุข เป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย
จงมีความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้นเถิด

หมู่สัตว์ทั่วทั้ง พรหมโลก เทวโลก มนุษย์โลก นรกโลก และทั่วทุกอบายภูมิทุกรูปทุกนามจงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรซึ่งกันและกันเลย

ขอให้ทุกรูปทุกนามจงมีแต่ความ สุขกาย สุขใจ อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย

ขอให้ทุกรูปทุกนามจงมีแต่ความสบายกาย สบายใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยพิบัติทั้งหลายนั้นเทอญฯ


<<< รวมคำอธิฐานขอขมาใหญ่ในชีวิต >>>

คำขอขมาลาโทษทั้ง ๓๑ ภูมิ
http://www.palapanyo.com/files/pudtan/khama31.html

ขอขมาใหญ่ในชีวิต เพื่อพิชิตดวงธรรม
http://www.palapanyo.com/files/pudtan/khamayai.html

คำถอนอธิษฐานที่เป็นมิจฉาทิฏฐิ
http://www.palapanyo.com/files/pudtan/cancel.html

คำแผ่บารมีกุศลมหาอธิษฐาน
http://www.palapanyo.com/files/pudtan/parami.html

คำอธิษฐานเพื่อพ้นทุกข์โทษเวรภัย
http://www.palapanyo.com/files/adhisdan/release.html

[Kamen rider]

ครั้นเยาว์วัยนั้น ผมมักทำร้ายสัตว์เล็กๆเสมอ สัตว์เยี่ยง แมลงฤาไส้เดือนแลหนอนนั้น ล้วนต้องดับสิ้นด้วยมือของผม ครานี้ยังระลึกถึงพวกมันอยู่ จึ่งขอกล่าวถึงบาปที่ทำกับพวกมันไว้ และจักแผ่เมตตาให้พวกมัน ......


http://img387.imageshack.us/img387/6135/9animal9yk.jpg<SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT><SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT>

กรณีที่ 1 :emo_048: ไส้เดือนกับมดแดงในเขตวัด

วันนั้นผมแลญาติพี่น้องจักไปทำบุญในวัดต่างเมืองแห่งหนึ่ง ครั้งนั้นผมพินิจเห็นไส้เดือนตัวเขื่องคลานอยู่แถวลานดิน แลได้เห็นฝูงมดคันไฟขุดรูอยู่ใกล้ๆที่ปลายตีนผม

ผมมิรอช้า หาไม้ก้านแห้งได้หนึ่งก้าน เกี่ยวไส้เดือนขึ้นมา โยนใส่รังมดคันไฟ มันจักดิ้นทุรนทุรายอนาถนักแล ....ก่อนจะถูกเหล่ามดเข้ารุมล้อมแล้วหิ้วกลับรัง ......


กรณีที่ 2 :emo_048: ไส้เดือนอัดขวด

ตอนนั้น มีการรื้อถอนบ้านยายผมที่ระยอง มีไส้เดือนดินฝูงหนึ่งคลานออกมา ผมมิรอช้าเกี่ยวมันขึ้นมาโยนใส่ขวดแก้วเล้กๆ ให้มันอัดกันในนั้นหลายตัว แล้วจึงปิดฝา...วางไว้ที่พุ่มไม้หนึ่ง..

จากนั้นผมก็ลืมเลือนไป...1 ปี....จึ่งนึกขึ้นได้ว่าพวกมันล้วนยังมิได้รับการปลดปล่อย...ผมกลับไปบ้านยายอีกครั้ง...เปิดฝาดู......พวกมันล้วนกลายเป็นน้ำเหม็นเน่าๆไปหมดแล้ว.....ผมจึงจับมันฝังลงผืนแผ่นดินในถิ่นที่มันอยู่


http://otop.moc.go.th/images/pic_product/1/%C1%B4.jpg

กรณีที่ 3 :emo_048: สังหารหมู่มดดำ

ก่อนนั้นเรือนที่ผมอยู่มักมีเหล่ามดดำที่กัดไม่เจ็บ มาขึ้นอาหารเป็นประจำ วันนึงมันขึ้นถ้วยกาแฟของผู้ใหญ่ที่กินเหลือไว้ นับจำนวนได้ก็หลายพันตัว...

ผมมิรอช้า..คว้าไม้ตีแมงวัน ฟาดใส่พวกมัน พวกมันแตกฮือ วิ่งกระเจิดกระเจิง บางตัวไม่ตายดี ชักกระตุกอยู่หลายเพลา บางตัวกระตุกได้แค่หนวด...แต่บางตัวมิได้กระตุกอีกเลยเพราะดับชีวิตไปตั้งแต่ไม้แรก....


http://www.doae.go.th/pest/filcrop/sugar/surat.jpg

กรณีที่ 4 :emo_048: กำจัดกองทัพลูกหนู

ครั้งนั้นตาผมจัดบ้าน เห็นลุกหนูแดงๆมันแอบอยู่ในกระถางต้นไม้ ตาผมจึงได้เทมันลงไปในถังพลาสติก แจกไม้ขาโตะขนาดเหมาะมือให้พวกเด็กๆอย่างผม จากนั้นพวกผมก็ทุบลูกหนุเหล่านั้น เลือดสาดกระจาย ผมจำได้ว่าเลือดสายหนึ่งพุ่งเข้าตาของผม....


<TABLE style="BORDER-RIGHT: #dbdbdb 1px solid; BORDER-TOP: #dbdbdb 1px solid; BORDER-LEFT: #dbdbdb 1px solid; BORDER-BOTTOM: #dbdbdb 1px solid" cellSpacing=0 cellPadding=0 align=center><TBODY><TR><TD align=middle>http://img257.imageshack.us/img257/1624/images8il1.jpg<SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT> </TD></TR></TBODY></TABLE><SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT>

<SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT>
กรณีที่ 5 :emo_048: ตบไถลฝูงแมลงสาบ

คราหนึ่งผมมิรู้ว่าจะจัดเพลาทำสิ่งใดดี..จึ่งได้พกรองเท้าแตะหนึ่งอันไปที่ถังขยะในเวลาค่ำคืน เปิกฝาถังออก ฝุงแมงสาบตัวดำมะเมื่อมตกใจตะกายหนีกันจ้าละหวั่น แต่มิพ้นมือผม ที่ไล่เอาร้องเท้าตบมัน แล้วกดน้ำหนักไถลตัวมันจนไส้กระจาย

ศพของพวกมันตายเกลื่อน ครั้นหมดสิ้นแล้ว ก้ปิดฝา ผมเดินกลับไปดูหนัง จากนั้นสักครึ่งชั่วยามจึงกลับมาเปิดฝาถังขยะแล้วตบไถลพวกมันอีก...


http://www.agalico.com/board/attachment.php?attachmentid=462&stc=1&d=1127987427

กรณีที่ 6 :emo_048: ซามูไรตัดหัวแมงปอ

ตอนนั้นกระแสซามูไรมาแรงนักแล ผมจึ่งไปยืนถือไม้เรียว กลางทุ่งโล่งที่ฝูงแมลงปอบินร่อน แล้วหลับตารวมสมาธิ

ฟันฉับ....หัวแมงปอหลุดกระเด็น ร่างของมันตกกระทบดิน ดิ้นเร่าๆแบบไร้หัว...

ยามนั้นผมตกใจ เพราะมิคาดว่าจะโดนจริง....จึ่งวิ่งถือหัวกับตัวของมัน..หาไม้จิ้มฟันอันหนึ่ง เสียบหัวของมันแล้วเสียบเข้ากับตัวของมันอีกที....

...ถึงหัวกับตัวมันจะติดกันแล้ว...แต่ผมก็มิอาจช่วยชีวิตมันได้....


http://www.agalico.com/board/attachment.php?attachmentid=465&stc=1&d=1127987767<SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT><SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT>

กรณีที่ 7 :emo_048: หนอนด้วงมะพร้าว

คราหนึ่งนั้น หลังบ้านยายผมยังเป็นสวนอยุ่ ผมเห็นหนอนด้วงตัวเขื่อง อ้วนๆ ขาวๆ คลานดึ๊บๆอยู่...

ผมมิรอช้า ด้วยเห็นว่ามันอาจเป็นสายลับเข้ามาสืบข่าวในสวนยายผม จึ่งตรงเข้าใช้ไม้ก้านเล็กๆเขี่ยตัวมันขอจับกุมในทันที

มิคาด...มันบังอาจขัดขืนการจับกุม ..เดินเลี่ยงหนีไป ผมจึ่งจี้เข้าที่กลางลำตัวของมัน..มันยังต้านทานอยู่ ม้วนตัวเป็นวงกลมเข้าโอบรัดไม้ก้านเล็กของผม มิยอมปล่อย

ผมจึ่งเหวี่ยงมันลงแอ่งน้ำเล็กๆ เพื่อสอบเค้นให้มันรับสารภาพว่าได้ข้อมูลอะไรในสวนยายผมไปบ้าง...

มันมิปริปาก ซ้ำยังมิดิ้นรน ยังคงม้วนตัวกลมอยู่อย่างนั้นอยู่นาน...จนแน่นิ่งไป...

ผมคิดว่ามันอาจมีน้ำท่วมปอด..ผมจึ่งจับมันขึ้น เอาไม้กดหน้าท้องมันหลายครั้ง จนน้ำพุ่งออกจากปากมัน..

ผมคิดว่ามันคงจักหนาวด้วย จึ่งหาบุหรี่ที่ผู้ใหญ่สูบทิ้งแล้ว แต่ยังติดไฟอยู่ จี้ไปที่ตัวมัน...ตัวมันกระตุกหน่อยๆ มีควันขึ้น..เหลือรอยไหม้ไว้ที่บริเวณที่โดนจี้..

ถึงกระนั้นแล้ว...ผมคิดว่ามันคงดับชีวิตไปแล้ว.... จึ่งได้เดินถือร่างไร้วิญญาณของมัน..วางไว้ที่กลางถนน...

สักพักหนึ่ง...รถสิบล้อก็วิ่งผ่านมา...

เสียงดัง " แป็ด !! "......รถวิ่งผ่านไปแล้ว...ผมเห็นเพียงซากของอะไรสักอย่างที่แบนราบลงพื้นถนน....จนดูไม่ออก...ซึ่งสาเหตุที่ดูไม่ออกนั้นผมเชื่อว่า..เพราะส่วนหนึ่งของร่างหนอนด้วงตัวนี้คงติดคาล้อรถไปแล้ว


เรื่องเหล่านี้ ผมยังจำได้มิลืม ....นึกย้อนกลับไป ผมรู้สึกเสียใจว่าทำไมจึ่งทำร้ายพวกมันรุนแรงนัก ....:emo_018:

มาครานี้ ผมมิอาจย้อนเวลาได้ จึ่งทำได้เพียงยอมรับผลกรรมที่ทำกับพวกมันไว้...แลจะขอเมตตาอุทิศส่วนกุศลให้พวกมัน....

" สัพเพ สัตตา อะเวรา โหนตุ อัพพะยาปัชฌา โหนตุ อะนีฆา โหนตุ สุขีอัตตานัง ปะริหะรันตุ "

แล้วพวกท่านเล่า มีกรรมใดบ้างที่ทำไว้กับสรรพสัตว์ ?

พวกท่านเสียใจหรือไม่ ? บอกผมที .....................

[Kamen rider]

http://www.talaythai.com/Education/42620237/42620237-07.jpg http://kanchanapisek.or.th/kp8/cbr/cbr70701.gif


:emo_048: ปลาตีนห๊ายไป๋

ผมกะเพื่อน เอาหนังกะติ๊กไปยิงปลาตีนตามชายเลน
เวลายิงปุ๊ ปลาตีนจะโดนหินอัด ฟุ๊บบ จมหายลงไปในเลนเลย

แล้วพอดีหินหมด ผมแกล้งบอกเพื่อนว่า แม่งเดี๋ยวเอาเหรียญบาทยิงซะเลย
ไอ้รุ่นน้องคนนึง บอกว่าผมไม่กล้าหรอก ผมหันไปบอกมัน งั้นแกมาพนันกันมั้ย
ถ้าผมกล้ายิง จ่ายผมมา 5 บาท มันเสือกรับคำท้า

ผมเลยเอาเหรียญบาทออกมาใส่หนังกะติ๊กยิงลงไปในเลน
มันเลยต้องจ่ายผม 5 บาท กำไรเห็นๆ :emo_113:


http://www.rmu.ac.th/~prawit/web/images/tour/pattanee/pattanee-24.jpg


:emo_048: กิ้งก่าขาเมา

เพื่อนผมไปจับกิ้งก่ามาได้ตัวนึง แล้วเอาชีวาสของพ่อมัน มารินใส่ฝา
แถมบดพาราเซตามอล แล้วผสมลงไปอีก แล้วเอาไปกรอกปากกิ้งก่า
แม่งเมาเป๋เลย แล้วเพื่อนผมก็จัดการ จับไปแขวนคอที่แท้งน้ำ จนตายแห้งอยู่ตรงนั้น

ผมไม่มีเอี่ยว แต่ผมถือว่าอยู่ในเหตุการณ์ ...... :icon_roll


http://www.agalico.com/board/attachment.php?attachmentid=461&stc=1&d=1127987427<SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT>

:emo_048: สอนไก่ว่ายน้ำ

ผมไปเอาลูกเจี๊ยบมาเลี้ยงสองตัว จนมันแตกเนื้อหนุ่ม ขนเหลืองหลุด
เป็นขนขาวกระเซอะกระเซิง เพื่อนผมมาที่บ้าน แล้วนั่งดูๆกัน
ทำไมไก่ว่ายน้ำแบบเป็ดไม่ได้วะ ก็เลยเอาวะ มาสอนมันว่ายน้ำกัน
ก็เลยไปเอากาละมัง มาใบเขื่อง ใส่น้ำเต็ม แล้ว เอาไก่ไปสอนตีกรรเชียงทั้งสองตัว

สรุปผล : ไก่ตายทั้งสองตัว ยายผมตีผมแทบตาย แล้วเอาไก่ไปทำกับข้าว :emo_067:

ผลกรรม - ผมเคยจมน้ำเกือบตายมาทีนึง คือ ผมกะเพื่อนทำแพจากห่วงยาง แล้วไปล่องทะเลกัน
วันนั้นคลื่นแรง ซัดแพพวกผมไปติดกลางระหว่างเรือใหญ่สองลำ แล้วแพพลิก ผมติดไปกะแพด้วย
ขอสูบลมของห่วงเกี่ยวกางเกงผมไว้ ผมจมลงไปในน้ำ ทำอะไรไม่ได้
ตอนนั้นนึกถึงไก่สองตัวนั่นทันที ผมเลยขออโหสิ แล้วจู่ๆขอก็หลุดจากกางเกงผม
ผมเลยรอดตาย


http://images.diaryhub.com/g/gigzzy/20050326.88.jpg

:emo_048: หางนกยูง

ผมไปจับปลาหางนกยูงมา 60-70 ตัว เอามาเลี้ยงในกาละมังที่บ้าน
ทุกวันผมจะไปนั่งนับปลา มันเพิ่มขึ้นทุกวันๆ จน 90 กว่าตัว
แล้วผมเบื่อๆไงไม่รู้ เททิ้งลงคูหมดเลย ปลามันก็ไหลลงคูไปหมด
คิดแล้วบาปชิบ


http://img387.imageshack.us/img387/6135/9animal9yk.jpg

:emo_048: ไส้เดือน

ตอนมอต้น ผมไปโรงเรียนเช้ามาก เลยว่างจัด ตอนเช้าๆไส้เดือนมันจะออกมาเดินเล่น
ผมเลยเอาหลอดกาแฟไปดักทางเดินของมัน ให้มันมุดเข้าไปในหลอด
เสร็จแล้วผมก็เอาปลายอีกข้าง ไปจ่อลงรูมดคันไฟ มันก็มุดๆลงรูไป

เท่านั้นล่ะ ไส้เดือนแด๊นซ์กระจาย มดแม่งออกมาตูม กัดเอาๆๆ จนไส้เดือนตัวบวมเป่งเลย

ผลกรรม - ผมไปเล่นบาสกะเพื่อน แล้วมีแมงบินเข้าปากผม แล้วมันดันไปต่อยผมที่ข้างในคอ
จนบวมข้างใน ผมก็นึกว่าแมงติดคอ เลยพยายามขย้อนออกมา ก็ไม่ออก
กลับไปบ้านรับทานไรไม่ลง ยายเลยเอากล้วยหอมมาผ่าเป็นปล้องๆ ให้ผมกลืน
พอกลืนเสร็จ ก็มีผื่นขึ้นทั้งตัวผมเลย เหมือนลมพิษ โคตรปวด โคตรทรมาน
แม่ผมเอา คารามายย์ กะน้ำผึ้งมาทาให้ แล้วให้ผมไปนอน ผมก็นอนไม่หลับ
อึดอัด ปวดหัว อยากอ้วก เลยเดินลงมาชั้นล่าง เพื่ออ้วก แต่ผมลงมาถึงก็เดินไม่ไหว
:emo_081: ... ฟุบลงไปที่ตีนบันได นอนกองอยู่กะพื้น นึกถึงไส้เดือนขึ้นมาทันที ถ้าจะมาเอาคืน
ก็ขออย่าให้ถึงชีวิตเลย จะทำบุญไปให้ ขออโหสิกันละกัน แล้วผมก็พยายามเรียกแม่
เสียงแม่งไม่ออกเลย แต่แม่ผมดันได้ยิน แม่มาช่วยพยุงผมไปอ้วก กล้วยออกมาเต็มเลย :emo_067:

พอตอนเช้า ผมตื่นมา หายเป็นปลิดทิ้ง แปลกมาก :emo_007:

[Kamen rider]

http://img370.imageshack.us/img370/2397/e0cbc1d5c2c720e0c1d5eac2c720e0.jpg<SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT>


ตอนเด็ก ๆ ผมชอบเอาลูกแมวมาทรมาน ปาอัดกำแพงครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระอักเลือดทุกตัว ... ตายบ้างรอดบ้าง ...


ผลกรรม - ก็คือ เมื่อหกปีก่อน ผมคะนองตามประสาวัยรุ่นเสี่ยวแตก บิดมอเตอร์ไซค์จะให้เก๋าต้องอย่าให้ต่ำกว่า 120 กม. ชม.

แล้วก็ได้เรื่องจนได้ ... เมื่อวันนึงผมพาเพื่อซ้อนไปอีก 2 คน รวมเป็น 3 ถนนโล่งๆ ผมเจอฝรั่งคนนึงเมาหรือลืมตัวมิทราบได้ ดันขับรถชิดขวามา... สุดท้ายก็ประสานงาสิครับ รถผม 120 กม/ชม. รถฝรั่ง 80 กม/ชม...

แรงปะทะทำให้ทั้งตัวผม มอไซค์ผม... อัดเข้าไปใต้ท้องรถ...สรุปคือ ผมโดนแรงกระแทกอัดเข้าไปใต้ท้องรถ โดนทั้งมอไซค์ โดนทั้งรถยนต์ ทั้งพื้นถนนบด... เละไปหมดทั้งตัว โดยเฉพาะหน้าผมฉีกเละเห็นกะโหลกไปครึ่งนึงเพราะถูกบดถูกับพื้นถนน เลือดสาดเต็มไปหมด ...:009: ส่วนเพื่อนผมอีกสองคน ลอยข้ามรถยนต์กระเด็นไปนอนกลิ้งอยู่บนพื้นถนน ......

:emo_040: ปอเต๊กตึ๊งเห็นสภาพผมเข้าไป ถึงกับจะรีบเอาผ้าคลุมเพราะดูจากภายนอกแล้วยังไงก็ตายแน่ๆ เนื้อฉีกขาดวิ่นไปทั้งตัว ... เละมากถึงขนาดที่ว่า Jesus ที่โดนทรมานโบยตัวแตก ใน Passion of Christ ไม่ได้กินสภาพผมเลยละกัน... แต่โชคดีว่าบ้านผมเป็นกลุ่มเถ่านั๊ง แล้วหัวหน้าหน่วยปอก็เคยเล่นบาสกับผม... เค้าก็เลยลองตรวจร่างกายผมอีกที...ปรากฏว่าผมยังไม่ตายแต่หายใจแผ่วมากๆ... ก็เลยส่งโรงพยาบาล รอดมาได้จนทุกวันนี้ ...

:emo_117: แต่น่าแปลกอย่างนึงว่า พอทำการเอ๊กซเรย์ทั้งตัวแล้ว ปรากฏว่า ไม่มีกระดูกหัก หรืออวัยวะภายในบอบช้ำซักที่ สมองก็ปกติ... แค่ภายนอกบอบช้ำหนักเฉยๆ... ทั้งๆที่โดนบดขนาดนั้น... ไทยมุงทุกคนคิดว่าผมตายแน่ร้อยเปอร์เซนต์... หน่วยผมภัยก็บอกว่า ปกติถ้าชนแรงขนาดนี้ โอกาสรอดน้อยกว่า 1 เปอร์เซนต์ซะอีก...แต่ผมก็รอดมาได้ ... :emo_036:


ลืมบอกไปอีกอย่างว่า เพื่อนผมอีกสองคน ตอนกระเด็นลอยไปตกบนพื้นถนนน่ะ ทั้งสองคนได้รับบาดเจ็บน้อยมาก ถึงขนาดที่ว่า ลุกขึ้นมาวิ่งต่อได้ทั้งคู่เลย...ลอยไกลตั้งเกือบ 20 เมตรนะ ไม่ใช่ใกล้ๆดันไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหนักเลย ...

ถ้าไม่เรียกว่าปาฏิหาริย์ ก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้วครับ ... :emo_007:

แมวที่ผมเคยปาอัดกำแพงจนตายไป... อาจแค่ต้องการสั่งสอนผมก็ได้ ... :emo_014:

[Kamen rider]

http://img333.imageshack.us/img333/500/african8mb.jpg<SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT>


:emo_048: อึ่งอ่างผู้เคราะห์ ร้าย ผม อีก แล้ว

ตอนเด็กๆ ผมชอบเล่นขายของ เล่นการ์ตูน ตี่จับ ทอยเส้น ไล่จับ เตะกัน พับจรวดเล่น ผมอยู่ชนบทครับ เล่นกับพื้นดินนี่แหละ ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ บางครั้ง ก็เผลอ ทำลายชีวิตสัตว์ ครับ มีอยู่ครั้ง หนึ่ง มันจะเศร้า หรือ มันจะขำก็ไม่รู้ แต่ผมมอง ย้อนไป มันกึ่งเศร้ากึ่งขำ ครับ

ผมมันฉายแววฉลาดอยากรู้ อยากเห็น ผมมองเห็นปลา มันว่ายน้ำ ดำน้ำได้ ผมเลย เทียบกับ อึ่งอ่าง มันก็ว่ายน้ำได้ และดำน้ำได้ เช่นกัน ผมเลยคิดว่า :emo_117: มันคงไม่แตกต่าง เป็นสปีชี่เดียวกันแน่แน่

อยู่มาวันหนึ่ง ผมอยาก เลี้ยงอึ่งอ่างมาก เพราะปลาสารพัดปลา ผมจับใส่ขวดเล่น มาเยอะแล้ว ผมเลยอยากลองเลี้ยงอึ่งอ่างมั่ง ผมนำขวด ใส่น้ำจนเต็ม มาหนึ่งใบ เพื่อจะใส่อึ่งอ่าง ผมจับอึ่งอ่างตัวหนึ่งได้ เลยจับมันยัดเข้าที่ปากขวด ซึ่งมีน้ำอยู่ ปริ่มๆ .... พอผมจับยัด มันก็พอง ผมก็ยัด มันก็พอง ยื้อกันอยู่ซักพัก มันก็แข็งคาปากขวดเลย ตอนนั้นผมงง มาก อยู่ดีๆ ทำไมมันจึงแข็ง ผมงงอยู่ซักแป๊บ ผมก็รู้สึกว่าไม่หนุกเลย แล้วก็ไปวิ่งเล่นต่อ แล้วก็ลืม ....

พอผมเจริญเติบโตขึ้น ผมก็เข้าใจว่า อึ่งอ่าง ไอที่มันแข็งทื่อ อาการแบบนี้เขาเรียกว่า " ตาย " แบบขาดอากาศหายใจครับ ธรรมชาติมันหายใจทางปอด จับมันดำน้ำนานไป มันก็.......ตาย ในที่สุด ผมเลยเข้าใจหลักชีววิทยาของอึ่งอ่าง แลก มาด้วยกรรมโดยไม่เจตนา - -"


:emo_013: ผมบาปมากใหมครับ พ่อแม่พี่น้อง ก็ผมไม่รู้นี่ ผมนึกว่ามันเหมือนปลา เวลาผมทำบุญ ผมก็แผ่ส่วนกุศล ให้มันบ่อย มันอโหสิให้ผมรึยังก็ไม่รู้ :emo_092:

ผมหวัง ว่า พวกมัน คง อโหสิ กรรมให้ผม บ้าง เวลาผม ทำบุญ ทำกุศล คราใด ผมนึกถึงมันเสมอ กรวดน้ำ อุทิศส่วนกุศล ไปให้ พวกมัน ประจำ

พอผม นึกถึง ชั่วโมงพิศวง :emo_110: ตอน คนฆ่าปลา หน้าตาเละ เล่นเอาผมสะดุ้ง...
ผมบอกได้คำเดียวว่า อโหสิเถิด เพื่อนทุกข์
ที่ผมทำมัน ลงไป เยี่ยงนั้น เหตุเพราะ ผมคะนอง และ รู้เท่าไม่ถึงการณ์


http://www.agalico.com/board/attachment.php?attachmentid=464&d=1127987632
<SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT>

อีกที เคยจับแมว ให้มันดู จิ้งจกบนเพดาน กะ ระยะผิด แมวมันกระโดด สปริงเท้า จับจิ้งจกตายคาปากมันเลย ผมผิดไหม แค่อยากให้มันดู มันเสือกโดด - -'



http://www.agalico.com/board/attachment.php?attachmentid=463&d=1127987632
<SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT>


มีเพื่อนผม ตอนเด็กๆครับ มานเล่นขายของ จะทำกับข้าว เป็นแกงส้มปลา ผักแกใช้หญ้า ใบไม้ นำแกง แกใช้ สีส้มผสมน้ำ แต่ปลา แกใช้ปลาหางนกยูง ที่เลี้ยงไว้ จับมา 10 กว่า ตัว แล้วแกก็ หั่นเลย ผสมเครื่องปรุงเสร็จสรรพ ได้แกงส้มปลา(หางนกยูง) สมใจ โอ...อมิตตาพุทธ :emo_040:

[Kamen rider]

http://img119.imageshack.us/img119/8320/001523hs.jpg<SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT>


คราหนึ่ง ตัวผมผู้เดียว อยู่บนยอดดอย มันเป็นเรื่องจริง เกิดมานานแล้ว มิอาจ ให้อภัยได้ พวกคุณอย่ากระทำการโง่ๆ เยี่ยงผม ละกัน :icon_cry:

ผมได้สมัครใจ พเนจร ร่อนเร่ ตามป่าเขา ตระเวณไพร แล ท้องถนน ประพฤติ ตน เยี่ยง วณิพก วิถีอิสระชน อดมื้อ กินมื้อ....ดำรงชีพ ตามป่าเขา ทำกับข้าว กินเอง..พกหม้อสนามติดตัว มิห่างกาย ในครั้งกระนั้น ตัวผมทุกครั้งที่เกิด อาการหิวเมื่อได้ ผม จักหักไม้ จักหาเชื้อไฟ จักหาก้อนหิน ก่อไฟทำกับข้าว..ผมอยากบอกให้ โลก รู้ว่า ผมเก่ง ผมทำอร่อยมาก หรือ ว่าผมหิวก็มิอาจทราบได้

บนดอยแห่งหนึ่ง ....ผมขึ้นไป กะจักไปเที่ยว ดู ดอกไม้บานบนยอดดอย แต่ ผมคาด ผิด ไปผิด ฤดูแล้ง ดอกไม้ซักช่อ ก้อ ไม่มีให้ผม บนยอดดอย มีแต่ความแห้งแล้ง ต้อนหญ้าแห้งๆ สีน้าตาล ลู่ลม มันรวมหัวจ้องมองผมใหญ่ ปานประหนึ่ง เยาะเย้ยถากถางผม ดูถูก ดูแคลนผม ว่า .....

" ไอ้โง่ สมน้าหน้านัก สะเหร่อ เสี้ยน มาเอง ... ถุยๆๆๆๆๆๆ ....ขำจริง โว้ย "

ผมรู้สึกได้ ผมอายต้นไม้ใบหญ้ามาก ไม่รู้จักทำเยี่ยงไรได้แต่ก้มหน้า จำทน เออ ผมมันโง่เอง :013:

อัสดง มาเยือน ดวงอาทิตย์ จะตกขอบฟ้า ร่างที่ อ่อนล้า กระซิบบอก ผมว่า หิว ผมจึงทำกับข้าว จุดไฟบนยอดหญ้า คิดง่ายๆ ประมาท อย่าง มิหน้าให้อภัยได้ ผมหิวก็ผมจุดไฟ จุดแล้ว ลมมันแรงจัด หญ้าแห้งมันก้อเยอะ เตาผม ได้ ขยาย วงกว้างขึ้น .....

ผมได้แต่ วิ่งไล่ดับ มัน ยิ่งดับ ยิ่ง ติด ยิ่ง กระจาย ตัว จนผม เหนื่อย และ นั่งมองมันตา ปริบๆ คืนนั้น ผมต้องเลี่ยง มานอน ริมเหวคนเดียว ...นั่งมอง เปลวเพลิง เผาผลาญ ยอดดอย ...ด้วยน้าตานองหน้า .... :emo_048:

มิใช่ ว่า ผมจักซึ้ง หรือ เข้าถึง ชีวิต กระไรหรอก ที่ผมร้อง เพราะ ควัน มันเข้าตา ผมทั้งคืน คืนนั้นเป็น คืน ที่สว่างไสวสำหรับผม ที่สว่างคือ ยอดดอย สว่างด้วยเปลวพระเพลิง เผาผลาญ ดอกหญ้า และ สรรพชีวิต ต้อน รับการมาเยือน ต้อนรับ การกระทำอันโง่ บัดซบ ของ ผม - -'

ผมรู้สึกว่า สัตว์ บนนั้น กี่ชีวิต ที่ต้องสังเวย พระเพลิง โดยเฉพาะแมลง อโหสิผมเถิด ผมขอโทษ ที่ผมทำไป ผมเผลอ ผมไม่ตั้งใจ พลาด ประมาทไป

เวลา ทำบุญ คราใด ผม ก็ จัก กรวดน้ำ อุทิศ กุศล ไป ให้ พวกมันตลอด หวัง ว่า มันคงอโหสิกรรม ให้กับ ความระยำใน ครานั้น บ้าง

พวกคุณ อย่าได้ เอาเยี่ยง เอาอย่างผมเชียว นะ จัก บอกพวกคุณเพื่อเป็น อุทา หอน บรู๊ววววววววววว .... :emo_048: :emo_048:

[malila]

http://img384.imageshack.us/img384/8134/277030oq.gifคาเมนตอนเด็ก ๆ ทำไมซน แก่น เซี๊ยว อะไรจะปานนี้ค่ะ

น่าจับมัดกะเสา โบยจิง ๆ ตียังน้อยไปนะเนี่ย :emo_029:


อิ อิ อิ จิง ๆ ว่าแต่เค้า เราก็เล่นมาซะ มะใช่น้อยเหมือนกันแหละ อาจมีสูสี - -'

เด๋วจะมาสารภาพให้หมดเปลือกเลยค๊า ขอไปลำดับเรื่องก่อน เยอะ นะ เยอะ เยอะเหมือนกานนน :emo_048:

[malila]

ตอน : แรงอาฆาตของ แมลงสาป http://img257.imageshack.us/img257/1624/images8il1.jpg<SCRIPT language=javascript>setImgWidth();</SCRIPT>


ความหลังครั้งนั้น ฉันยังจำด้ายยย .... ดี ที่บ้าน ถ้าช่วงหน้าฝนก็ รุ้ ๆ กันอยู่ ว่าถ้าชื้น ก็เป็นที่ชื่นชอบนักของกองทัพแมลงสาป และถ้าอยุ่ข้างนอก ต่างคนต่างอยู่ไม่เท่าไหร่ แต่นี่ ดันทะลึ่งมาทำรังกันในบ้านเรา ยอมมิได้ มาวิ่งเล่นเพ่นพ่านกันหนุกหนาน แม่ไม่กลัวแต่ไม่สนใจ พี่สาวนี่สิ กริ๊ดได้ทั้งวี่ ทั้งวัน - -' วัน ๆ ไม่ต้องทำอะไร วิ่งไล่จับกะแมลงสาป แรก ๆ ก็จับปล่อย เห็นไม่ทำอะไร ชักได้ใจ มากันเปงโขยง เลยจับฆ่าซะ ให้หมดยกรัง เหอะ ๆ :emo_047:

อุปกรณ์การฆ่า ที่มีอยู่ใกล้มือ ตลอดเวลา ครือ ไม้กวาด กะ ไบก้อน:emo_008: และจะสะใจเปงอย่างยิ่ง ถ้าได้ยิงระยะเผาขน เอาให้ตัวเปียกชุ่ม ละก็นั่งมองมานค่อย ๆ แดดิ้นพลาด ๆ ละค่อย ๆ หมดลมหายใจไปอย่างช้า ๆ ๆ ๆ ๆ ...... สายตาที่วิงวอน และการกระตุกเป็นครั้งสุดท้าย บ่งบอกถึงวิญญาณที่หลุดกระเด็นออกจากร่างไปอย่างไม่หวนคืน .......

ไม่มีเลย ..... ความเมตตาปราณี ต่อสายตาที่วิงวอนนั้น มีแต่ความสะใจ สะใจ และสะใจ :emo_039:


แต่แล้ว 3 ปี ผ่านไป ......... ไวหยั่งกะโกหก

:emo_108: เรียนมหาลัยละหละ โตขึ้นอีกนิด แล้วก็ลืมไปละหละ เรื่อง แมลงสาป ใครจะไปนั่งจำ วัน ๆ ก็หัวยุ่ง เผางานส่งแทบไม่ทันอยู่แล้ว

แต่แล้ว ..... เค้าก็กลับมา

คืนหนึ่ง คืนนั้น ฉันฝันไปว่า แมลงสาป นี่นา อืมม์ เริ่มเดินมา 1 ตัว 2 ตัว 3 ตัว และค่อย ๆ เพิ่มเปงทวีคูณ แว๊กกกกกกกกกกกกกก !!! หยั่งกะหนังสยองขวัญไม่มีผิด ทั้งวิ่ง ทั้งบินมาทั้งกองทัพ กรูเข้ามาที่ร่างของฉัน มีตัวนึงบินมาเกาะที่หน้าฉัน

เง้ย ! เกาะติดหยั่งกะทากาวตาช้างไว้ หน้าบาง ๆ ของฉันสัมผัสได้ถึงขาอันแหลมคม ฉันก็คว้าไว้และพยายามดึงออก มะออก ๆ ๆ โอ้ย ! เจ็บอะ ฉันกระชากเป็นครั้งสุดท้าย จนร่างแมลงสาปตัวนั้น หลุดออกมาครึ่งตัว มือของฉันเปื้อนไปด้วย ขี้ขาวๆ ยืด ๆ ของเจ้าแมลงสาปตัวนั้น ตอนนั้นรู้สึกขยะแขยงแบบสุดจะทน


ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความสยดสยองไม่หาย ....... :emo_071:


และมันไม่ได้จบแค่นั้น เพราะฉันฝันถึงกองทัพแมลงสาป ติดต่อตลอดมา จนแทบจะประสาทหลอน :emo_048:

ทุกวันนี้ กลัวแมลงสาป แทบจะขี้ขึ้นสมอง หงะ ใครลองมาเจอหยั่งข้อยบ้างจิ ละจะรุ้ว่า ......... นรกมีจริง :emo_067:

และสังเกตทุกครั้งที่ต้องเจอ หรือประจันหน้ากับแมลงสาป เหมือนรู้ว่าเรากลัว ก็ยิ่งวิ่งใส่ ตีปีก ติดเรด้าร์ บินตรงเข้าใส่ กริ๊ดดดดด !!! บ้านแตก

จนเริ่มรุ้สึกได้ด้วยสมองอันยังพอเหลือเนื้อที่ของความฉลาดอยู่บ้าง ว่า .... เค้ามาแล้ว และเค้าจะไม่จากไปง่าย ๆ ..... เราจึงต้องทำอะไรซักอย่างแล้วววววว


แล้วก็คิดได้ว่า ไปทำสังฆทานเหอะ ไปเลย ไปทำบุญ ให้พวกเขา ..... ก็ทำ ๆ ๆ ทำบุญทุกครั้งจะนึกถึงและแผ่บุญไปให้พวกเค้า ก็ยังฝันอยู่เรื่อย ๆ นะ แต่แปลกที่ฝันจะเห็นแต่ละครั้ง ก็จะเริ่มน้อยลง ๆ คืออาจจะไปบ้างแล้ว ให้อภัย อโหสิให้เราบ้างแล้ว สาธุ

:emo_012:

จนหลัง ๆ ฝันเห็น เหลือแค่ตัว 2 ตัว และทุกวันนี้ ก็ไม่เคยฝันเห็นอีกเลย .....

อโหสิกรรมต่อกันแล้ว เลิกแล้วต่อกันแล้ว สาธุ ๆ ค่ะ คุงแมลงสาป :emo_020:


แต่ถึงยังไง ทุกวันนี้ ก็ยังกลัว คุงแมลงสาป อยู่ดี T_T มันฝังใจเลยอะ เจง ๆ นะ

[Mike]

ตอนแรกนึกว่าเรานี่ขารังแกสัตว์แล้วนะ เห็นกระทู้นี้อั๊วขอคาราวะอาจังทางลายเลย

มีเหมือนกัน เดี๋ยวอีกวันตมาเล่าสู่กันฟัง แต่ไอ้เรากรรมมันตามทันค่อนข้างเร็วนะ

[ขอสารภาพด้วยคนคับ]

ตอนนั้นเด็ก ๆ คับ ผมกำลังนอนอ่านหนังสืออยุ่อย่างสบายใจ แล้วก็มีสิ่งมีชีวิตตัวนึง รบกวนสมาธิผมมาก แมลงวันคับ มันบินเกาะไปเกาะมาจนผมรำคาญจนทนไม่ไหว ฟาดเพี๊ยะไปที ปรากฎ ว่าดิ้นกระแด่ว ๆ เรยคับ

ผมก็สังเกตเห็นว่าแมลงวันมันตัวใหญ่มาก ด้วยความเป็นเด็กช่างสงสัย ผมก็เลยจับแมลงวันผู้โชคร้ายที่ยังไม่ตายดีตัวนั้น มานั่งพินิจพิจารณา ทุกซอก ทุกมุม แล้ว .... ผมก็สังเกตว่าท้องมันป่องมาก เลยอยากรุ้ว่ามันซ่อนอะไรไว้ในนั้นรือ ก็ตาก็เห็นของใกล้ตัวหละคับ เข็มคับ ... ผมก็จัดการจับรีดท้องออกมาดูซะเลย รีดจนท้องแฟบเลยคับ

ปรากฎว่าสิ่งที่เห็นอยุ่ตรงหน้าผม ทำให้ผมตะลึง ปนขยะแขยง .... ก็เป็นหนอนคับ หนอนตัวเหลือง ๆ เล็ก ๆ ดิ้นกระดุ๊ก กระดิ๊ก กันเต็มไปหมด .... เผอิญผมไม่ชอบหนอนคับ จะให้จับไปทิ้งก็แขยง เลยจัดการเผาศพ ฆ่ายกครัวมันไปซะเลย

ตอนนั้นผมไม่ได้คิดอะไรเลยจริง ๆ แต่ตอนนี้ ผมรุ้สึกสำนึกผิดจริง ๆ คับ รุ้สึกเสียใจกับการกระทำที่โหดร้ายอย่างนั้น และผมยังจำมันได้ดี แมลงวันตัวนั้นเค้าท้องครับ ผมนึกย้อนกลับไป เค้าต้องเจ็บปวดมาก ๆ ที่ผมจับเค้ารีดท้อง ทั้งที่เค้ายังไม่ตายเลยด้วยซ้ำ

มาตอนนี้ผมสำนึกผิดต่อบาปนั้นแล้วคับ ถ้าแมลงวันตัวนั้นได้ยินคำสารภาพนี้จากผม ก็ได้โปรดอโหสิกรรมให้ผมด้วยเถิดครับ .... บุญกุศลอันใดที่ผมได้กระทำมาแล้วในตั้งแต่อดีตชาติจนถึงปัจจุบันชาตินี้ และทุกขณะจิต ก็ขออุทิศให้กับแมลงวันตัวนั้นและลูก ๆ ของเค้าทั้งหมดด้วย ขอให้เค้าได้หลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งปวงด้วยเถิด สาธุ ๆ

[ปลายฝัน]

อยากสารภาพมั่งเหมือนกันนะแต่ว่านึกไม่ออกจริงๆ สงสัยเป็นคนที่กรรมหนักมาก ทำไม่ดีไปไม่เคยนึกออกอะ เด็กๆก็ไม่ค่อยชอบทำอะไรวันๆ สาธุกับคนที่คิดได้นะฮับ ดีจิงๆ

[ปลายฝัน]

อยากสารภาพมั่งเหมือนกันนะแต่ว่านึกไม่ออกจริงๆ สงสัยเป็นคนที่กรรมหนักมาก ทำไม่ดีไปไม่เคยนึกออกอะ เด็กๆก็ไม่ค่อยชอบทำอะไรวันๆ สาธุกับคนที่คิดได้นะฮับ ดีจิงๆ

[บักโจ๋ย]

http://www.epinions.com/images/opti/14/9c/2003-Haro-F5-bikes-resized200.jpg
อยากขี่ HARO
ตอนผมอยู่ป.6 ช่วงนั้นแฟชั่นแต่งจักรยานซิ่งกำลังมาแรง ใครขี่ฮาโร่ถือว่าสุดยอด จักรยานเด่นเล่นท่าเก่งคือคำขวัญของนักปั่น รุ่นพี่แถวบ้านผมเขาตั้งแก๊งจักรยานเล่นท่าผาดโผนกัน ผมมีจักรยานเก่าๆอยู่คันหนึ่งจะร่วมกับเขาก็ไม่ได้เพราะเทียบกับของเขาแล้วจักรยานผมกลายเป็นเศษเหล็กไปเลย ยังหารายได้ไม่ได้ด้วยเอาไงดี อ้อ...นึกขึ้นได้เรามีธนาคารเป็นของตัวเองนี่นาถอนอย่างเดียวไม่มีฝาก จะขอก็คงไม่ได้เพราะเป็นเรื่องไร้สาระสำหรับผู้ใหญ่ แต่เด็กอย่างเราตอนนั้นรู้สึกว่ามันสำคัญมากไม่มีไม่ได้ เลยจัดการขโมยตังค์แม่ซะเลย รู้ทั้งรู้ว่าผิดแต่ทนอดกลั้นความอยากไว้ไม่ไหว ค่อยๆทยอยหยิบไปซื้อทีละชิ้นส่วนจนประกอบกันครบเป็นจักรยานคันงามได้หนึ่งคันใช้เวลาประมาณเดือนนึงในการปฏิบัติการแผนกองโจร แต่ในที่สุดแม่ก็จับได้ เรานึกว่าโดนแน่ตายแน่เลยคราวนี้ แต่กลับตรงกันข้ามไม่ว่าอะไรเราซักคำเพียงบอกว่าคราวหลังอย่าทำอีก โหแค่นั้นแหละเราสำนึกขึ้นได้ทันที สัญญากับตัวเองว่าจะไม่มีทางทำอย่างนี้อีกแล้ว

http://www.agalico.com/board/attachment.php?attachmentid=2390&stc=1&d=1137654358<O:p</O:p
<O:p</O:p

การทดลองทางวิทยาศาสตร์ของบักโจ๋ยสมัยเป็นเด็ก<O:p</O:p
ชุบชีวิต เมื่อสมัยผมยังเด็กหนังเหล่ายอดมนุษย์แปลงร่างทั้งหลายกำลังดังมาก และก็ผมชอบดูซะด้วย เป็นหนังพวกยอดมนุษย์แปลงร่างกันเป็นทีมหลากสีสันจะคอยบังคับหุ่นยนต์ตัวใหญ่ๆไว้สู้กับสัตว์ประหลาด แล้วผมก็ได้ดูอยู่ตอนหนึ่งหุ่นยนต์ได้ช่วยเด็กที่สลบจากการทำร้ายของสัตว์ประหลาด หุ่นยนต์ฮีโร่ของผมช่วยเด็กโดยการจับตัวเด็กใส่ไว้ในอุ้งมือแล้วแกว่งไปมาเบาๆจนเด็กฟื้นได้สติ<O:p</O:p
http://www.agalico.com/board/attachment.php?attachmentid=2386&stc=1&d=1137598752
ความรู้สึกผมตอนนั้น โอ้...เจ้าหุ่นยนต์ช่างเก่งเสียเหลือเกินทำให้เด็กฟื้นจากการสลบได้ เมื่อเห็นเช่นนั้น เอาล่ะเราจะต้องช่วยชีวิตเด็กให้ฟื้นจากการสลบให้ได้และอยากรู้ด้วยว่าวิธีที่เจ้าหุ่นยนต์ทำมันจะช่วยได้จริงมั๊ย เราต้องสมมุติตัวเองเป็นหุ่นยนต์ เอ...แต่เราไม่มีคนให้ทดลองเอาอะไรดีล่ะใช้แทนคนแล้วก็ใส่อุ้งมือเราได้ด้วย อ้อ หาได้ง่ายๆมดแดงนี่ไงจับได้ง่ายตายยากด้วย เริ่มเลยจับมาหนึ่งตัวทำให้มันสลบก่อนโดยนำมันไปแช่ในห้องฟิตของตู้เย็น ทิ้งไว้ซักแป๊ปนึงจนมันสลบหรือตัวแข็งไม่รู้แหละแต่มันนิ่ง ผมจับมันมาใส่ไว้ในอุ้งมือแล้วแกว่งมันเบาๆเหมือนไกวเปล ปรากฏว่ามันฟื้นแฮะ เฮ้...วิธีนี้ใช้ได้ผล คราวนี้ลองเพิ่มระยะเวลาในการแช่เย็นดูบ้าง ดูซิว่าผลจะเป็นยังไง ปล่อยตัวเก่าไปจับตัวใหม่มาลองแช่ดูอีกตัวที่ 2 รอด, ตัวที่ 3 ตายไม่สามารถช่วยมันไว้ได้,ยัง...ต้องลองอีกตัวหนึ่ง..ตาย,ลองอีกตายอีก จึงได้รู้บัดนั้นเองว่าวิธีของเจ้าหุ่นยนต์มันช่วยได้เฉพาะคนที่ยังสลบ คนที่ตายไปแล้วมันช่วยไม่ได้<O:p</O:p
<O:p</O:p
http://images.google.co.th/images?q=tbn:aWKs7NuIa792uM:www.amazilia.net/images/Herps/Lizard/House_Gecko_01.JPG
หางจิ้งจกว่ายน้ำ เราเกิดมีความสงสัยขึ้นมาว่าเวลาที่หางจิ้งจกมันขาด ตรงส่วนหางของมันจะว่ายน้ำได้มั๊ย เพราะอาการตอนที่หางมันขาด ส่วนท่อนหางมันจะกระดุ๊กกระดิ๊กมีลักษณะเหมือนคนว่ายน้ำไม่รู้คิดได้ไงตอนนั้น ด้วยความอยากรู้จึงต้องพิสูจน์เห็นจิ้งจกอยู่ใกล้ๆตัวดึงหางมันให้ขาด ตัวจิ้งจกหนีไปแล้วเหลือแต่ท่อนหางที่ยังดุ๊กดิ๊กอยู่ผมรีบจับมันไปปล่อยในอ่างล้างจานทันที ผลปรากฏว่ามันไม่ว่ายน้ำให้สมใจเรามันค่อยๆหยุดอาการดิ้นแล้วก็จมลง<O:p</O:p
<O:p</O:p
http://images.google.co.th/images?q=tbn:y4DvAw0sXOZ2SM:www.msnucleus.org/watersheds/mowry/ant.gif
จับมดแดงแยกร่าง อยากรู้ว่ามันจะมีชีวิตอยู่ได้มั๊ยถ้าร่างกายหายไปครึ่งหนึ่ง จับมดแดงเพราะมดดำทำอะไรไม่ได้มันบอบบางเดี๋ยวก็ตาย มดแดงมันตายยากดีจับง่าย เฮ้อ...เวรกรรมจริงๆ แยกส่วนของมันออกอย่างล่ะครึ่ง ผลปรากฏว่าท่อนหัวยังสามารถเดินได้ส่วนท่อนท้ายเดินไม่ได้ แต่เราไม่ได้ติดตามผลว่ามันจะอยู่ได้นานเท่าไหร่
http://images.google.co.th/images?q=tbn:SA4ClbVMYcqdHM:cloudking.com/artists/salty-dave/works/spider-monkey_large.jpg
เข็มเสียบแมงมุม ตอนนั้นไม่รู้เป็นไรเห็นแมงมุมแล้วมันเขี้ยวอยากลองดูซิว่าถ้าเอาเข็มเย็บผ้าเสียบทะลุกลางลำตัวของแมงมุมชีวิตมันจะเป็นอย่างไร ผลปรากฏมันอ่อนแรงลงและตาย<O:p</O:p
<O:p</O:p
http://images.google.co.th/images?q=tbn:FgS2iREq2FZq8M:www.dragonflybsd.org/main/mascot.jpg
จับตั๊กแตนกับแมลงปอเป็นอาชีพ จับมาเล่นแล้วก็ปล่อยเราจับเยอะตอนนั้นว่างไม่ได้ว่างเป็นต้องออกหาตั๊กแตนกับแมลงปอและก็มีหลายตัวที่ต้องตายด้วยน้ำมือเรา จับพลาดบ้างกำแน่นไปบ้าง จับปีกมันหลุดบินไม่ได้บ้าง<O:p</O:p
<O:p</O:p
http://images.google.co.th/images?q=tbn:rutmw5ktcKgirM:www.ento.vt.edu/Facilities/OnCampus/IDLab/id/american.cmp
ส่วนแมลงสาบก็ไม่เหลือ ถ้าเข้ามาย้ำกลายในบ้านเราอย่าหวังว่าจะรอดฆ่าหมดด้วยวิธีใช้สารเคมีหรือหาอุปกรณ์ใกล้ตัวบดอัดร่างของมันให้แตกดับ <O:p</O:p
<O:p</O:p
http://images.google.co.th/images?q=tbn:sMBEz0CI-txNWM:www.conncoll.edu/visual/Japanese-prints/Large/092b.jpg http://images.google.co.th/images?q=tbn:F5S1c1bYOmrNVM:www.nature.ca/notebooks/images/leopfrog.gif
ช่วยเขาจับปลาและกบในบ่อ บ้านญาติผมมีบ่อปลาอยู่เขาจะสูบน้ำในบ่อออกและจับปลาขึ้นมาปีละครั้ง และผมก็ไปเที่ยวบ้านญาติช่วงนั้น ตอนนั้นยังเด็ก ลูกพี่ลูกน้องผมมันดันจับปลาเก่งซะด้วย พวกผู้ใหญ่แถวนั้นเขาก็ชมกัน ส่วนตัวเรามันจับไม่เก่งนี่หว่าจับได้น้อยก็คนมันไม่เคย กลัวจะเสียฟอร์มเลยแข่งจับปลากับมันซะเลย กลายเป็นว่าใครจับปลาได้มากที่สุดคนนั้นเก่ง จับเสร็จแล้วพวกผู้ใหญ่เขาจะเอาไปต้มยำทำแกงที่ไหนก็ไม่รู้เราจับอย่างเดียวไปจับอย่างนี้ 2 ครั้งได้ ไม่รู้เป็นจำนวนปลากี่ตัวน่าจะถึงร้อย คิดแล้วกลัวผลบาปจัง<O:p</O:p
<O:p</O:p
http://images.google.co.th/images?q=tbn:xMb97b2YSEzP_M:www.imagemagic.ca/photo/digital/Cat%2520and%2520Mouse.jpg
ฆ่าลูกแมว เมื่อประมาณ 5-6 ปีที่แล้ว ในเช้าวันหนึ่งแม่ชวนผมไปเยี่ยมยายที่บ้าน ผมสตาร์ทรถและเหยียบคันเร่งออกไปจะจอดไว้ที่หน้าบ้านเหมือนอย่างเคย แต่พอขยับรถยังไม่พ้นรั้วบ้าน มีเสียงแม่ตะโกนว่าลูกทับลูกแมว เท่านั้นแหละใจผมล่วงมาถึงตาตุ่มรีบลงจากรถมาดูสภาพ มันนอนชักกระอักเลือดน่าเวทนาอย่างยิ่ง รู้ว่ามันไม่รอดแน่ถึงจะพาไปหาหมอก็เถอะ ก็ได้แต่ปล่อยมันไปตามวิถีของมัน เป็นกรรมที่ผมทำโดยไม่ได้เจตนาจริงๆ วันนั้นผมเสียใจมากเพราะผมผูกพันธ์กับแมวมาตั้งแต่เด็ก ไม่นึกเลยว่าเราจะต้องมามีส่วนทำให้มันตาย เพราะความสะเพร่าของเราแท้ๆไม่ยอมดูใต้ท้องรถให้ดีก่อนมันเข้าไปเล่นในนั้น เมื่อนึกถึงทีไรก็ยังเสียใจไม่ลืม<O:p</O:p
<O:p</O:p

ผมไม่รู้ว่าผลของกรรมมันได้มาเยือนผมบ้างหรือยัง แต่ตอนนี้ขอใส่น้ำฝนให้เต็มโอ่งเพื่อเจือจางน้ำเสียให้เบาบางลงบ้างก็ยังดี

[hexidecimal]

เราก้อเคยทับแมว เราพยายามไล่แล้ว แล้วมันก็ไป แต่พอเราถอยมาอยู่ใต้ท้องรถ
ทับไปเลยเรียบร้อย แล้วแม่แมวก็รีบมาดูลูกมัน เราเห็นลูกแมวดิ้นเลย สงสารก็สงสารแต่มีงานต้องทำ เราก็เลยแผ่ส่วนกุศลให้แมว วันนึงฝันว่าแมวจากสองตัวกลายเป็นสี่ตัว เลยจะไปซือหวยหาได้แต่ สองสี่ ผลออก สี่สอง

[temper45]

นี่ตกลง พวกเราเคยฆ่าแมวกันเกือบทุกคนเปล่าเนี่ย เราก็เคย อารายกันเนี่ยยยยยยยย

[malila]

เค้าบอกว่าแมวมีเก้าชีวิต ถ้าฆ่าแมวหนึ่งตัว เท่ากับฆ่าไปเก้าชีวิต อิอิ บาปกันจิง ๆ เรยพวกนี้ :003 (105):

[malila]

สารภาพต่อดีกว่า ..... :sm007:


ปีพ.ศ.ใด จำไม่ได้ ที่ฝนตกน้ำท่วมหนัก ทั้งซอยบ้านก็นองไปด้วยน้ำ ครั้งนั้นเมื่อวันวารยังหวานอยู่ นู๋มะลิที่แสนน่ารัก อยู่ในวัยไร้เดียงสา:chirolp_iei: ก็ชวนเพื่อน ๆ มา เล่นขายส้มตำกัน เราเปงเจ้าของร้าน มือวางอันดับหนึ่งเรื่องตำครก จะน้ำตก ส้มตำ ยำ ลาบก้อย ทำอย่อยทุกอย่าง ไม่อยากคุย อิอิ

เอาท้ายรถกะบะพ่อเป็นร้านค้า เพื่อนสั่งตำปลาร้า เราก็จับมาเลย เปลี่ยนออเดอร์เปงปลาหางนกยูงแทน มิทราบได้ว่ามีปลาโชคร้ายอยู่กี่ตัว รู้แต่พอจับได้ก็โยนมั่วลงในครก ตำโป๊ก ๆ ปลาดิ้นกะแด่ว ๆ ไส้แตก แหลกกะจาย จำสภาพเดิมแทบไม่ได้ เพื่อนบอกว่า ... ช่างเป็นส้มตำปลาร้าที่เหมือนจิงที่สุด ตั้งแต่เคยเล่นมา :Smiley094





:emo_048: เค้าขอโทษษษษ เค้าผิดไปแล้วพี่ปลาหางนกยูง ยกโทษให้น้องมะลิด้วยน๊า

[sukhawadee]

น่าเศร้าจัง พ่อเราก็เคย หลายตัวด้วย TT

ขอโทดนะน้องเหมียว อโหสิกรรมให้ด้วยนะ

[ไผ่พริ้ว]

ไผ่พาน้องหมาไปเดินเล่นตอนเย็นๆอะ แล้วมันมีพวกเด็กน้อยด้อยปัญญา 55 ลูกตำรวจมาแกล้งน้องหมาอะ เพราะมันไม่ค่อยรู้กันว่า หมาใคร พ่อมันเป็นใคร และไผ่เป็นใคร แต่ที่แน่ๆ น้องหมาที่ดูน่าตาแสนจะน่ารัก กลับโหดอย่างเหลือเชื่อ (เหมือนเจ้าของ อิอิ) กระโดไล่ฟัดไปในบันดล ..ไผ่แอบมานั่งหัวเราะคิกอยู่ตามลำพัง พร้อมคิดในใจว่า ทำไมไม่กัดเส้นเลือดใหญ่

[malila]

ไผ่แอบมานั่งหัวเราะคิกอยู่ตามลำพัง พร้อมคิดในใจว่า ทำไมไม่กัดเส้นเลือดใหญ่ตกลงนี่เป็นประโยคสารภาพบาปของไผ่หรอเนี่ย อืมมมม น้ำเสียงสำนึกผิดมากเรยเนอะ :hiku:

[honeypor]

เมื่อคืน แคะขี้มูกแล้วแอบเอาไปแปะที่ข้างเตียง..........

[honeypor]

ไอข้างบน ล้อเล่นนะ..จะบอกให้...

เรื่องของปอก็คือ ตอนพ่อปอเป็นมะเร็ง ตอนนั้น ครอบครัวเราโดนญาติพี่น้องพ่อใส่ร้ายป้ายสีให้พ่อโกรธพวกเรา จะได้เซ็นยกทรัพย์สินเงินทองให้ปู่กับย่าทั้งหมด เพื่อพวกเค้าจะได้เอาไปอมเล่น ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับปอตอนนั้นบอบบางมากๆ เพราะว่าปอโกรธญาติพ่อ และโกรธพ่อว่าทำไมพ่อจึงไม่เข้าใจและสร้างปัญหาเรื่อยมา จนกระทั่งวันที่ปอได้ทำในสิ่งที่แย่ๆออกไป พ่อเป็นมะเร็งขั้นที่ 4 แล้ว ปอพาพ่อไปหาหมอที่กทม. แล้วพาพ่อกลับลงมากับรถไฟ แม่ไปรับที่สถานีห่างจากบ้านไปประมาณ45 กม. พ่อต้องการขับรถเอง (มารู้ทีหลังว่าจริงๆแล้ว พ่อต้องการอวดแม่ว่าพ่อยังทำอะไรได้ด้วยตัวเองอยู่) แม่พูดอย่างไรๆพ่อก็ไม่เข้าใจ พ่อขับรถเอนไปทางนี้ทีทางโน้นที ควบคุมอะไรไม่ได้ แล้วก็อันตรายมาก ในที่สุด ปอก็โกรธพ่อ แล้วก็ว่าพ่อ แล้วพ่อเค้าก็โกรธปอ แล้วก็รอรถประจำทาง แล้วก็กลับบ้านเองคนเดียว ส่วนปอก็นั่งรถกลับบ้านกับแม่.....ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งวันที่พ่อตาย ปอยังไม่ได้ปรับความเข้าใจกับพ่อเลย เพราะปอเลี่ยงที่จะพบพ่อ เพราะเจอพ่อทีไรพ่อก็เหน็บแนมปอ ประชดประชันปอทุกที (คือไปฟังจากที่ญาติๆว่าปอมามาก) ซึ่งถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ตอนนั้น ปอจะทนฟังพ่อไป ปอไม่เข้าใจว่าพ่อนั้นทุกข์ทั้งกาย ทั้งใจมาเยอะแล้ว อะไรที่ทำให้พ่อสบายใจ ดีใจ ปอควรจะอดทน แต่ตอนนั้น ปอมีลักษณะการงอนแบบเด็กๆจริงๆ คือตั้งแต่เด็กมา ปอเป็นลูกที่พ่อไม่เคยขัดใจ ไม่เคยว่ากล่าวอะไรให้เสียน้ำใจเลยจริงๆ (จริงๆก็พ่อไม่เคยว่าลูกคนไหนเลยนั่นแหล่ะ) .....

7 วันก่อนที่พ่อจะเสีย ปอเป็นคนส่งพ่อเข้ารพ.เป็นครั้งสุดท้าย คือพ่อต้องนั่งรถไฟมาจากทางใต้ แล้วก็พักอยู่ที่อพารต์เมนต์ปอ แล้วต่อมาก็พาพ่อไปรพ. คือ เราก็มีญาติอยู่กทม.นะ แต่ก็ไม่มีใครบอกปากจะช่วยเราเลย ก็เลยต้องทำกันเอง ทุลักทุเลมาก ปอทำไปร้องไปเลย เพราะสงสารพ่อ ลองจินตนาการดู คนที่เป็นมะเร็งขั้น 4 แล้ว ตัวผอมแห้ง เท้าเริ่มบวม(เพราะตับไม่ทำงานแล้ว) เดินก็ไม่ไหวแล้ว ยังต้องนั่งแท้กซี่ไปรพ. วันนั้นเป็นวันจันทร์ ปอยังจำได้อยู่เลย พอเที่ยง แม่จับเครื่องบินตามมากทม. ที่ให้ปอต้องมาส่งพ่อเอง เพราะแม่เค้าขาดงานจนจะโดนไล่ออกแล้ว พอแม่มาถึงรพ. ปอก็ต้องไปเตรียมตัวออกเดินทาง แล้วก็ขึ้นเครื่องบินมาเนเธอร์แลนด์ ปอก็ไม่ได้บอกพ่อ เพราะว่าพ่อไม่มีสติ พ่อนอนอยู่ ปอได้แต่จับตัวพ่อ บอกพ่อว่า ปอจะไปแล้วนะ และปอจะไม่ได้เห็นพ่ออีกแล้ว เพราะเรารู้ว่าพ่อจะอยู่อีกไม่นาน ปอจำไม่ได้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่ที่ปอน้ำตาไหลพรากๆ แต่ไม่ร้องเลยซีกแอะ เพราะมันเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนจำไม่ได้ ปอได้แต่ลุบตัวพ่อ แล้วก็พูดเบาๆว่า ขอให้พ่อไปดี ไปอยู่ในสวรรค์ นี่เป็นการลาครั้งสุดท้าย

ก่อนพ่อตาย พ่อไม่มีสติ ปอก็ดีใจที่พ่อไม่มีสติ เพราะปอไม่อยากให้พ่อรู้ว่าพ่อกำลังจะไป มันจะทำร้ายจิตใจพ่อมากไป ทุกคนอาจจะงงว่าทำไมรู้ทั้งรู้ว่าพ่อจะอยู่ไม่นาน ทำไมยังจะไปเนเธอร์แลนอีก หนึ่งก็เพราะว่าอยากให้พ่อหมดห่วง พ่อเค้าอยากให้ไปมากๆ พ่อเค้าแน่ใจว่าแฟนปอจะดูแลปอได้ (คือปอเป็นคนสุขภาพไม่ค่อยดี ถ้ายู่เมืองไทยจะลำบาก) สองคือตอนนั้น ต้องการเอาชนะพวกญาติ เพราะเค้าแช่งเราให้เลิกกับแฟนเรามาตั้งนานแล้ว คือเค้าไม่อยากให้เราได้ดี ว่างั้นเถอะ...

12 ชั่วโมงต่อมา ปอมาถึงเนเธอร์แลนด์ ปอโทรกลับหาแม่ว่าปอถึงแล้ว แม่ให้ปอพูดกับพ่อ พ่อร้องไห้ เพราะว่าพ่อหมดห่วงปอแล้ว ปอจะได้มีชีวิตที่ดี อยู่กับผู้ชายที่ดีที่พ่อไว้ใจ พอพ่อเริ่มร้องไห้ พ่อก็ส่งหูกลับมาให้แม่ และปอก็ไม่ได้เคยกับพ่ออีกเลย

ปอมารู้อีกที แม่เล่าให้ฟังว่า พ่อพูดว่า ถ้าพ่อหาย สิ่งแรกที่พ่อจะทำ คือมาเยี่ยมปอที่เนเธอร์แลนด์ มาดูว่าลูกสาวพ่ออยู่อย่างไร มีความสุขดีไหม แม่ต้องแอบซ่อนหน้า ไม่ให้พ่อเห็นน้ำตา เพราะรู้ว่าคงอีกไม่นานนัก

หลังจากที่ปอจากเมืองไทย 7 วันต่อมาคุณพ่อปอก็เสีย ทุกคนในครอบครัวอยู่พร้อมหน้า ยกเว้นปอคนเดียว วันนั้นที่เนเธอร์แลนด์ ปอเห็นมิสคอลในโทรศัพท์ 7 ครั้ง พอเช็คข้อความ ปอได้ยินเสียงหายใจแรงๆของพ่อทุกครั้ง แต่ปอก็ไม่ได้โทรกลับไป คิดว่าไม่มีอะไร แล้วในที่สุด ซักประมาณ 1 ชั่วโมงถัดมา น้องชายปอโทรมาบอกว่าพ่อไปแล้ว ปอถึงได้รู้ว่านั่นคือลมหายใจสุดท้ายของพ่อที่ปอได้ยิน

และวันต่อมา ปอก็บินกลับเมืองไทย เพื่อกลับไปงานศพพ่อ .....ไหว้ศพพ่อ และขอขมาพ่อในสิ่งที่ปอได้ทำลงไปในวันนั้น...

ว่าจะเล่านิดเดียว พิมพ์ไปตั้งยาว พิมพ์ไปน้ำตาก็ไหลไป เฮ่อ...... พ่อจ๋า ลูกรักพ่อมากนะ ลูกเพิ่งเข้าใจว่าการจากกันตลอดไป ความตาย มันเป็นแบบนี้นี่เอง ถ้าลูกรู้ตั้งแต่แรก วันนั้น ลูกคงไม่งอนพ่อหรอก ก็ลูกเพิ่งรู้ว่าลูกไม่มีโอกาสขอโทษพ่ออีกแล้ว..อยากบอกพ่อแบบนี้

ปล. แต่ตอนนี้ ปออโหสิกรรมให้พวกเค้าหมดแล้ว สายใยแห่งความอาฆาตพยาบาทถูกกตัดไปหมดแล้ว ดังนั้น ทุกคนไม่ตองห่วงเด้อ ที่ปอดีขึ้นก็เพราะบรรดาญาติธรรมที่นี่แหล่ะ ขอบคุณสวรรค์ที่ทำให้เราเจอที่นี่ เอิ๊กๆ

[honeypor]

ส่วนผลกรรมจากวันนั้น ยังไม่รู้อะ แต่คาดว่าน่าจะส่งผลในเร็ววัน

[Paang]

:Smiley027 เศร้ามากกกกกเลยอ่ะ
ยังไม่เคยสูญเสียคนที่เรารักมากๆ แบบนี้
ถ้าต้องเสียไปคงต้องทำใจอย่างมากเลยล่ะ

[^rin^]

รินไม่เคยฆ่าแมว..รินเคยตียุงตายแต่บางตัวก้อล่อแล่เกือบตายแล้วเอามารวมกันเป็นกองๆแล้วจุดไฟเผา..เคยเอาน้ำไปฉีดรังมดแดงเล่นแล้วกระโดดๆๆ เหยียบให้ตายคาที่..แล้วก้อเลียงปลาแล้วลืมเอาเข้ามาในบ้าน ปรากฏว่าตอนเช้าไปดู ไม่มีปลาซักตัวเพราะแมวชอบมาเดินเพ่นพ่านตอนกลางคืนคิดว่าคงกินปลาหมดแล้วเพราะที่ใส่ปลามันจะเตี้ยๆ..เห็นแล้วใจหายแว๊บเลย..เอ้..มีไรอีกน๊อออ..ไม่มีแล้วค่ะที่เกียวกับสัตว์..นอกนั้นจะเกี่ยวกับคน เช่น แกล้งเพื่อนตอนนั้นอยู่ ม.หนึ่ง..ครูเรียกให้เพื่อนตอบ รินนั่งอยู่หลังเพื่อนคนนี้ รินเลยเอาเก้าอี้กระเถิบออกจากที่เค้านั่ง..พอเพื่อนตอบครูเสร็จ ก้อลงนั่งเลยแต่ลงไปนั่งกะพื้น ..รินขำก๊ากกเลย..ครูถามว่าใครทำแล้วมองหน้ารินๆสารภาพ..ชั่วโมงนั้นรินเลยโดนยืนหน้าห้อง ยืนยกขาอ่ะ..ปวดขาเลย..คนผ่านไปมาก้อมอง อ้ายอายค่ะ..ตอนนั้น
แล้วก้อมีอีกที่นึกได้นะ..ไปเปลี่ยนเวลาที่นาฬิกาให้มันเร็วขึ้นเพราะขี้เกียจเรียนสุดท้ายมีคนเกาหลีไปบอกเพราะเค้าเห็นตอนรินทำนิดๆ แต่ตอนนั้นครูไม่ได้ว่าอะไร แค่บอกว่าถ้าหิวก้อบอกได้จะได้รีบเรียนเร็วๆแล้วปล่อยให้ไปเรียน..แต่รู้สึกอายเพื่อนๆค่ะ เพราะมีหลายชาติ..
อีกเรื่องคือ รินเอาน้ำกาแฟไปหกใส่ขนมปังแล้วก้อเสื้อของเพื่อนเค้าเป็นคนจีนค่ะ..เค้าชอบมาแหย่ริน..พอเรียนเสร็จ..รินเลยปฏิบัติภารกิจนี้ซะเลย อิอิ แต่พอเห็นเค้าโดนแล้วสงสารมากๆเพราะ เสื้อเปรอะ ขนมปัง ก้อไม่ได้กิน..ตอนนี้ยังรู้สึกผิด..
อื่ออ...มีอีกที คือ นัดเจอพี่คนนึงแต่เพื่อนเป็นคนนัดเพราะเค้ารู้จักกะเพื่อน..ก้อนัดที่สตาร์บัคเซ็นทรัลลาดพร้าว แต่รินไม่เคยเห็นเค้ามาก่อนเลย เค้าก้อไม่เคยเห็นริน วันนั้นรินไปกะเพื่อนๆรินรู้จักแต่ไม่เคยเจอกัน..แล้วเพื่อนบอกพี่คนนี้อยากเห็นริน..ทีนี้รินก้อเข้าไปนั่งแต่ปิดเสียงมือถือ เพื่อที่ให้เพื่อนโทรมาบอกว่าคนไหน เพราะไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน แล้วเพื่อนรินก้อโทรเข้ามือถือพี่คนนั้น..รินก้อได้ยินเสียงมือถือผู้ชายคนนึงดัง..ซึ่งรินเตรียมกับเพื่อนไว้ว่าให้โทรเข้ามือถือพี่คนนั้น..จะได้รู้ว่าเป็นคนไหน..ทีนี้รินเลยเห็นว่าเป็นคนไหน..แต่ว่า....เห็นแล้วแบบว่า...เค้าแก่แล้วอ่ะ...รินเลยอยากหนีเลย..ก้อเลยบอกส่งเมสเสทบอกเพื่อนที่รออยู่ด้านนอกให้เข้ามาในร้าน..แล้วก้ออกกันไปทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้..แต่ที่ไหนได้..เค้าคงสังเกตเหมือนกันว่ารินคนไหน..เพราะพอออกมาเค้าส่งเมสเสทมาบอกว่ารู้นะว่ารินนั่งอยู่นานแล้ว..
ทำไมไม่มาทักเค้า..แต่รินไม่ได้ตอบอะไรค่ะ..เพราะเห็นแล้วกลัว..วันนั้นเลยโดนโทรกวนทั้งวันจนต้องปิดมือถือเลย..
แล้วมีอีกเรื่องที่รินจะไม่ทำอีกแล้ว เพราะคิดตลอดเวลาเลยว่าไม่ควรทำ..คือ รินทำให้ผู้ชายร้องไห้เพราะรินมาแล้ว สี่คน..รู้สึกไม่ดี ตอนนี้คิดว่าเป็นกรรมที่รินต้องมาร้องไห้บ้าง..
อื่ออออ..อะไรอีก..อ๋อ..รินเคยขอเงินพ่อแม่เกินจากความจำเป็นค่ะ..รินบอกว่าไปจ่ายค่าเรียนเพิ่มเพราะสมัครไว้ แต่จริงๆแล้วเอาไปซื้อสิ่งที่รินอยากได้ค่ะ..แหะๆ แต่ตอนนี้โตแล้วไม่ทำอีกแล้วค่ะ
อุ้ย...มีอีกเรื่อง..เรื่องนี้รู้สึกแย่ที่สุดในทุกๆเรื่องคือ รินทำให้แม่น้ำตาไหลเรื่องผู้ชายที่รินเคยคบค่ะ..แต่รินขอขมาแม่พ่อ เรียบร้อยแล้วตอนนี้สบายใจแล้วค่ะสำหรับเรื่องนี้
...เรื่องสุดท้ายคือ..รินไม่สนใจวันเกิดพ่อตัวเอง แต่ดันไปงานวันเกิดแม่เพื่อน ซึ่งตรงกับวันเกิดพ่อริน..แล้ววันนั้น ที่บ้านรินก้อจัดงานให้พ่อ..ทั้ง แม่ พี่ น้อง โทรตามรินแต่รินไม่ไป..
ญาติๆที่อยู่ที่ไทยมารวมกันที่บ้าน แต่มีรินคนเดียวที่ไม่ได้ไป..รู้สึกผิดมากๆๆค่ะ
อ่ะ..มีอีกเรื่องคือ..มีวันนึงก่อนที่รินจะไปเรียนต่อ..รินทะเลาะกับพี่ชาย..ซึ่งค่อนข้างรุนแรงค่ะ
แล้วที่บ้านริน ทั้งพ่อ แม่ ท่านจะไม่ด่าลูก แต่จะเตือน บอก ค่ะ แต่ด้วยความที่รินรู้สึกว่าพ่อ แม่เข้าข้างพี่ชาย..เพราะไม่เห็นว่าพ่อ กะ แม่จะ ตำหนิพี่ชายเลย ที่มาว่าน้อง ได้แต่ปลอบรินๆว่าอย่าไปสนใจ..รินเลยน้อยใจที่พ่อแม่ทำไรพี่ไม่ได้..ตอนนั้นเป็นเวลา ตีหนึงกว่าๆ.. รินก้อลงไปเปิดประตูบ้าน..แล้วพ่ออยู่ชั้นสอง ตะโกนเรียกรินแล้วบอกว่า..น้องรินห้ามไปไหนนะ มันดึกแล้ว กลับมานอน..แต่รินไม่ฟังเสียงพ่อเลย..รินเดินไปที่รถรินแล้ว ไปเปิดประตูหน้าบ้านเองแล้วก้อขับออกไปเลย ตอนนั้นก้อร้องไห้อยู่ด้วย จริงๆแล้วทำไปเพราะประชด..ยังไม่รู้เลยว่าจะไปไหน ก้อขับมาเรื่อยๆๆๆๆ คิดไปด้วยว่ามีที่ไหนที่เปิดตลอดไปอยู่ที่นั่นก้อได้ ก้อคิดออกว่ามีที่แอร์พอร์ต..ก้อเลยไปเลยไปแอร์พอร์ต แล้วพอดีรินมีเพื่อนอยู่แถวนั้น นึกในใจว่าเพื่อนอย่าเพิ่งนอนๆๆๆๆนะ เพราะรินเริ่มรู้สึกกลัวแล้วที่อยู่คนเดียว ก้อโทรหาเพื่อน..โชคดีที่เพื่อนยังไม่นอน เพื่อนก้อตกใจ ก้อเลยรีบมาที่แอร์พอร์ต สรุปว่ารินค้างบ้านเพื่อนสองคืน แล้วก้อกลับบ้านตัวเองค่ะ ที่กลับเพราะพ่อแม่ โทรตามตลอดว่าให้กลับ ไม่งั้นจะไปรับที่บ้านเพื่อน แต่พ่อแม่รินรู้จักกะเพื่อนคนนี้ค่ะ...
อันนี้เรื่องสุดท้ายจริงๆละค่ะ..คือป้ารินมาหาที่บ้านแต่ตอนนั้นรินอยู่ที่อเมกา เพราะเพิ่งเรียนจบเลยขอแม่ไปเที่ยว ซึ่งกำหนดกลับของรินเนี่ย กะว่าไปแค่สามเดือน แต่รินดันไปซะ หกเดือนเต็มๆ แม่ก้ออีเมล์มาหาบอกว่า ป้ามาเยี่ยม แล้วอยากเจอน้องรินมากๆ ตอนนั้นป้ารินไม่สบายด้วยค่ะ รินรู้มาแค่นี้ แล้วแม่บอกว่าป้าก้อไม่ยอมไปหาหมอ จะกลับไปหาที่บ้านป้าเอง แต่จะรอให้รินกลับก่อนค่อยกลับบ้าน..เพราะรินกับป้าจะสนิทกันมากๆ..ทีนี้รินก้อโทรเลื่อนเวลากลับว่า น้องรินจะกลับตอนนี้ๆ นะ แต่พอถึงกำหนดรินก้อยังไม่กลับเลื่อนไปเรื่อยๆๆ จนครบหกเดือนเต็ม เพราะวีซ่านักท่องเที่ยวจะอยู่ได้แค่หกเดือนเท่านั้น..รินเลยต้องกลับ..พอกลับมาคิดว่าป้ายังอยู่ แต่ป้ากลับไปบ้านป้าแล้ว ป้ารินอยู่ที่พิจิตรค่ะ..วันที่รินกลับเป็นวันพฤหัส พอวันศุกร์ตอนกลางคืน คุณตาโทรมาบอกว่าป้าเสียแล้ว...แม่เป็นคนรับโทรศัพท์ แต่ในใจรินคิดว่าป้ายังอยู่ เป็นไปไม่ได้แน่ๆ คิดว่าเค้าแค่ไปเที่ยวแล้วก้อกลับ เพราะคุณตาบอกว่านอนดูโทรทัศอยู่ดีๆก้อไม่หายใจ...แต่คืนนั้นพวกรินเลยขับรถไปหาป้าทันที่ที่พิจิตร..พอไปถึง..เห็นป้า รินร้องไห้เลย เข้าไปกอด แล้วบอกว่าน้องรินขอโทษ..ที่น้องรินไม่ได้กลับมาหาก่อนที่ป้าจะเสีย เพราะแม่บอกว่าป้ารินบอกแม่บ่อยๆว่า อยากเจอริน มากๆๆ เพราะป้าคนนี้รักรินมากๆค่ะ..แต่รินคิดแต่จะเที่ยวเลยกลับมาเห็นแต่ร่างของป้านอนอยู่เท่านั้น..ตอนนี้ยังคิดถึงป้าอยู่เลย..
.....เนี่ยคะคือเรื่องที่รินทำลงไปเป็นเรื่องที่ไม่ดีแต่อยากสารภาพค่ะ...

[^rin^]

[quote=honeypor;13818]ไอข้างบน ล้อเล่นนะ..จะบอกให้...


ปล. แต่ตอนนี้ ปออโหสิกรรมให้พวกเค้าหมดแล้ว สายใยแห่งความอาฆาตพยาบาทถูกกตัดไปหมดแล้ว ดังนั้น ทุกคนไม่ตองห่วงเด้อ ที่ปอดีขึ้นก็เพราะบรรดาญาติธรรมที่นี่แหล่ะ ขอบคุณสวรรค์ที่ทำให้เราเจอที่นี่ เอิ๊กๆ[/quote


อ่านแล้วน้ำตาไหลเลย...ทำไมปอมีเรื่องคล้ายริน..แต่พ่อรินไม่ได้เป็นมะเร็งแล้วก้อยังมีชีวิตอยู่ แต่มีช่วงนึงแต่เป็นช่วงที่นานมากๆ พ่อรินเป็นไวรัสลงตับ ทั้งๆที่ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่..แต่พ่อไปทานผักที่ไม่สะอาดมาคุณหมอบอกแบบนี้จ๊ะ..ตอนนั้นพ่อรินถึงกับเรียกทนายส่วนตัวมาเลยเพื่อจะจัดการบางอย่างเกี่ยวกับธุรกิจและทรัพย์สิน..รินร้องไห้ทุกวัน พอไป้ยี่ยมที่โรงพยาบาลก้อร้องไห้..เห็นก้อร้องเลย..เพราะทั้งผอมมากๆจากที่เป็นคนหุ่นสูงใหญ่..เหลือตัวนิดเดียว ตัวก้อเหลือง เดินไม่ไหว เข้าห้องน้ำต้องมีคนพยุงไปตลอดแต่ตอนแรกเดินไม่ไหวเลย..รินไปจับที่แขนพ่อ..มีแต่หนังหุ้มกระดูกจับแล้วรีบเดินไปที่ระเบียงคนเดียวแล้วร้องไห้เลย..สงสารพ่อมากๆ พ่อย้ายโรงพยาบาล สามครั้ง ไปหายที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธ...ตอนอยูที่สมิติเวช..คุณหมอบอกว่าพ่อรินไม่รอดอยู่ได้แค่อีก หก เดือน...พอรินรู้นะ รินโทรหาญาติเลย ลุงรินเลยบอกให้ส่งไปรักษาที่เมืองจีน..แต่ก่อนที่พ่อจะไปที่จีน..พ่อรินโชคดีมากมีบุคคลที่นับถือท่านนึงดูให้แล้วบอกให้ไปที่วิชัยยุทธ..แล้วจะหาย
พวกเราเลยพาพ่อไปที่วิชัยยุทธแล้วหายจริงๆ โชคดีมากๆ หลังจากนั้นครอบครัวรินเป็นอะไรก้อไปที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธตลอดเลยจนสนิทไปแล้ว...
อีกเรื่องที่คล้ายๆ ปอ คือ ญาติริน...ตอนที่เศรษฐกิจไม่ดี ทำให้ธุรกิจที่บ้านรินแย่ลง เป็นหนี้เพิ่ม..แต่ก่อนหน้านั้นไม่เป็นแบบนี้ แล้วญาติๆส่วนใหญ่ก้อขอความช่วยเหลือจากบ้านริน ทั้งหลานพ่อ หลานแม่ ถ้าเข้ามาเรียนในกรุงเทพ ต้องมาอยู่ที่บ้านริน กลายเป็นบ้านรวมญาติไปเลย เพราะญาติรินจะอยู่ที่ชลบุรีเยอะมากๆ แต่ญาติรินส่วนใหญ่จะเล่นการเมือง จะประกอบธุรกิจ แค่ ไม่กี่คน..แต่ตอนนี้ ญาติ ที่พ่อรินเคยช่วย กับมาดูถูกบ้านริน..รินโมโหมากๆเลย ตอนนั้นรินอยูที่อังกฤษ..รินเลยโทรไปว่าญาติรินว่า ที่มีเงินได้จนทุกวันนี้ก้อเพราะ อากงต่างหากที่เตรียมไว้ให้ เพราะยังอยู่ในระบบกงสี ..ยกเว้นครอบครัวรินครอบครัวเดียวที่ไม่ขึ้นกับกงสี..พ่อรินไม่เคยเอาของกงสีเลย มีแต่ให้ญาติๆ แล้วญาติที่เคยให้พอครอบครัวรินแย่บอกว่า เค้าไม่มีเงิน..แต่จริงๆแล้วมีเงินอยู่..รินไม่ชอบแบบนี้..จริงๆเรื่องยาวแต่ขอเล่าสั้นๆ แต่ทุกวันนี้ครอบครัวรินก้อเหมือนเดิม รินไม่ใช่ฟุ่มเฟือยเหมือนแต่ก่อน ถึงแม้จะดีขึ้นก้อตามเพราะ เห็นค่าของเงินมากขึ้น..แต่ตอนนั้นพ่อรินบอกว่าพวกเราต้องช่วยกัน ไม่ต้องขอความช่วยเหลือจากญาติๆ รินคิดเสมอว่า ล้มแล้วต้องลุกได้..
ถ้าเราอดทน ไม่ท้อ...รินรักพ่อแม่มากๆๆ ที่ท่านอดทนเพื่อครอบครัว แล้วรินก้ออยากมีแฟนแบบพ่อรินด้วย เพราะพ่อเป็นฮีโร่ในดวงใจเลย...คิคิที่เหมือนอีกอย่างคือ พ่อรินไม่เคยว่าลูกเหมือนกันจ๊ะ..ใจดีมากๆเพื่อนๆรินมีอะไรก้อจะโทรมาปรึกษาพ่อริน..ดีใจที่สุดได้เกิดมาเป็นลูก ป่ะป๊า กับ ม่ะมี้... คิคิ

[hexidecimal]

อ่านเรื่องของแต่ละคนแล้วเศร้าใจ
ของปอก็เศร้า ของรินก็เศร้า
แต่ดีใจที่ทุกคนกลับมายืนขึ้นได้
(ส่วนตัวเรานั้นเป็นพวกไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา)

[zeazon]

อ่านแล้วเศร้าเลยทั้งของรินและปอ

ปอเราว่านะพ่อของปอคงไม่ได้คิดเคืองอะไรกับปอมากแน่ หลังจากที่ปอไปถึงเนเธอร์แลนด์ พ่อของปอยังดีใจเลยที่ปอได้อยู่กับคนที่พ่อปอไว้ใจได้ ดีใจที่ปอได้อยู่กับคนที่ดูแลปอได้ นั่นคือความหวังดีของพ่อ..... พ่อของปอก็คงคิดถึงปออยู่เหมือนกัน ก่อนท่านเสียจึงได้โทรมาหา

เรื่องของรินก็เอ้อ..ยาวเหมือนกันนะเนี่ย

สิ่งที่ผ่านไปแล้วก็แก้ไขไม่ได้ สิ่งที่พอจะทำได้ก็คือเก็บมาไว้...เป็นบทเรียน

[Paang]

เห็นด้วยกับบทสรุปของลุงจ้า..
สิ่งที่ผ่านมาเราทำอะไรไม่ได้
แต่ก็เป็นบทเรียนให้เราก้าวเดินไปข้างหน้า
อย่างระมัดระวังมากขึ้น...นะลุงซีนะ

[^rin^]

ตอนนี้รินว่า กรรมกำลังทำรินอยู่ในบางเรื่องค่ะ

[honeypor]

ขอบคุณก๊าบบบบบบบบบบบบบบบ คุณสีสัน ปอไม่ได้เสียใจที่พ่อโกรธปอหง่า..แต่เสียใจว่าตัวเองทำลงไปได้อย่างไรในตอนนั้น..มาแก้นิดนึ่ง จริงๆไอมิสคอล 7 ครั้ง พ่อไม่ได้เป็นคนโทรมางับ แม่เป็นคนโทรมาตะหาก

ขอเล่าต่ออีกหน่อยนะ จริงๆตอนที่แม่โทรมา 7 ครั้งนั้น ทุกคนอยู่ในรถพยาบาล แม่และน้องทั้ง 2 คนกำลังพาพ่อกลับไปนครศรีธรรมราช เพราะแม่อยากให้พ่อไปเสียที่นั่น

อยากเล่าย้อนไปนิดนึงว่า โดยปกติทุกครั้งเวลาพ่อมาเข้ารพ.ที่กทม. ถ้าแม่ลางานได้ แม่จะมาอยู่กับพ่อเลย แต่หลังๆเŨ